வராஹபுராணம்

நித்யம் ச புஞ்ஜதே யத்ர பாத்ரம் த்ரவ்யஸமர்பிதம்

அங்கே, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவை எப்போதும் அவர்கள் உண்டு வருகின்றார்கள்.

கல்பக்ராமாச்சதகுணம் சக்ரதீர்தம் வஸுந்தரே

பூமியே, கல்பகிராமத்தை விட நூறு மடங்கு சிறந்தது சக்கர தீர்த்தம்.

கல்பக்ராமேண கிம் தஸ்ய வாராணஸ்யாம் ச வா ஶுபே

அவனுக்கு கல்பகிராமம் என்ன, வாராணசியே கூட என்ன, சுபமே?

அபி கீடஃ பதங்கோ வா ஜாயதே ஸ சதுர்புஜஃ

அங்கே ஒரு புழு அல்லது பூச்சி பிறந்தாலும், அவன் நான்கு கரங்களுடன் பிறக்கிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே சக்ரதீர்தப்ரபாவோ நாம த்விஷஷ்டயதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துரையின் மகிமையை விவரிக்கும் பகுதியிலுள்ள 'சக்கர தீர்த்தத்தின் பெருமை' என்ற நூற்றறுபத்து இரண்டாவது அதிகாரம், ஸ்ரீவராக புராணத்தில் முடிவடைகிறது.

அத கபிலவராஹமாஹாத்ம்யம் புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது, பூமியே, நான் மறுபடியும் மற்றொரு கதையைச் சொல்கிறேன். அது கபிலவராகனின் பெருமை. அதை நீ கேள்.

மிதிலாயாம் புரீ ரம்யா ஜநகேந ச பாலிதா

மிதிலா எனும் அழகிய நகரம் ஜனகனால் ஆளப்பட்டது.

ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ராஶ்சாபி வஸுந்தரே

அங்கே, பூமியே, பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்களும் இருந்தார்கள்.

தேஷாம் ச பக்திருத்பந்நா மதுராம் ப்ரதி ஸுந்தரி

அவர்களுக்குள், அழகியே, மத்துரைக்கு பக்தி எழுந்தது.

தேஷாம் து ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித்ப்ரஹ்மஹத்யாஸு சிஹ்நிதஃ

அவர்களில் ஒருவன், ஒரு பிராமணன், பிராமணனை கொன்ற பாவம் அடையாளமாக இருந்தான்.

ப்ரத்யக்ஷா த்ரு'ஶ்யதே ஸர்வைர்ப்ரஹ்மஹத்யாஸ்வரூபிணீ

அந்த பாவத்தின் உருவம் அனைவருக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.

ந கதா பூர்வமேவாஸீத்வைகுண்டே ஸ்நாநமாசரத்

அவன் முன்பு எங்கும் செல்லவில்லை; வைகுண்டத்தில் நீராடினான்.

கிமேதத்கிமிதி ப்ராஹுர்தாரா ப்ரதி வஸுந்தரே

பூமியே, 'இது என்ன? இது என்ன?' என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.

கேந காரணதோஷேண தாரா த்யக்த்வா கதா த்விஜம்

எந்த தவறினாலும் காரணத்தினாலும் அந்தப் புனல் அந்தப் பிராமணனை விட்டு விலகி சென்றது?

வைகுண்டே து நிமக்நோऽயம் ப்ரஹ்மஹத்யா கதா ததஃ ௧௬௩.

அவர் வைகுண்டத்தில் முழுகியபோது, பாபமான பிராமணன் கொலை அவரை விட்டு நீங்கியது.

இத்யுக்தஸ்தைர்தேவதேவஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, தேவாதி தேவன் அங்கேயே மறைந்தார்.

வைகுண்டதீர்தே யஃ ஸ்நாதி முச்யதே ஸர்வபாதகைஃ

வைகுண்ட தீர்த்தத்தில் யார் குளித்தாலும், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

ஸூத உவாச நாம்நா கந்தர்வகுண்டம் து தீர்தாநாம் தீர்தமுத்தமம்

சூதர் கூறினார்: கந்தர்வகுண்டம் என்ற பெயரால், தீர்த்தங்களில் சிறந்தது இதுவே.

தத்ர ஸ்நாதோ நரோ தேவி கந்தர்வைஃ ஸஹ மோததே

தேவி, அங்கே யார் குளிக்கிறார்களோ, அவர்கள் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்கள்.

விம்ஶதிர்யோஜநாநாம் து மாதுரம் மம மண்டலம்

என் மாத்துரா மண்டலம் இருபது யோஜனை தூரம் பரவியுள்ளது.

கர்ணிகாயாம் ஸ்திதோ தேவி கேஶவஃ க்லேஶநாஶநஃ

தேவி, அந்த மண்டலத்தின் நடுவில் துன்பங்களை நீக்கும் கேசவன் இருக்கிறார்.

தத்ர மத்யே ம்ரு'தா யே து தேஷாம் முக்திர்வஸுந்தரே

வசுந்தரே, அந்த நடுவில் இறக்கும் அனைவரும் முக்தியை அடைவார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தம் தேவதேவேஶம் கிம் மநஃ பரிதப்யதே

அந்த தேவாதி தேவனை பார்த்தபின், மனதில் ஏன் துக்கம் இருக்க வேண்டும்?

நாஸௌ பததி ஸம்ஸாரே யாவதாபூதஸம்ப்லவம்

அவர் பிரபஞ்சம் அழியும் வரை பிறவி சுழற்சியில் வீழ்வதில்லை.

யம் த்ரு'ஷ்ட்வா து நரோ யாதி முக்திம் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ ௧௬௩.

யார் அவரை பார்த்தாலும் முக்தி பெறுவார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

மஹாகாயாம் ஸுரூபாம் ச கேஶவாகாரஸந்நிபாம்

அவர் பெரும் உருவும் அழகும் கொண்டவர்; கேசவனின் வடிவைப் போலத் தோன்றுகிறார்.

க்ரு'தே யுகே து ராஜாஸீந்மாந்தாதா நாம நாமதஃ

கிருதயுகத்தில் மாந்தாதா என்ற பெயருடைய ஒரு மன்னன் இருந்தான்.

தஸ்ய துஷ்டேந ஹி மயா ப்ரதிமேயம் ஸமர்பிதா

அவனது பக்தியில் மகிழ்ந்து, நான் இந்த உருவத்தை அவனுக்கு அருளினேன்.

யதா து மதுராம் ப்ராப்ய லவணோऽயம் நிபாதிதஃ

அவன் மாத்துராவை அடைந்தபோது, இந்த லவணன் அழிக்கப்பட்டான்.