வராஹபுராணம்

பம்சமம் பகுலம் நாம வநாநாமுத்தமம் வநம்

ஐந்தாவது பக்குளம் என்று அழைக்கப்படும், வனங்களில் சிறந்த வனம்.

யமுநாயாஃ பரே பாரே தேவாநாமபி துர்ல்லபம் 153.

யமுனையின் அப்பால், தேவர்களுக்கே எளிதில் செல்ல முடியாத ஒரு இடம் உள்ளது.

தத்ர கத்வா து வஸுதே மத்பக்தோ மத்பராயணஃ

அங்கே சென்று, எனக்கு முழுமையாக அர்ப்பணித்துள்ள என் பக்தன், பூமியே,

ஸப்தமம் து வநம் பூமே காதிரம் லோகவிஶ்ருதம்

ஏழாவது காடு, மக்கள் அனைவரும் புகழும், காதிரம் எனும் வனம், பூமியே.

மஹாவநம் சாஷ்டமம் து ஸதைவ து மம ப்ரியம்

எட்டாவது வனம், பெரும் காடு, எப்போதும் எனக்கு மிகவும் பிரியமானது.

லோஹஜங்கவநம் நாம லோஹஜங்கேந ரக்ஷிதம்

லோஹஜங்கா எனும் பெயருடைய வனம், லோஹஜங்கா என்பவரால் காக்கப்படுகிறது.

வநம் பில்வவநம் நாம தஶமம் தேவபூஜிதம்

பத்தாவது வனம், பில்வ வனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது தேவர்களால் வழிபடப்படுகிறது.

ஏகாதஶம் து பாண்டீரம் யோகிநஃ ப்ரியமுத்தமம்

பதினொன்றாவது வனம், பாண்டீரம்; அது யோகிகளுக்கு மிகவும் பிரியமானதும் சிறந்ததும்.

பாண்டீரம் தமநுப்ராப்ய வநாநாம் வநமுத்தமம்

அந்த பாண்டீர வனத்தை அடைந்தபின், எல்லா வனங்களிலும் சிறந்த வனமாக அது விளங்குகிறது.

வ்ரு'ந்தாவநம் த்வாதஶகம் வ்ரு'ந்தயா பரிரக்ஷிதம்

பன்னிரண்டாவது வனம், வ்ரிந்தாவனம்; அது வ்ரிந்தா என்பவளால் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

வ்ரு'ந்தாவநம் ச கோவிந்தம் யே பஶ்யந்தி வஸுந்தரே

பூமியே, வ்ரிந்தாவனத்தையும் கோவிந்தனையும் காண்போர்,

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே மதுராமாஹாத்ம்யே மதுராதீர்தமாஹாத்ம்யம் நாம த்ரிபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பரமமான வராக புராணத்தில், மத்துரையின் மகிமையை விளக்கும் இந்த நூலில், 'மத்துரா தீர்த்தத்தின் பெருமை' எனும் நூற்றைம்பத்துமூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத யமுநாதீர்தப்ரபாவஃ ஏவம்விதாம் ச மதுராம் த்ரு'ஷ்ட்வா தௌ முதமாபதுஃ

இப்போது யமுனா தீர்த்தத்தின் மகிமை: இவ்வாறு மத்துரையை கண்டபோது, அவர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பினர்.

பப்ரச்ச ச ததா பார்யா யத்குஹ்யம் பூர்வபாஷிதம்

அப்போது அவன் மனைவி, முன்பு கூறிய இரகசியத்தைப் பற்றி கேட்டாள்.

ராஜாப்யுவாச தாம் ராஜ்ஞீம் த்வயாப்யுக்தம் புரா மம

அப்போது அரசன், அரசியிடம், 'நீயும் ஒருமுறை எனக்குச் சொன்னாய்—' என்றான்.

தத்வதஸ்வ ஸ்வகம் குஹ்யம் பஶ்சாத்வக்ஷ்யாம்யஹம் தவ

'உன் இரகசியத்தை நீ கூறு; பிறகு நான் என்னுடையதைச் சொல்வேன்.'

ப்ரோவாச சைவ ராஜாநம் மநஸஃ ப்ரீதிகாரணம்

அவள் தனது மனதில் இருந்த மகிழ்ச்சியின் காரணத்தை அரசனிடம் கூறினாள்.

ஆகதேமாம் புரீம் த்ரஷ்டும் குமுதஸ்ய து த்வாதஶீம்

'குமுத பன்னிரண்டாம் நாளில் இந்த நகரத்தை பார்க்க வந்தேன்.'

ஸத்யஃ ப்ராணைர்வியுக்தா ச தத்தீர்தஸ்ய ப்ரபாவதஃ

'அந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் உடனே உயிர் பிரிந்துவிட்டது.'

த்வயா விவாஹிதா ராஜந்ந ச மாம் விஜஹாத்ஸ்ம்ரு'திஃ

அரசே, நீ என்னை மணந்தபோதிலும், என் நினைவு என்னை ஒருபோதும் விட்டு போகவில்லை.

தாராபதநகே தீர்தே த்யக்த்வா ஜீவிதமாத்மநஃ

தாராபதனக என்ற புனிதத் தளத்தில், அவள் தன் உயிரை விட்டுவிட்டாள்.

ஸ்வாம் சாப்யகதயத்தஸ்யை யதா ஸம்யமநே ம்ரு'தஃ 154.

அவள், யமலோகத்தில் அவன் எவ்வாறு இறந்தான் என்பதைத் தன் கதையோடு கூறினாள்.

மாம் பஶ்யந்தௌ நியமதஸ்தத்ரைவ நிதநம் கதௌ

அவர்கள் இருவரும் என்னை பார்த்தபடியே, விதியால் அங்கேயே உயிர் நீத்தார்கள்.

ஏதத்தே கதிதம் தேவி ஆஶ்சர்யம் யதபூந்மஹத்

தேவி, இந்த மகத்தான அதிசய நிகழ்ச்சி உமக்கு சொல்லப்பட்டது.

நாகலோகமவாப்நோதி த்யக்தபாபோ ந ஸம்ஶயஃ

பாவங்களை விட்டவன், முன்னோர்களின் உலகை அடைவதில்லை என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

விஷ்ணுலோகமவாப்நோதி திவ்யமூர்திஶ்சதுர்புஜஃ

அவன் விஷ்ணுவின் உலகை அடைந்து, தெய்வீக வடிவத்துடன் நான்கு கரங்களுடன் இருப்பான்.

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.

யத்ர ஸ்நாத்வா திவம் யாந்தி யே ம்ரு'தாஸ்தேऽபுநர்பவாஃ

அங்கே நீராடி இறந்தவர்கள் விண்ணுலகை அடைந்து மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

அதாऽத்ர மும்சதே ப்ராணாந்மம லோகம் ஸ கச்சதி

இங்கே உயிரை விட்டவுடன், அவன் என் உலகை அடைவான்.