வராஹபுராணம்

யேஷாம் ஸ்மரணமாத்ரேண ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே 152.

அவற்றை நினைத்தாலே எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடலாம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே மதுராதீர்தப்ரஶம்ஸா நாம த்வாபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துரா மஹாத்ம்யத்தில், 'மத்துரா தீர்த்தங்களின் மகிமை' என்ற நூற்றைம்பதுக்கும் இரண்டாவது அதிகாரம், ஸ்ரீவராக புராணத்தில் முடிகிறது.

அத மதுராதீர்தமாஹாத்ம்யம் உத்தரே ஶிவகுண்டாச்ச தீர்தாநாம் நவகம் ஸ்ம்ரு'தம்

இப்போது மத்துரா தீர்த்தங்களின் மகிமை: சிவகுண்டத்தின் வடக்கே, ஒன்பது தீர்த்தங்கள் நினைவில் வைத்துள்ளன.

தத்ரைவ ஸ்நாநமாத்ரேண ஸௌபாக்யம் ஜாயதே பரம்

அங்கே வெறும் நீராடினாலே உயர்ந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்.

தஸ்மிந் ஸ்நாதோ நரோ தேவி மம லோகே ப்ரபத்யதே

அங்கே நீராடும் மனிதன், தேவியே, என் உலகை அடைவான்.

தத்ர ஸ்நாதோ ம்ரு'தோ வாபி மம லோகம் ஸ கச்சதி

அங்கே நீராடினோன் அல்லது இறந்தோன் என் உலகத்தை அடைவான்.

தஸ்மிந் ஸம்யமநே தீர்தே யத்யத்வ்ரு'த்தம் புராதநம்

அந்த தணிப்பு தரும் புனிதத் தலத்தில் பழைய காலத்தில் நடந்த செயல்கள் எவை இருந்தனவோ,

வஸதே நைமிஷாரண்யே ஸுப்ரதீதேऽதிபாபக்ரு'த்

புகழ் பெற்ற நைமிசாரண்யத்தில் மிகப் பெரிய பாவம் செய்தோனும் வாழ்ந்தால்,

தத்ர ப்ராப்ய ச காலிந்தீம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே சதுர்தஶீம்

அங்கே, கருப்புக் கட்டையின் நாலாம் நாளில் யமுனையை அடைந்தவுடன்,

ததார யமுநாம் ஸோऽத ப்ராப்ய ஸம்யமநம் ஶுபே

அவன் யமுனையை கடந்துவிட்டு, பிறகு அந்த புனிதமான தணிப்பு இடத்தை அடைந்தான்.

மக்நமாத்ரஸ்ததஃ பாபஃ ஸத்யஃ ப்ராணைர்வ்யயுஜ்யத

அவன் பாவம் தாயைப் போலவே மூழ்கி, உடனே உயிரோடு விலகியது.

ஸௌராஷ்ட்ரவிஷயே தேவி க்ஷத்ரியோऽபூத்தநுர்த்தரஃ 153.

சௌராட்டிர நாட்டில், தேவி, தனுர்தரன் என்ற ஒரு க்ஷத்திரியன் இருந்தான்.

பாலயாமாஸ வஸுதாம் க்ஷத்ரதர்மம் ஸமாஶ்ரிதஃ

அவன் க்ஷத்திரியரின் கடமைகளை பின்பற்றி பூமியை ஆட்சி செய்தான்.

பத்நீ ஶதாநாம் முக்யாநாம் ப்ரவரா ஸா வஸுந்கரே

நூறு மனைவிகளில் தலைவியாக இருந்தவள் அந்த உயர்ந்த வசுங்கரா.

ப்ராஸாதேஷு ச ரம்யேஷு நதீநாம் புலிநேஷு ச

அழகான அரண்மனைகளிலும், நதிகளின் கரைகளிலும்,

காலோ கச்சதி ராஜா து போகாஸக்திம் ச விம்ததி

காலம் சென்றது; அரசன் இன்பங்களில் ஈடுபாடுடன் ஆனான்.

புத்ராஃ ஸப்த ததா ஜாதாஃ கந்யாஃ பம்ச ஸுஶோபநாஃ

ஏழு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; ஐந்து அழகான மகள்களும் பிறந்தார்கள்.

புத்ராந்ஸம்ஸ்தாபயாமாஸ ஸ்தாநேஷு வஸுதாதிபாந்

அவன் தன் மகன்களை பூமியின் அரசர்களாக நிலைகளில் அமர்த்தினான்.

தத்ர ப்ரபுத்தோ ந்ரு'பதிர்ஹாஹேதி வததே முஹுஃ

அங்கே விழித்த அரசன் மீண்டும் மீண்டும் 'அய்யோ!' என்று அழைத்தான்.

தத ஸா பீவரீ ப்ராஹ கிமேவம் பாஷஸே ந்ரு'ப

அப்போது அந்த பீவரி, 'அரசே, ஏன் இப்படிச் சொல்கிறீர்?' என்று கேட்டாள்.

மத்தஃ ஸுப்தஃ ப்ரமத்தஶ்ச அஸம்பத்தம் ப்ரபாஷதே

மதமாகவோ, தூக்கத்தில் அல்லது கவனக்குறைவால், அவன் பொருளில்லாமல் பேசுகிறான்.

பீவர்யுவாச ப்ராணாம்ஸ்த்யக்ஷ்யாம்யஹம் தேவ கோபயிஷ்யஸி மே யதி ।। 153.

பீவரி சொன்னாள்: 'நீ என்னை காப்பாற்றவில்லை என்றால், ஐயா, நான் உயிரை விட்டுவிடுவேன்.'

ப்ரியாயா வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரத்யுவாச நராதிபஃ

அன்பானவளின் வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் பதிலளித்தான்.

தத்ர கத்வா யதாதத்த்வம் வதிஷ்யாமி ஶுபாநநே

அங்கே சென்று, உண்மையை உள்ளபடியே சொல்வேன், அழகான முகமுடையவளே.

புத்ராந்ஸம்ஸ்தாப்ய தௌஹித்ராந்ஸ்வே ஸ்தாநே ஶுபாந்ப்ரியே

மகன்களையும் பேரன்களையும் தக்க இடங்களில் அமர்த்தி வைத்தேன், இனியவளே, நல்லவளே.

ததஃ ஸம்மாநயாமாஸ ஜநம் புரநிவாஸிநம்

பிறகு அந்த நகரில் வாழும் மக்களை மரியாதையுடன் பாராட்டினான்.

ராஜ்யே புத்ராந்நியோக்ஷ்யாமி யதி வோ ரோசதேऽநகாஃ

பாவமில்லாதவர்களே, உங்களுக்கு விருப்பமாயிருந்தால், என் மகன்களை அரசில் அமர்த்துவேன்.

நித்யமிச்சந்தி வை லோகோ யமஸ்யேச்சந்தி நாந்யதா

மக்கள் எப்போதும் எமனின் விருப்பத்தையே விரும்புகிறார்கள்; வேறு எதையும் விரும்புவதில்லை.

தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந கச்சாவோ மதுராம் புரீம்

அதனால், எல்லா முயற்சியுடனும் நாம் மதுரா நகருக்கு செல்லலாம்.