வராஹபுராணம்

ததஃ காலேந மஹதா தைஃ ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ த்விஜோத்தமஃ

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அந்தச் சிறந்த பிராமணனை அவர்கள் கேட்டனர்.

கதயாமாஸ வ்ரு'த்தாந்தம் தம் ஸர்வம் சாத்மநோ ஹி ஸஃ

அவன் தன் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை எல்லாம் சொன்னான்.

இதமூசுஸ்ததோ விப்ராஃ ஶுத்ரோऽஸீதி த்விஜம் ப்ரதி

பிறகு அந்த பிராமணர்கள் அவனை நோக்கி, 'நீ சுத்ரன்' என்று கூறினர்.

அஸ்மாகம் வதநாச்சைவ புநஃ ஸித்தோऽஸி வை த்விஜ

ஆனால் எங்களது வார்த்தியால், நீ மீண்டும் பிராமணனாக நிலைபெற்றாய்.

ஸ்நாநார்தம் து ததஃ ஸ்தாநாச்சக்ரதீர்தம் ஸமாகதஃ

பிறகு, குளிக்கும்படி அவன் சக்கர தீர்த்தத்துக்கு சென்றான்.

ஸா து ஹ்ரு'ஷ்டேந மநஸா பர்தாரம் வாக்யமப்ரவீத் 162.

அவள் மகிழ்ச்சியுடன் மனதில் கொண்டபடி, கணவரிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.

ப்ரியாவசநமாகர்ண்ய பர்தா வசநமப்ரவீத்

அவளது அன்பான வார்த்தைகளை கேட்ட கணவர் பதிலளித்தான்.

பர்த்துர்வசநமாகர்ண்ய பத்நீ வசநமப்ரவீத்

கணவரின் பதிலை கேட்ட மனைவி மீண்டும் பேசினாள்.

சக்ரதீர்தப்ரபாவேண முக்தோऽஸி த்விஜஸத்தம

சக்கர தீர்த்தத்தின் மகிமையால், நீ விடுதலை பெற்றாய், சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவரே.

தயா ஸார்த்தம் ஜகாமாத கல்பக்ராமம் த்விஜோத்தமஃ

பின்னர், அவளுடன் சேர்ந்து அந்த சிறந்த பிராமணன் கல்பகிராமத்திற்குச் சென்றான்.

நித்யம் ச புஞ்ஜதே யத்ர பாத்ரம் த்ரவ்யஸமர்பிதம்

அங்கே, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவை எப்போதும் அவர்கள் உண்டு வருகின்றார்கள்.

கல்பக்ராமாச்சதகுணம் சக்ரதீர்தம் வஸுந்தரே

பூமியே, கல்பகிராமத்தை விட நூறு மடங்கு சிறந்தது சக்கர தீர்த்தம்.

கல்பக்ராமேண கிம் தஸ்ய வாராணஸ்யாம் ச வா ஶுபே

அவனுக்கு கல்பகிராமம் என்ன, வாராணசியே கூட என்ன, சுபமே?

அபி கீடஃ பதங்கோ வா ஜாயதே ஸ சதுர்புஜஃ

அங்கே ஒரு புழு அல்லது பூச்சி பிறந்தாலும், அவன் நான்கு கரங்களுடன் பிறக்கிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே சக்ரதீர்தப்ரபாவோ நாம த்விஷஷ்டயதிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துரையின் மகிமையை விவரிக்கும் பகுதியிலுள்ள 'சக்கர தீர்த்தத்தின் பெருமை' என்ற நூற்றறுபத்து இரண்டாவது அதிகாரம், ஸ்ரீவராக புராணத்தில் முடிவடைகிறது.

அத கபிலவராஹமாஹாத்ம்யம் புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது, பூமியே, நான் மறுபடியும் மற்றொரு கதையைச் சொல்கிறேன். அது கபிலவராகனின் பெருமை. அதை நீ கேள்.

மிதிலாயாம் புரீ ரம்யா ஜநகேந ச பாலிதா

மிதிலா எனும் அழகிய நகரம் ஜனகனால் ஆளப்பட்டது.

ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ராஶ்சாபி வஸுந்தரே

அங்கே, பூமியே, பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சூத்திரர்களும் இருந்தார்கள்.

தேஷாம் ச பக்திருத்பந்நா மதுராம் ப்ரதி ஸுந்தரி

அவர்களுக்குள், அழகியே, மத்துரைக்கு பக்தி எழுந்தது.

தேஷாம் து ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித்ப்ரஹ்மஹத்யாஸு சிஹ்நிதஃ

அவர்களில் ஒருவன், ஒரு பிராமணன், பிராமணனை கொன்ற பாவம் அடையாளமாக இருந்தான்.

ப்ரத்யக்ஷா த்ரு'ஶ்யதே ஸர்வைர்ப்ரஹ்மஹத்யாஸ்வரூபிணீ

அந்த பாவத்தின் உருவம் அனைவருக்கும் வெளிப்படையாகத் தெரிந்தது.

ந கதா பூர்வமேவாஸீத்வைகுண்டே ஸ்நாநமாசரத்

அவன் முன்பு எங்கும் செல்லவில்லை; வைகுண்டத்தில் நீராடினான்.

கிமேதத்கிமிதி ப்ராஹுர்தாரா ப்ரதி வஸுந்தரே

பூமியே, 'இது என்ன? இது என்ன?' என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.

கேந காரணதோஷேண தாரா த்யக்த்வா கதா த்விஜம்

எந்த தவறினாலும் காரணத்தினாலும் அந்தப் புனல் அந்தப் பிராமணனை விட்டு விலகி சென்றது?

வைகுண்டே து நிமக்நோऽயம் ப்ரஹ்மஹத்யா கதா ததஃ ௧௬௩.

அவர் வைகுண்டத்தில் முழுகியபோது, பாபமான பிராமணன் கொலை அவரை விட்டு நீங்கியது.

இத்யுக்தஸ்தைர்தேவதேவஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத

அவர்கள் இப்படிச் சொன்னபோது, தேவாதி தேவன் அங்கேயே மறைந்தார்.

வைகுண்டதீர்தே யஃ ஸ்நாதி முச்யதே ஸர்வபாதகைஃ

வைகுண்ட தீர்த்தத்தில் யார் குளித்தாலும், அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்கள்.

ஸூத உவாச நாம்நா கந்தர்வகுண்டம் து தீர்தாநாம் தீர்தமுத்தமம்

சூதர் கூறினார்: கந்தர்வகுண்டம் என்ற பெயரால், தீர்த்தங்களில் சிறந்தது இதுவே.

தத்ர ஸ்நாதோ நரோ தேவி கந்தர்வைஃ ஸஹ மோததே

தேவி, அங்கே யார் குளிக்கிறார்களோ, அவர்கள் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வார்கள்.