வராஹபுராணம்

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் நரஃ குர்வம்ஸ்தாரயேத்ஸகுலோத்பவாந்

ஒரு மனிதன் காளையை விடுவித்தால், அவன் குடும்பத்தினர் எல்லாரும் மீட்கப்படுவார்கள்.

பிதரஸ்தாரிதாஸ்தேந ஸதைவ ப்ரபிதாமஹாஃ

அவரால் பிதாக்களும், பிதாமகர்களும் என்றும் மீட்கப்படுவார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுரணே மதுராமாஹாத்ம்யே அகூர தீர்தப்ரபாவோ நாம பம்சபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், மதுரையின் மகிமையில், 'அகூர தீர்த்தத்தின் வலிமை' என்ற நூற்றைம்பத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத மதுராப்ராதுர்பாவஃ வத்ஸக்ரீடநகம் நாம தீர்தம் வக்ஷ்யே பரம் மம

இப்போது மதுரையின் தோற்றம் பற்றி சொல்கிறேன். எனக்கு மிகவும் பிரியமான வத்ஸக்ரீடனகத் தீர்த்தத்தை விவரிக்கிறேன்.

ஸ்நாநமாத்ரேண தத்ரைவ வாயுலோகம் வ்ரஜேந்நரஃ

அங்கே வெறும் குளிப்பால் கூட, மனிதன் வாயு உலகை அடைவான்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

மற்றொரு தீர்த்தத்தை நான் சொல்கிறேன், அதை நீ கேள் வசுந்தரே.

ஸாலைஸ்தாலைஶ்ச தருபிஸ்தமாலைரர்ஜ்ஜுநைஸ்ததா

அந்த இடம் சாளை, தாளை, தமாளம், அர்ஜுனம் போன்ற மரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மிந்பாண்டீரகே ஸ்நாதோ நியதோ நியதாஶநஃ

அங்கே பாண்டீரகத்தில் நீராடி, கட்டுப்பாட்டுடன் வாழ்ந்து, உணவில் ஒழுங்கு கடைப்பிடிப்பவன்,

தத்ராऽத முஞ்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ச கச்சதி

அங்கேயே பிறப்பை விட்டுவிட்டு, எனது உலகத்தை அடைகிறான்.

தத்ராஹம் க்ரீடயிஷ்யாமி கோபிர் கோபாலகைஃ ஸஹ

அங்கே நான், பசுக்களும் ஆயர்களும் சேர்ந்து ஆனந்தமாக விளையாடுவேன்.

தத்ர குண்டே மஹாபாகே பஹுகுல்மலதாவ்ரு'தே

அங்கே, அந்தப் பெரும் புண்ணியக் குளத்தில், பல புதர்களும் கொடிகளும் சூழ்ந்திருக்கும்.

கந்தர்வைரப்ஸரோபிஶ்ச க்ரீடமாநஃ ஸ மோததே

அங்கே கந்தர்வர்களும் அப்சரைகளும் கூடிக் கொண்டு விளையாடி மகிழ்கிறான்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி மஹாபாதகநாஶநம் 156.

இப்போது, பெரிய பாவங்களைத் துடைக்கும் மற்றொரு தீர்த்தத்தைச் சொல்கிறேன்.

தீர்தம் ஶதகுணம் புண்யம் யத்ர கேஶீ நிபாதிதஃ

அங்கே கேசி வதை செய்யப்பட்ட இடம் நூறு மடங்கு புண்ணியமுள்ள தீர்த்தமாகும்.

தஸ்மாச்சதகுணம் புண்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா

அதனால், அதன் புண்ணியம் நூறு மடங்கு அதிகம்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்.

தஸ்மிந்பிண்டப்ரதாநேந கயாதுல்ய பலம் பவேத்

அங்கே பிண்டம் வழங்கினால், கயாவில் கிடைக்கும் பலனைப் பெறலாம்.

ஸூர்யதீர்தேஷு வஸுதே த்வாதஶாதித்யஸம்ஜ்ஞிகே

பூமியில் உள்ள சூரிய தீர்த்தங்களில், பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களின் பெயரால் அழைக்கப்படும் இடங்களில்,

காலியோ தமிதஸ்தத்ர ஆதித்யாஃ ஸ்தாபிதா மயா

அங்கே காலியன் அடக்கப்பட்டான்; ஆதித்யர்கள் என் வழியே அங்கு நிறுவப்பட்டார்கள்.

ஆதித்யா ஊசுஃ அஸ்மிம்ஸ்தீர்தவரே ஸ்நாநமஸ்மாகம் ஸம்ப்ரதீயதாம்

ஆதித்யர்கள் சொன்னார்கள்: 'இந்தச் சிறந்த தீர்த்தத்தில் எங்களுக்கு நீராடும் அருள் கிடைக்கட்டும்.'

ஆதித்யாநாம் வசஃ ஶ்ருத்வா க்ரீடாம் க்ரு'த்வா வஸுந்தரே

ஆதித்யர்களின் வார்த்தையை கேட்டபின், விளையாட்டு முடிந்து, பூமியே,

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

அங்கேயே பிறப்பை விட்டுவிட்டு, எனது உலகத்தை அடைகிறான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே மதுராப்ராதுர்பாவோ நாம ஷட்பம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துராவின் மகிமையை விளக்கும் ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், 'மத்துரா தோற்றம்' எனும் நூற்றைம்பதுக்கும் ஆறாம் அதிகாரம் முடிந்தது.

அத மலயார்ஜுநதீர்தாதிஸ்நாநாதிப்ரஶம்ஸா யமுநாபாரமுல்லங்க்ய தத்ரைவ ச மஹாமுநே

இப்போது மலயார்ஜுன தீர்த்தம் முதலான தீர்த்தங்களில் நீராடுதல் முதலியன புகழப்படுகிறது; அங்கேயே யமுனையை கடந்தபின், பெரிய முனிவரே,

பர்யஸ்தம் தத்ர ஶகடம் பிந்நபாண்டகுடீகடம்

அங்கே ஒரு வண்டி கவிழ்ந்தது; குடிசையின் பானைகள் மற்றும் குடங்கள் உடைந்தன.

த்வாதஶ்யாம் ஶுக்லபக்ஷஸ்ய ஜ்யேஷ்டமாஸே வஸுந்தரே

ஜேஷ்ட மாதத்தில், வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில், பூமியே,

ஜ்யேஷ்டஸ்ய ஶுக்லத்வாதஶ்யாம் ஸ்நாத்வா ஸுநியதேந்த்ரியஃ

ஜ்யேஷ்ட மாதத்தின் வளர்பட்சம் பன்னிரண்டாம் நாளில், நன்கு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உணர்வுகளுடன், நீராட வேண்டும்.

யமுநாஸலிலே ஸ்நாதஃ ஶுசிர்பூத்வா ஜிதேந்த்ரியஃ

யமுனை நதியில் நீராடி, தூய்மையுடன், உணர்வுகளை வென்று இருப்பவன்,

அபி சாஸ்மத்குலே ஜாதஃ காலிந்தீஸலிலே ப்லுதஃ

எங்கள் குலத்தில் பிறந்தவரும், காலிந்தி நதியில் முழுகினாலும்,

இதி காயந்தி பிதரஃ பரலோககதாஃ ஸதா

இவ்வாறு பரலோகத்திற்குச் சென்ற பித்ருக்கள் எப்போதும் பாடுகின்றார்கள்.