வராஹபுராணம்

ஸ்வாமிந்பிதுர்மே மரணம் பவிஷ்யதி வதஸ்வ மாம்

ஐயா, என் தந்தை எப்போது இறப்பார் என்று தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்.

ஶூத்ராந்நம் பக்ஷிதம் தேந நித்யகாலம் த்விஜோத்தம

அவன் எப்போதும் சுத்ரர்களால் தயாரிக்கப்பட்ட உணவைத் தொடர்ந்து உண்டுள்ளார், உயர்ந்த பிராமணரே.

பாதயோர்வித்யதே தச்ச ஶூத்ராந்நம் ச பிதுஸ்தவ

அந்த சுத்ர உணவு உங்கள் தந்தையின் காலடியில் இருக்கிறது.

ஶூத்ராந்நேந விஹீநஸ்ய தஸ்ய ம்ரு'த்யுர்பவிஷ்யதி

சுத்ர உணவை இழந்தவனுக்கு மரணம் வரும்.

தஸ்ய புத்ரஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வாத்மாநம் விகர்ஹயத்

மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவர் தன்னைத் திட்டிக்கொண்டார்.

பிதுஃ ஸமீபாத்ஸ கதஃ ஶ்வஶுரஸ்ய நிவேஶநம்

தந்தையின் அருகிலிருந்து விலகி, அவர் மாமாவின் வீட்டுக்குச் சென்றார்.

துஃகேந பீடிதஃ க்ஷீணோ மர்த்துகாமோ த்விஜோத்தமஃ 162.

துயரத்தில் சிக்கி, பலகுறைவாகி, அந்த உயர்ந்த பிராமணர் மரணத்தை விரும்பினார்.

ஸந்நிதாவுபலம் த்ரு'ஷ்ட்வா க்ரு'ஹீதம் தேந தத்பதா

அருகில் ஒரு கல்லை பார்த்து, அதை காலால் எடுத்தார்.

ததஃ ப்ராணாந்பரித்யஜ்ய கதோऽஸௌ காலவர்த்தநம்

பின்னர், உயிரை விட்டுவிட்டு, காலத்தின் உலகிற்குச் சென்றார்.

கதஸம்ஜ்ஞம் ச பிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ருருதே ப்ரு'ஶம்

தந்தை உணர்விழந்ததைப் பார்த்து, அவர் மிகவும் அழுதார்.

ஸம்ஸ்காரயோக்யதா நாஸ்தி இத்யேவம் புநரப்ரவீத்

'இவருக்கு சடங்கு செய்யத் தகுதி இல்லை' என்று மீண்டும் கூறினார்.

ஆத்மநஸ்த்யாகிநஶ்சைவ ஆபஸ்தம்போऽப்ரவீதிதம்

தன்னையே விட்டுவிடுகிறவரைப் பற்றி, ஆபஸ்தம்பர் இப்படிச் சொன்னார்.

ப்ராயஶ்சிதம் விதீயீத ந தத்யாச்சோதகக்ரியாம்

ஒரு பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; நீர் அஞ்சலி செய்யக் கூடாது.

தஸ்ய புத்ரோ மஹாபாகே கதஃ ஶ்வஶுரமந்திரம்

அவன் மகன், பெரும் பாக்கியசாலி, மாமாவின் வீட்டுக்குச் சென்றான்.

ப்ரஹ்மஹத்யா து தே ஜாதா கச்ச த்வம் ச யதேப்ஸிதம்

உனக்கு பிராமணனை கொன்ற பாவம் ஏற்பட்டுள்ளது; நீ விரும்பும் இடத்திற்கு போ.

ந மயா ப்ராஹ்மணவதஃ கதாசிதபி காரிதஃ

நான் ஒருபோதும் பிராமணன் மரணத்திற்கு காரணமாக இருந்ததில்லை.

ஜாமாதுர்வசநம் ஶ்ருத்வா ஶ்வஶுரோ வாக்யமப்ரவீத் 162.

மருமகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், மாமா பேசத் தொடங்கினார்.

தேந தோஷேண விப்ரர்ஷே ப்ரஹ்மஹத்யாபலம் தவ

அந்த தவறினால், முனிவரே, உனக்கு பிராமணனை கொன்ற பாவத்தின் பலன் உண்டாகிவிட்டது.

ஸம்வத்ஸரேண பததி பதிதேந ஸஹாசரந்

ஒரு ஆண்டுக்குள், அந்த வீழ்ந்தவருடன் சேர்ந்து அந்தப் பாவமும் வீழும்.

ஶ்வஶுரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஜாமாதா வாக்யமப்ரவீத்

மாமாவின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், மருமகன் பேசினான்.

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பின்பு, விரதத்தில் உறுதியான அந்தப் பிராமணன் பதிலளித்தான்.

நாந்யத்ர தவ ஸம்ஶுத்திஃ கதாசித்பித்ரு'காதிநஃ

நீ தந்தையை கொன்றவனாக இருந்தால், வேறு எங்கும் உனக்கு சுத்திகரிப்பு இல்லை.

ததஃ காலேந மஹதா ஸம்ப்ராப்தோ மதுராம் புரீம்

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அவன் மதுரா நகரை அடைந்தான்.

கந்யாபுரநிவாஸீ து குஶிகோऽயம் நராதிபஃ

கன்னியாபுரத்தில் குடியிருக்கும் அரசன் இந்த குசிகன்.

த்வேஸஹஸ்ரே து விப்ராணாம் தஸ்ய ஸத்ரே ச புஞ்ஜதே

அவரது யாகத்தில் இரண்டாயிரம் பிராமணர்கள் உணவு உண்டனர்.

ததஃ காலேந மஹதா சிந்தாபூச்ச்வஶுரஸ்ய ச 162.

அதன்பின், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, மாமாவின் மனதில் கவலை ஏற்பட்டது.

ஸ்வாம் ஸுதாம் சோதயாமாஸ கச்ச தாம் மதுராம் புரீம்

அவன் தனது மகளிடம், 'அந்த மதுரா நகருக்கு செல்' என்று தூண்டினான்.

திவ்யஜ்ஞாநேந ச ததா நித்யம் ஸா பர்த்ரு'ஸந்நிதௌ

அப்போது, தெய்வீக அறிவால், அவள் எப்போதும் கணவனுடன் இருந்தாள்.

திவஸஸ்யாவஸாநே து போஜநம் க்ரு'ஹ்ய கச்சதி

நாளின் முடிவில், அவள் உணவை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டாள்.