வராஹபுராணம்

யதாந்யாயம் விதாநேந யதா வா தவ ரோசதே

நீ விரும்பும் விதமாகவோ, அல்லது நியாயப்படி விதிப்படி செய்யலாம்.

தேந ஸத்யேந மாம் புங்க்ஷ்வ ப்ரஹ்மராக்ஷஸ தாருண

அந்த சத்தியத்தின் பேரில், கொடூரமான பிரமராட்சசா, என்னை உன் உணவாக ஏற்று.

உவாச மதுரம் வாக்யம் ஸுதநம் ததநந்தரம்

அதன்பிறகு பிரமராட்சசன் சுதனனிடம் இனிமையாகப் பேசினான்.

வணிக் த்வம் சாதிவிஜ்ஞஸ்து யஸ்ய தே கதிரீத்ரு'ஶீ

நீ ஒரு வணிகன், மிகவும் புத்திசாலி; இதுவே நீ பெற்றுள்ள நல்ல வழி.

ஸத்யபுண்யப்ரபாவேண யதாஹம் முக்திமாப்நுயாம் நாஹம் தாஸ்யாமி தே புண்யம் ந்ரு'த்யஸ்ய நரபோஜந

சத்தியமும் புண்ணியமும் கொண்ட சக்தியால் நான் விடுதலை பெற வேண்டும்; உன் நடனத்தின் புண்ணியத்தை மனித உணவாக நான் எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன்.

அர்த்தம் வாத ஸமஸ்தம் வா ப்ரஹரம் சார்த்தமேவ வா

அது பாதியாக இருந்தாலும், முழுவதுமாக இருந்தாலும், அல்லது அரை யாமம் மட்டும் இருந்தாலும்,

ஏகந்ரு'த்யஸ்ய மே புண்யம் தத த்வம் வணிகுத்தம நாऽஹம் தாஸ்யாமி தே புண்யம் யதோக்தம் ச ஸமாசர ।। 155.

வணிகர்களில் சிறந்தவனே, ஒரு நடனத்தின் புண்ணியத்தை எனக்கு தா; நான் உனக்கு புண்ணியம் தரமாட்டேன், கூறியபடி செய்.

கேந த்வம் கர்மதோஷேண ராக்ஷஸத்வமுபாகதஃ

நீ எந்த தவறால் ராட்சசனாக பிறந்தாய்?

ஸுதநஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா விஹஸித்வாஹ ராக்ஷஸஃ

சுதனன் கேட்டதை ராட்சசன் சிரித்துவிட்டு பதிலளித்தான்.

அக்நிதத்தஸ்து வை நாம சாந்தஸோ ப்ராஹ்மணோத்தமஃ

சாந்தஸ வம்சத்தைச் சேர்ந்த, சிறந்த ஒரு பிராமணர் அக் காலத்தில் அக்கினிதத்தன் என்ற பெயருடன் இருந்தார்.

ம்ரு'தஸ்ஸுக்ரு'ஹகாமேந ராக்ஷஸத்வமுபாகதஃ

அவன் நல்ல வீடு வேண்டும் என்ற ஆசையுடன் இறந்தபோது, ராட்சசனாக பிறந்தான்.

ஏகவிஶ்ராமபுண்யம் மே தேஹி த்வம் வணிகுத்தம

நல்ல வணிகரே, ஒரு சிறிய ஓய்வு நேரத்தின் புண்ணியத்தை எனக்கு தாருங்கள்.

ஸாது ராக்ஷஸ தத்தம் தே ஏகந்ரு'த்யம் மயா தவ

நல்லது ராட்சசா, உனக்காக நான் ஒரு நடனத்தை அருளினேன்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச அக்ரதஸ்து ஸ்திதம் தேவம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽஸௌ தரணீம் கதஃ

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: அவன் முன்பாக தெய்வத்தைப் பார்த்ததும், பூமிக்குத் திரும்பி சென்றான்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் தேவதேவோ ஜநார்தநஃ

தேவர்களின் தெய்வமான ஜனார்த்தனன் இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

விமாநவரமாருஹ்ய மம லோகம் வ்ரஜஸ்வ ச

அந்த உயர்ந்த விமானத்தில் ஏறி, என் உலகத்திற்குச் செல்.

ஸுதநஃ ஸஶரீரோऽபி ஸகுடும்போ திவம் யயௌ 155.

சுதனன் தன் உடலோடும் குடும்பத்தோடும் சொர்க்கத்திற்கு சென்றான்.

ஏஷ தீர்தப்ரபாவோ வை கதிதஸ்தே வஸுந்தரே

வசுந்தரே, இந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமை இப்போது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது.

தஸ்ய தீர்தப்ரபாவேண ஸுதநோ முக்திமாப்தவாந்

அந்தத் தீர்த்தத்தின் வலிமையால் சுதனன் முக்தியை அடைந்தான்.

தஸ்மிந்ஸ்நாதஸ்ய வஸுதே ராஜஸூயபலம் பவேத்

வசுந்தரே, அங்கே குளிக்கும் ஒருவருக்கு ராஜசூய யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் நரஃ குர்வம்ஸ்தாரயேத்ஸகுலோத்பவாந்

ஒரு மனிதன் காளையை விடுவித்தால், அவன் குடும்பத்தினர் எல்லாரும் மீட்கப்படுவார்கள்.

பிதரஸ்தாரிதாஸ்தேந ஸதைவ ப்ரபிதாமஹாஃ

அவரால் பிதாக்களும், பிதாமகர்களும் என்றும் மீட்கப்படுவார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுரணே மதுராமாஹாத்ம்யே அகூர தீர்தப்ரபாவோ நாம பம்சபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், மதுரையின் மகிமையில், 'அகூர தீர்த்தத்தின் வலிமை' என்ற நூற்றைம்பத்திஐந்தாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத மதுராப்ராதுர்பாவஃ வத்ஸக்ரீடநகம் நாம தீர்தம் வக்ஷ்யே பரம் மம

இப்போது மதுரையின் தோற்றம் பற்றி சொல்கிறேன். எனக்கு மிகவும் பிரியமான வத்ஸக்ரீடனகத் தீர்த்தத்தை விவரிக்கிறேன்.

ஸ்நாநமாத்ரேண தத்ரைவ வாயுலோகம் வ்ரஜேந்நரஃ

அங்கே வெறும் குளிப்பால் கூட, மனிதன் வாயு உலகை அடைவான்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

மற்றொரு தீர்த்தத்தை நான் சொல்கிறேன், அதை நீ கேள் வசுந்தரே.

ஸாலைஸ்தாலைஶ்ச தருபிஸ்தமாலைரர்ஜ்ஜுநைஸ்ததா

அந்த இடம் சாளை, தாளை, தமாளம், அர்ஜுனம் போன்ற மரங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மிந்பாண்டீரகே ஸ்நாதோ நியதோ நியதாஶநஃ

அங்கே பாண்டீரகத்தில் நீராடி, கட்டுப்பாட்டுடன் வாழ்ந்து, உணவில் ஒழுங்கு கடைப்பிடிப்பவன்,

தத்ராऽத முஞ்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ச கச்சதி

அங்கேயே பிறப்பை விட்டுவிட்டு, எனது உலகத்தை அடைகிறான்.