வராஹபுராணம்

யத்ர ஸ்நாதாந்மநுஷ்யாம்ஶ்ச விக்நராஜோ ந பீடயேத்

அந்த இடத்தில் நீராடிய மனிதர்களை இடையூறு தேவன் தொந்தரவு செய்யமாட்டான்.

தஸ்மிம்ஸ்தீர்தவரே ஸ்நாதம் ந பீடயதி விக்நராட் 154.

அந்த சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடுபவரை இடையூறு அரசன் பாதிக்க முடியாது.

அவிக்நம் குருதே தஸ்ய ஸததம் பார்வதீஸுதஃ

அவருக்காக பார்வதி மகன் எப்போதும் இடையூறுகளை நீக்குவான்.

ததஃ பரே கோடிதீர்தே பவித்ரம் பரமம் ஸ்ம்ரு'தம்

அதற்கு அப்பால் கோடித்தீர்த்தம் உள்ளது; அது மிகப் புனிதமானதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ததாத்ர முஞ்சதே ப்ராணாँல்லோபமோஹவிவர்ஜிதஃ

அங்கே, பேராசையும் மயக்கமும் இல்லாமல் உயிரை விடுபவர் விடுதலை பெறுவார்.

அதஃ பரம் ஶிவக்ஷேத்ரமர்த்தக்ரோஶம் து துஷ்கரம்

அதற்குப் பிறகு அரை குறோஷ தூரத்தில், அடைய கடினமான சிவனின் தலம் உள்ளது.

தத்ர ஸ்நாத்வா ச பீத்வா ச மாதுரம் லபதே பலம்

அங்கே நீராடி குடித்தால், மாதுரையின் பலனைப் பெறுவான்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே யமுநாதீர்தப்ரபாவோ நாம சதுஷ்பஞ்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துரா மகிமை யமுனைத் தீர்த்தத்தின் பெருமை எனும் நூற்றைம்பத்து நான்காவது அதிகாரம், ஸ்ரீவராக புராணத்தில் முடிகிறது.

அதாऽக்ரூரதீர்தப்ரபாவஃ புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி மர்த்த்யலோகே ஸுதுர்லபம்

இப்போது, மரணமுள்ள உலகில் மிகவும் அரிதான அக்குரூர தீர்த்தத்தின் மகிமையை மீண்டும் சொல்கிறேன்.

தத்ர .நித்யம் ஸ்திதோ தேவி லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

அங்கே, தேவி, உலகங்களின் நன்மைக்காக நான் எப்போதும் இருக்கிறேன்.

அயநே விஷுவே சைவ ததா விஷ்ணுபதீஷு ச

ஆயனங்களில், சமவெளிகளில், விஷ்ணுபதி காலங்களிலும்,

அக்ரூரேதி ச விக்யாதம் மம க்ஷேத்ரம் வஸுந்தரே

அங்கே என் தலம், பூமியே, அக்குரூரம் என்று புகழ்பெற்றது.

ராஜஸூயாஶ்வமேதாப்யாம் பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ

அங்கே நீராடினால், ராஜசூயம் மற்றும் அசுவமேதம் எனும் இரு யாகங்களின் பலனும் கிடைக்கும்.

தத்ஸ்நாநாத்பலமாப்நோதி ப்ரயாகஸ்நாநஜம் பலம்

அங்கே நீராடுவதால், பிரயாகத்தில் நீராடும் பலனைப் பெறுவான்.

நாம்நா து ஸுதநோ நாம மம பக்தஃ ஸதைவ ஹி

என் பக்தனாக, சுதனன் என்ற பெயருடையவன் எப்போதும் இருக்கிறான்.

பந்துபுத்ரகலத்ரைஶ்ச க்ரு'ஹே ப்ரீதிரநுத்தமா

அவன் தன் உறவினர்கள், மகன்கள், மனைவி ஆகியோருடன் வீட்டில் மிகுந்த பாசத்துடன் வாழ்கிறான்.

கச்சந்தி திவஸாஸ்தஸ்ய மாஸாஃ ஸம்வத்ஸராஸ்ததா

அவனுக்கு நாட்கள், மாதங்கள், ஆண்டுகள் அமைதியாக கடந்து செல்கின்றன.

மாநகூடம் துலாகூடம் ந கரோதி ஸ கர்ஹிசித் 155.

அவன் எப்போதும் எடை அல்லது அளவில் ஏமாற்றும் செயல்களைச் செய்யவில்லை.

நித்யம் காலம் ச குருதே ஹரிபூஜநமுத்தமம்

அவன் எப்போதும் நேரத்தை அர்ப்பணித்து, ஹரியை சிறப்பாகப் பூஜிக்கிறான்.

உபஹாரேண திவ்யேந தூபேந ச ஸுகந்திநா

தெய்வீகமான படைப்புகளும் மனம்கவரும் புகையும் கொண்டு அவன் அர்ச்சனை செய்கிறான்.

உபவாஸம் து குருதே ராத்ரௌ ஜாகரணம் ததா

அவன் நோன்பும், இரவில் ஜாகரணமும் மேற்கொள்கிறான்.

தத்ராகத்ய மமாக்ரேऽஸௌ ந்ரு'த்யதே ஶுபதர்ஶநஃ

அங்கு வந்து, நல்ல வடிவத்துடன் என்னை முன்பாக அவன் நடனமாடுகிறான்.

சலமாநோ க்ரு'ஹீதஸ்து சரணே ப்ரஹ்மரக்ஷஸா

அவன் நடக்கும்போது, ப்ரஹ்மராக்ஷசன் அவனை காலில் பிடித்துக்கொண்டான்.

பாதே க்ரு'ஹீத்வா வஸுதே இதம் வசநமப்ரவீத்

அவன் கால்களைப் பிடித்து, அந்த ப்ரஹ்மராக்ஷசன் பூமியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.

ராக்ஷஸோऽஹம் வணிக்ஶ்ரேஷ்ட வஸாமி வநமாஶ்ரிதஃ

அந்த ராக்ஷசன் கூறினான்: வனத்தில் வசிக்கும் நான் ஒரு ராக்ஷசன், வணிகர்களில் சிறந்தவரே.

ஸுதந உவாச பக்ஷயிஷ்யஸி மே காத்ரம் மிஷ்டாந்நபரிபோஷிதம்

சுதனன் கேட்டான்: சுவையான உணவால் வளர்ந்த என் உடலை நீ உண்பாயா?

ஜாகரம் தேவதேவஸ்ய கர்துமிச்சாமி ராக்ஷஸ

தேவர்களின் தேவனுக்காக ஜாகரணம் செய்ய விரும்புகிறேன், ராக்ஷசா.

தத்ர ஜாகரணம் க்ரு'த்வா ப்ரபாதே தவ ஸந்நிதௌ 155.

அங்கு ஜாகரணம் செய்து, காலை நேரத்தில் உன் முன்னிலையில்,

ததஃ காதிஷ்யஸே காத்ரம் விநிவ்ரு'த்தஸ்ய ஜாகராத்

அப்பொழுது, நான் ஜாகரணத்தை முடித்தபின், என் உடலை நீ உண்ணலாம்.