வராஹபுராணம்

யோऽஸௌ ப்ரஜாபதிஸ்த்வாத்யோ தக்ஷிணாங்குஷ்டஸம்பவஃ । தஸ்யாதௌ தத்ர வம்ஶேந ஜகதேதச்சராசரம் ।। ௨.

அந்த முதல் பிரஜாபதி, வலது பெருவிரலில் இருந்து பிறந்தவர், ஆரம்பத்தில் தனது வம்சத்தின் மூலம் இந்தச் சஞ்சரிக்கும் மற்றும் அசையாத உலகை உருவாக்கினார்.

தேவாஶ்ச தாநவாஶ்சைவ கந்தர்வோரகபக்ஷிணஃ । ஸர்வே தக்ஷஸ்ய கந்யாஸு ஜாதாஃ பரமதார்மிகாஃ ।। ௨.

தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், பாம்புகள், பறவைகள் ஆகிய எல்லோரும் தக்ஷனுடைய மகள்களில் பிறந்தவர்கள்; அவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்த தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்கள்.

யோऽஸௌ ருத்ரேதி விக்யாதஃ புத்ரஃ க்ரோதஸமுத்பவஃ । ப்ருகுடீகுடிலாத் தஸ்ய லலாடாத் பரமேஷ்டிநஃ ।। ௨.

கோபத்திலிருந்து பிறந்த ருத்ரன் என்று புகழ்பெற்றவர், பரமபிதாவின் புருவம் சுருங்கிய额த்திலிருந்து தோன்றினார்.

அர்த்தநாரீநரவபுஃ ப்ரசண்டோऽதிபயம்கரஃ । விபஜாத்மாநமித்யுக்தோ ப்ரஹ்மணாऽந்தர்ததே புநஃ ।। ௨.

அவர் அரை ஆண், அரை பெண் உருவத்துடன் மிகக் கடுமையானவராகவும், பயங்கரமாகவும் இருந்தார்; அவரை பிரம்மா தன்னைப் பிரிக்குமாறு கூற, அவர் மறைந்துவிட்டார்.

ததோக்தோऽஸௌ த்விதா ஸ்த்ரீத்வம் புருஷத்வம் சகார ஸஃ । பிபேத புருஷத்வம் ச தஶதா சைகதா ச ஸஃ । ததஸ்த்வேகாதஶ க்யாதா ருத்ரா ப்ரஹ்மஸமுத்பவாஃ ।। ௨.

அப்படி கூறப்பட்டபோது, அவர் தன்னை இரண்டாகப் பிரித்தார்—பெண் மற்றும் ஆண். அந்த ஆண் பகுதியை பத்து வகையாகவும், ஒன்றாகவும் பிரித்தார். இவ்வாறு பிரம்மாவிலிருந்து பிறந்த பதினொன்று ருத்ரர்கள் புகழ்பெற்றார்கள்.

அயமுத்தேஶதஃ ப்ரோக்தோ ருத்ரஸர்கோ மயாऽநகே । இதாநீம் யுகமாஹாத்ம்யம் கதயாமி ஸமாஸதஃ ।। ௨.

பாவமில்லாதவளே, ருத்ரனின் உருவாக்கம் குறித்த கதையை நான் சுருக்கமாகச் சொன்னேன்; இப்போது யுகங்களின் மகிமையைச் சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரஶ்ச கலிஶ்சேதி சதுர்யுகம் । ஏதஸ்மிந் யே மஹாஸத்த்வா ராஜாநோ பூரிதக்ஷிணாஃ । தேவாஸுராஶ்ச யம் சக்ருர்தர்மம் கர்ம ச தச்ச்ரு'ணு ।। ௨.

கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி என்று நான்கு யுகங்கள் உள்ளன. இவற்றில், பெரும் தனமளித்த அரசர்களும், தேவர்கள், அசுரர்களும் தர்மத்தையும், நல்ல செயல்களையும் நிறுவினார்கள்; இதை நீ கேள்.

ஆஸீத் ப்ரதமகல்பே து மநுஃ ஸ்வாயம்புவஃ புரா । தஸ்ய புத்ரத்வயம் ஜஜ்ஞே அதிமாநுஷசேஷ்டிதம்। ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதநாமாநம் தர்மவத்ஸலம் ।। ௨.

முதல் கல்பத்தில், ஸ்வாயம்புவ மனு இருந்தார்; அவருக்கு மனிதர்களை விட உயர்ந்த செயல்கள் கொண்ட பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; இருவரும் தர்மத்தை நேசித்தவர்கள்.

தத்ர ப்ரியவ்ரதோ ராஜா மஹாயஜ்வா தபோபலஃ । ஸ சேஷ்ட்வா விவிதைர்யஜ்ஞைர்விபுலைர்பூரிதக்ஷிணைஃ ।। ௨.

அங்கு, பிரியவ்ரதன் என்ற மன்னன், பெரிய யாகங்களைச் செய்தவர், தவசக்தி கொண்டவர்; அவர் பல வகையான, பெரும், அதிக தானங்கள் கொண்ட யாகங்களைச் செய்தார்.

ஸப்தத்வீபேஷு ஸம்ஸ்தாப்ய பரதாதீந் ஸுதாந் நிஜாந் । ஸ்வயம் விஶாலாம் வரதாம் கத்வா தேபே மஹத் தபஃ ।। ௨.

ஏழு தீவுகளில் பாரதன் முதலிய தன் மக்களை அமைத்து, அவர் தானே விசாலமான, அருள்பெற்ற நாட்டிற்குச் சென்று, பெரிய தவம் செய்தார்.

தஸ்மிந் ஸ்திதஸ்ய தபஸி ராஜ்ஞோ வை சக்ரவர்த்திநஃ । உபேயாந்நாரதஸ்தத்ர தித்ரு'க்ஷுர்தர்மசாரிணம் ।। ௨.

அந்த சக்ரவர்த்தி மன்னன் தவத்தில் இருந்தபோது, தர்மத்தை நடத்தும் ஒருவரை காண ஆசையுடன் நாரதர் அங்கு வந்தார்.

ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா நாரதம் வ்யோம்நி ஜ்வலத்பாஸ்கரதேஜஸம் । அப்யுத்தாநேந ராஜேந்த்ர உத்தஸ்தௌ ஹர்ஷிதஸ்ததா ।। ௨.

வானில் சூரியன் போல ஒளிரும் நாரதரைப் பார்த்து, அந்த மன்னன் மகிழ்ச்சியுடன் எழுந்து அவரை வரவேற்றார்.

தஸ்யாஸநம் ச பாத்யம் ச ஸம்யக் தஸ்ய நிவேத்ய வை । ஸ்வாகதாதிபிராலாபைஃ பரஸ்பரமவோசதாம் । கதாந்தே நாரதம் ராஜா பப்ரச்ச ப்ரஹ்மவாதிநம் ।। ௨.

அவருக்கு ஆசனமும், பாத்யமும் முறையாக அளித்து, வரவேற்பு முதலிய இனிய சொற்களால் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினர்; உரையாடல் முடிவில், மன்னன் பிரம்மத்தை அறிந்த நாரதரை வினவினார்.

ப்ரியவ்ரத உவாச । பகவந் கிஞ்சிதாஶ்சர்யமேதஸ்மிந் க்ரு'தஸம்ஜ்ஞிதே । யுகே த்ரு'ஷ்டம் ஶ்ருதம் வாऽபி தந்மே கதய நாரத ।। ௨.

பிரியவ்ரதன் சொன்னார்: பகவனே, இந்த கிருதயுகத்தில் நீங்கள் பார்த்த அதிசயமான ஏதாவது இருந்தால், அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள் நாரதா.

நாரத உவாச । ஆஶ்சர்யமேகம் த்ரு'ஷ்டம் மே தச்ச்ரு'ணுஷ்வ ப்ரியவ்ரத । ஹ்யஸ்தநேऽஹநி ராஜேந்த்ர ஶ்வேதாக்யம் கதவாநஹம் । த்வீபம் தத்ர ஸரோ த்ரு'ஷ்டம் புல்லபங்கஜமாலிநம் ।। ௨.

நாரதர் சொன்னார்: பிரியவ்ரதா, நான் ஒரு அதிசயத்தைப் பார்த்தேன்; அதை நீ கேள். நேற்று நான் 'சுவேத' என்று அழைக்கப்படும் தீவிற்குச் சென்றேன்; அங்கு மலர்ந்த தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு ஏரி கண்டேன்.

ஸரஸஸ்தஸ்ய தீரே து குமாரீம் ப்ரு'துலோசநாம் । த்ரு'ஷ்ட்வாऽஹம் விஸ்மயாபந்நஸ்தாம் கந்யாமாயதேக்ஷணாம் ।। ௨.

அந்த ஏரிக்கரையில், பரந்த கண்கள் கொண்ட ஒரு கன்னியை நான் பார்த்தேன்; நீளமான அழகான கண்கள் கொண்ட அந்த பெண்ணை நான் வியப்புடன் பார்த்தேன்.

ப்ரு'ஷ்டவாநஸ்மி ராஜேந்த்ர ததா மதுரபாஷிணீம் । காऽஸி பத்ரே கதம் வாऽஸி கிம் வா கார்யமிஹ த்வயா । கர்த்தவ்யம் சாருஸர்வாங்கி தந்மமாசக்ஷ்வ ஶோபநே ।। ௨.

அப்போது, இனிமையாகப் பேசும் அந்த பெண்ணிடம் நான் கேட்டேன்: நல்லவளே, நீ யார்? இங்கு எப்படி வந்தாய்? உனக்கு என்ன செய்யவேண்டும்? அழகியவளே, அதை எனக்குச் சொல்.

ஏவமுக்தா மயா ஸா ஹி மாம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽநிமிஷேக்ஷணா । ஸ்ம்ரு'த்வா தூஷ்ணீம் ஸ்திதா யாவத் தாவந்மே ஜ்ஞாநமுத்தமம் ।। ௨.

நான் இப்படிச் சொன்னபோது, அவள் எனை ஒருமுறை கண் இமைக்காமல் பார்த்தாள்; நினைவுகூர்ந்து, அமைதியாக இருந்தாள்; அப்போது எனக்கு உயர்ந்த ஞானம் கிடைத்தது.

விஸ்ம்ரு'தம் ஸர்வவேதாஶ்ச ஸர்வஶாஸ்த்ராணி சைவ ஹ । யோகஶாஸ்த்ராணி ஶிக்ஷாஶ்ச வேதாநாம் ஸ்ம்ரு'தயஸ்ததா ।। ௨.

அப்போது எனக்கு எல்லா வேதங்களும், எல்லா சாஸ்திரங்களும், யோகசாஸ்திரங்களும், வேதங்களின் உபதேசங்களும், ஸ்மிர்திகளும் மறந்துபோனது.

ஸர்வம் த்ரு'ஷ்ட்வைவ மே ராஜந் குமார்யாऽபஹ்ரு'தம் க்ஷணாத் । ததோऽஹம் விஸ்மயார்விஷ்டஶ்சிந்தாஶோகஸமந்விதஃ ।। ௨.

அரசே, அந்த கன்னியைப் பார்த்தவுடன், என் எல்லாவற்றையும் அவள் ஒரு கணத்தில் எடுத்துச் சென்றாள். அதனால் நான் ஆச்சரியத்தால் மயங்கி, கவலைக்கும் துயரத்துக்கும் ஆளானேன்.

தாமேவ ஶரணம் கத்வா யாவத் பஶ்யாமி பார்திவ । தாவத் திவ்யஃ புமாம்ஸ்தஸ்யாஃ ஶரீரே ஸமத்ரு'ஶ்யத ।। ௨.

அந்த same கன்னியிடம் அடைக்கலம் புகுந்து, அவளை நான் பார்த்தபோது, அதே நேரத்தில் அவளது உடலில் ஒரு தெய்வீகமான ஆண் தோன்றினான், அரசே.

தஸ்யாபி பம்ஸோ ஹ்ரு'தயே த்வபரஸ்தஸ்ய சோரஸி । அந்யோ ரக்தேக்ஷணஃ ஶ்ரீமாந் த்வாதஶாதித்யஸந்நிபஃ ।। ௨.

அவளது இதயத்தில் இன்னொருவன் இருந்தான்; அவனது மார்பில் மற்றொருவன் இருந்தான்—அவன் சிவப்பான கண்களுடன், ஒளிவீசும் அழகோடு, பன்னிரண்டு சூரியர்களைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தான்.

ஏவம் த்ரு'ஷ்ட்வா புமாம்ஸோऽத்ர த்ரயஃ கந்யாஶரீரகாஃ । க்ஷணேந தத்ர கந்யைகா ந தாந் பஶ்யாமி ஸுவ்ரத ।। ௨.

அந்த கன்னியின் உடலில் இப்படி மூன்று ஆண்களை நான் பார்த்தேன்; ஆனால் ஒரு கணத்தில் அங்கே ஒரே அந்த கன்னி மட்டுமே இருந்தாள்; அவர்களை நான் இனி காணவில்லை, நல்லவரே.

ததஃ ப்ரு'ஷ்டா மயா தேவீ ஸா குமாரீ கதம் மம । வேதா நஷ்டா மமாசக்ஷ்வ பத்ரே தந்நாஶகாரணம் ।। ௨.

அதன்பின், அந்த தேவியை, அந்த கன்னியை நான் கேட்டேன்: "என் வேதங்கள் எப்படி இல்லாமல் போனது? நல்லவளே, அவை எதனால் அழிந்தன என்பதை எனக்குச் சொல்."

கந்யோவாச । மாதாऽஹம் ஸர்வவேதாநாம் ஸாவித்ரீ நாம நாமதஃ । மாம் ந ஜாநாஸி யேந த்வம் ததோ வேதா ஹ்ரு'தாஸ்தவ ।। ௨.

அந்த கன்னி சொன்னாள்: "நான் எல்லா வேதங்களுக்கும் தாய்; எனது பெயர் சாவித்ரி. நீ என்னை அறியாததால், உன் வேதங்கள் உன்னிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன."

ஏவமுக்தே தயா ராஜந் விஸ்மயேந தபோதந । ப்ரு'ஷ்டா க ஏதே புருஷா ஏதத்கதய ஶோபநே

அவள் இப்படிச் சொன்னதும், அரசே, நான் தியானத்திலும் ஆச்சரியத்திலும் முழுகி, "அந்த ஆண்கள் யார்? இதை எனக்குச் சொல், அழகியவளே," என்று கேட்டேன்.

கந்யோவாச ய ஏஷ மச்சரீரஸ்தஃ ஸர்வாங்கைஶ்சாருலோசநஃ । ஏஷ ரு'க்வேதநாமா து தேவோ நாராயணஃ ஸ்வயம் । வஹ்நிபூதோ தஹத்யாஶு பாபாந்யுச்சாரணாதநு ।। ௨.

அந்த கன்னி சொன்னாள்: "என் உடலில் உள்ளவன், அழகான கண்களும், எல்லா அங்கங்களும் உடையவன், அவன் தான் நாராயணன், ருக் வேதம் என அழைக்கப்படுபவன். அவன் நெருப்பாகி, உச்சரிப்பின் மூலம் பாவங்களை விரைவாக அழிக்கிறான்."

ஏதஸ்ய ஹ்ரு'தயே யோऽயம் த்ரு'ஷ்ட ஆஸீத் த்வயாத்மஜஃ । ஸ யஜுர்வேதரூபேண ஸ்திதோ ப்ரஹ்மா மஹாபலஃ ।। ௨.

"அவனது இதயத்தில் நீ பார்த்தவன், மகனே, அவன் யஜூர் வேதமாக இருப்பவன், பேராற்றலுடைய பிரம்மா."

தஸ்யாப்யுரஸி ஸம்விஷ்டோ ய ஏஷ ஶுசிருஜ்ஜ்வலஃ । ஸ ஸாமவேதநாமா து ருத்ரரூபீ வ்யவஸ்திதஃ । ஏஷ ஆதித்யவத் பாபாந்யாஶு நாஶயதே ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨.

"அவனது மார்பில் இருப்பவன், தூய்மையும் ஒளிவுமுள்ளவன், அவன் தான் சாம வேதமாக இருக்கும் ருத்ரன். சூரியனைப் போல், அவன் பாவங்களை விரைவாக அழிப்பவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்."