வராஹபுராணம்

வ்ரு'ந்தாவநம் ச கோவிந்தம் யே பஶ்யந்தி வஸுந்தரே

பூமியே, வ்ரிந்தாவனத்தையும் கோவிந்தனையும் காண்போர்,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே மதுராமாஹாத்ம்யே மதுராதீர்தமாஹாத்ம்யம் நாம த்ரிபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமமான வராக புராணத்தில், மத்துரையின் மகிமையை விளக்கும் இந்த நூலில், 'மத்துரா தீர்த்தத்தின் பெருமை' எனும் நூற்றைம்பத்துமூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத யமுநாதீர்தப்ரபாவஃ ஏவம்விதாம் ச மதுராம் த்ரு'ஷ்ட்வா தௌ முதமாபதுஃ

இப்போது யமுனா தீர்த்தத்தின் மகிமை: இவ்வாறு மத்துரையை கண்டபோது, அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பினர்.

பப்ரச்ச ச ததா பார்யா யத்குஹ்யம் பூர்வபாஷிதம்

அப்போது அவன் மனைவி, முன்பு கூறிய இரகசியத்தைப் பற்றி கேட்டாள்.

ராஜாப்யுவாச தாம் ராஜ்ஞீம் த்வயாப்யுக்தம் புரா மம

அப்போது அரசன், அரசியிடம், 'நீயும் ஒருமுறை எனக்குச் சொன்னாய்—' என்றான்.

தத்வதஸ்வ ஸ்வகம் குஹ்யம் பஶ்சாத்வக்ஷ்யாம்யஹம் தவ

'உன் இரகசியத்தை நீ கூறு; பிறகு நான் என்னுடையதைச் சொல்வேன்.'

ப்ரோவாச சைவ ராஜாநம் மநஸஃ ப்ரீதிகாரணம்

அவள் தனது மனதில் இருந்த மகிழ்ச்சியின் காரணத்தை அரசனிடம் கூறினாள்.

ஆகதேமாம் புரீம் த்ரஷ்டும் குமுதஸ்ய து த்வாதஶீம்

'குமுத பன்னிரண்டாம் நாளில் இந்த நகரத்தை பார்க்க வந்தேன்.'

ஸத்யஃ ப்ராணைர்வியுக்தா ச தத்தீர்தஸ்ய ப்ரபாவதஃ

'அந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் உடனே உயிர் பிரிந்துவிட்டது.'

த்வயா விவாஹிதா ராஜந்ந ச மாம் விஜஹாத்ஸ்ம்ரு'திஃ

அரசே, நீ என்னை மணந்தபோதிலும், என் நினைவு என்னை ஒருபோதும் விட்டு போகவில்லை.

தாராபதநகே தீர்தே த்யக்த்வா ஜீவிதமாத்மநஃ

தாராபதனக என்ற புனிதத் தளத்தில், அவள் தன் உயிரை விட்டுவிட்டாள்.

ஸ்வாம் சாப்யகதயத்தஸ்யை யதா ஸம்யமநே ம்ரு'தஃ 154.

அவள், யமலோகத்தில் அவன் எவ்வாறு இறந்தான் என்பதைத் தன் கதையோடு கூறினாள்.

மாம் பஶ்யந்தௌ நியமதஸ்தத்ரைவ நிதநம் கதௌ

அவர்கள் இருவரும் என்னை பார்த்தபடியே, விதியால் அங்கேயே உயிர் நீத்தார்கள்.

ஏதத்தே கதிதம் தேவி ஆஶ்சர்யம் யதபூந்மஹத்

தேவி, இந்த மகத்தான அதிசய நிகழ்ச்சி உமக்கு சொல்லப்பட்டது.

நாகலோகமவாப்நோதி த்யக்தபாபோ ந ஸம்ஶயஃ

பாவங்களை விட்டவன், முன்னோர்களின் உலகை அடைவதில்லை என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

விஷ்ணுலோகமவாப்நோதி திவ்யமூர்திஶ்சதுர்புஜஃ

அவன் விஷ்ணுவின் உலகை அடைந்து, தெய்வீக வடிவத்துடன் நான்கு கரங்களுடன் இருப்பான்.

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.

யத்ர ஸ்நாத்வா திவம் யாந்தி யே ம்ரு'தாஸ்தேऽபுநர்பவாஃ

அங்கே நீராடி இறந்தவர்கள் விண்ணுலகை அடைந்து மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

அதாऽத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.

புநரந்யத் ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இப்போது இன்னொரு விஷயத்தைச் சொல்கிறேன், அதை கேள் வசுந்தரே.

தத்ர ஸ்நாத்வா ச பீத்வா ச நியதோ நியதாஶநஃ

அங்கே நீராடி, தண்ணீர் குடித்து, ஒழுங்காக நடந்து, கட்டுப்பாடுடன் உணவு எடுத்துக்கொள்வான்.

ஸோமதீர்தே து வஸுதே பவித்ரே யமுநாம்பஸி 154.

புனிதமான சோம தீர்த்தத்தில், வசுதே, யமுனை நதியின் தூய நீரில்—

தத்ராபிஷேகம் குர்வீத ஸ்வகர்மபரிநிஷ்டிதஃ

அங்கே, தன் கடமைகளை முடித்தவுடன், அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.

தத்ர ஸ்நாதோ நரோ தேவி அவர்ணோऽபி யதிர்பவேத்

தேவி, அங்கே நீராடினால், சாதி இல்லாதவனும் துறவியாக மாறுவான்.

யஸ்தத்ர குருதே ஸ்நாநம் த்ரிராத்ரோபோஷிதோ நரஃ

யார் அங்கே மூன்று இரவுகள் உண்ணாமல் இருந்து, நீராடுகிறாரோ—

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.

தத்ர யே ஸ்நாந்தி நியதாஸ்தேஷாம் ஸ்வர்கோ ந துர்லபஃ

அங்கே கட்டுப்பாட்டுடன் நீராடும்வர்கள், சொர்க்கத்தை அடைவது எளிதாகும்.

ப்ரஹ்மணா ஸ்ரு'ஷ்டிகாலே து மநஸா நிர்மிதம் புரா

பிரம்மா படைப்பு ஆரம்பத்தில், தன் மனத்தால் அதை உருவாக்கினார்.