வராஹபுராணம்

ஸம்ஸ்காரயோக்யதா நாஸ்தி இத்யேவம் புநரப்ரவீத்

'இவருக்கு சடங்கு செய்யத் தகுதி இல்லை' என்று மீண்டும் கூறினார்.

ஆத்மநஸ்த்யாகிநஶ்சைவ ஆபஸ்தம்போऽப்ரவீதிதம்

தன்னையே விட்டுவிடுகிறவரைப் பற்றி, ஆபஸ்தம்பர் இப்படிச் சொன்னார்.

ப்ராயஶ்சிதம் விதீயீத ந தத்யாச்சோதகக்ரியாம்

ஒரு பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; நீர் அஞ்சலி செய்யக் கூடாது.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாபாகே கதஃ ஶ்வஶுரமந்திரம்

அவன் மகன், பெரும் பாக்கியசாலி, மாமாவின் வீட்டுக்குச் சென்றான்.

ப்ரஹ்மஹத்யா து தே ஜாதா கச்ச த்வம் ச யதேப்ஸிதம்

உனக்கு பிராமணனை கொன்ற பாவம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீ விரும்பும் இடத்திற்கு போ.

ந மயா ப்ராஹ்மணவதஃ கதாசிதபி காரிதஃ

நான் ஒருபோதும் பிராமணன் மரணத்திற்கு காரணமாக இருந்ததில்லை.

ஜாமாதுர்வசநம் ஶ்ருத்வா ஶ்வஶுரோ வாக்யமப்ரவீத் 162.

மருமகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், மாமா பேசத் தொடங்கினார்.

தேந தோஷேண விப்ரர்ஷே ப்ரஹ்மஹத்யாபலம் தவ

அந்த தவறினால், முனிவரே, உனக்கு பிராமணனை கொன்ற பாவத்தின் பலன் உண்டாகிவிட்டது.

ஸம்வத்ஸரேண பததி பதிதேந ஸஹாசரந்

ஒரு ஆண்டுக்குள், அந்த வீழ்ந்தவருடன் சேர்ந்து அந்தப் பாவமும் வீழும்.

ஶ்வஶுரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஜாமாதா வாக்யமப்ரவீத்

மாமாவின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், மருமகன் பேசினான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பின்பு, விரதத்தில் உறுதியான அந்தப் பிராமணன் பதிலளித்தான்.

நாந்யத்ர தவ ஸம்ஶுத்திஃ கதாசித்பித்ரு'காதிநஃ

நீ தந்தையை கொன்றவனாக இருந்தால், வேறு எங்கும் உனக்கு சுத்திகரிப்பு இல்லை.

ததஃ காலேந மஹதா ஸம்ப்ராப்தோ மதுராம் புரீம்

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அவன் மதுரா நகரை அடைந்தான்.

கந்யாபுரநிவாஸீ து குஶிகோऽயம் நராதிபஃ

கன்னியாபுரத்தில் குடியிருக்கும் அரசன் இந்த குசிகன்.

த்வேஸஹஸ்ரே து விப்ராணாம் தஸ்ய ஸத்ரே ச புஞ்ஜதே

அவரது யாகத்தில் இரண்டாயிரம் பிராமணர்கள் உணவு உண்டனர்.

ததஃ காலேந மஹதா சிந்தாபூச்ச்வஶுரஸ்ய ச 162.

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, மாமாவின் மனதில் கவலை ஏற்பட்டது.

ஸ்வாம் ஸுதாம் சோதயாமாஸ கச்ச தாம் மதுராம் புரீம்

அவன் தனது மகளிடம், 'அந்த மதுரா நகருக்கு செல்' என்று தூண்டினான்.

திவ்யஜ்ஞாநேந ச ததா நித்யம் ஸா பர்த்ரு'ஸந்நிதௌ

அப்போது, தெய்வீக அறிவால், அவள் எப்போதும் கணவனுடன் இருந்தாள்.

திவஸஸ்யாவஸாநே து போஜநம் க்ரு'ஹ்ய கச்சதி

நாளின் முடிவில், அவள் உணவை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டாள்.

பாத்ரம் நிஃக்ஷிப்ய குண்டே து ஸத்ரே வஸதி ஸர்வதா

பாத்திரத்தை கிணற்றில் வைத்து, அவள் எப்போதும் அந்த யாகத்தில் தங்கினாள்.

ததஃ காலேந மஹதா தைஃ ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ த்விஜோத்தமஃ

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அந்தச் சிறந்த பிராமணனை அவர்கள் கேட்டனர்.

கதயாமாஸ வ்ரு'த்தாந்தம் தம் ஸர்வம் சாத்மநோ ஹி ஸஃ

அவன் தன் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை எல்லாம் சொன்னான்.

இதமூசுஸ்ததோ விப்ராஃ ஶுத்ரோऽஸீதி த்விஜம் ப்ரதி

பிறகு அந்த பிராமணர்கள் அவனை நோக்கி, 'நீ சுத்ரன்' என்று கூறினர்.

அஸ்மாகம் வதநாச்சைவ புநஃ ஸித்தோऽஸி வை த்விஜ

ஆனால் எங்களது வார்த்தியால், நீ மீண்டும் பிராமணனாக நிலைபெற்றாய்.

ஸ்நாநார்தம் து ததஃ ஸ்தாநாச்சக்ரதீர்தம் ஸமாகதஃ

பிறகு, குளிக்கும்படி அவன் சக்கர தீர்த்தத்துக்கு சென்றான்.

ஸா து ஹ்ரு'ஷ்டேந மநஸா பர்தாரம் வாக்யமப்ரவீத் 162.

அவள் மகிழ்ச்சியுடன் மனதில் கொண்டபடி, கணவரிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.

ப்ரியாவசநமாகர்ண்ய பர்தா வசநமப்ரவீத்

அவளது அன்பான வார்த்தைகளை கேட்ட கணவர் பதிலளித்தான்.

பர்த்துர்வசநமாகர்ண்ய பத்நீ வசநமப்ரவீத்

கணவரின் பதிலை கேட்ட மனைவி மீண்டும் பேசினாள்.

சக்ரதீர்தப்ரபாவேண முக்தோऽஸி த்விஜஸத்தம

சக்கர தீர்த்தத்தின் மகிமையால், நீ விடுதலை பெற்றாய், சிறந்த இருமுறைப் பிறந்தவரே.