வராஹபுராணம்

தத்ராத முஞ்சதே ப்ராணாந்மம லோகே மஹீயதே 152.

அங்கே உயிரை விட்டால், என் உலகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

பித்ரூ'ம்ஸ்தாரயதே ஸர்வம் பித்ரு'பக்ஷே விஶேஷதஃ

அவன் தன் முன்னோர்களை எல்லாம், குறிப்பாக பித்ருபட்சத்தில், உயர்த்துவான்.

தஸ்மிந் ஸ்நாதே நரோ தேவி மம லோகம் ப்ரபத்யதே

அங்கே நீராடும் மனிதன், தேவியே, என் உலகை அடைவான்.

தத்ர ஸ்நாதோ நரோ தேவி ரு'ஷிலோகம் ப்ரபத்யதே

அங்கே நீராடும் மனிதன், தேவியே, முனிவர்களின் உலகை அடைவான்.

தக்ஷிணே ரு'ஷிதீர்தஸ்ய மோக்ஷதீர்தம் பரம் மம

முனிவர் தீர்த்தத்தின் தெற்கே என் உயர்ந்த மோக்ஷ தீர்த்தம் உள்ளது.

தத்ர வை கோடிதீர்தம் ஹி தேவாநாமபி துர்ல்லபம்

அங்கேயே கோடி தீர்த்தம் உள்ளது; அது தேவர்களுக்கும் எளிதில் கிடைக்காது.

கோடிதீர்தே நரஃ ஸ்நாத்வா ஸந்தர்ப்ய பித்ரு'தேவதாஃ

கோடி தீர்த்தத்தில் நீராடி, பித்ரு மற்றும் தேவதைகளை திருப்திப்படுத்தினால்,

கோடிதீர்தே நரஃ ஸ்நாத்வா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

கோடி தீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் பிரம்மாவின் உலகில் பெருமை பெறுவான்.

பிண்டதாநாத்து தத்ரைவ பித்ரு'லோகே ஸ கச்சதி தத்பலம் லபதே தேவி ஜ்யேஷ்டே தாநாந்ந ஸம்ஶயஃ

அங்கே பிண்டம் கொடுத்தால், அவன் பித்ரு உலகை அடைவான்; தேவியே, ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் தானம் செய்தால், அந்த பலனை உறுதியாகப் பெறுவான்.

த்வாதஶைதாநி தீர்தாநி தேவாநாம் துர்ல்லபாநி ச

இந்த பன்னிரண்டு தீர்த்தங்களும் தேவர்களுக்கே அரிதானவை.

யேஷாம் ஸ்மரணமாத்ரேண ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே 152.

அவற்றை நினைத்தாலே எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடலாம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே மதுராமாஹாத்ம்யே மதுராதீர்தப்ரஶம்ஸா நாம த்வாபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மத்துரா மஹாத்ம்யத்தில், 'மத்துரா தீர்த்தங்களின் மகிமை' என்ற நூற்றைம்பதுக்கும் இரண்டாவது அதிகாரம், ஸ்ரீவராக புராணத்தில் முடிகிறது.

அத மதுராதீர்தமாஹாத்ம்யம் உத்தரே ஶிவகுண்டாச்ச தீர்தாநாம் நவகம் ஸ்ம்ரு'தம்

இப்போது மத்துரா தீர்த்தங்களின் மகிமை: சிவகுண்டத்தின் வடக்கே, ஒன்பது தீர்த்தங்கள் நினைவில் வைத்துள்ளன.

தத்ரைவ ஸ்நாநமாத்ரேண ஸௌபாக்யம் ஜாயதே பரம்

அங்கே வெறும் நீராடினாலே உயர்ந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கும்.

தஸ்மிந் ஸ்நாதோ நரோ தேவி மம லோகே ப்ரபத்யதே

அங்கே நீராடும் மனிதன், தேவியே, என் உலகை அடைவான்.

தத்ர ஸ்நாதோ ம்ரு'தோ வாபி மம லோகம் ஸ கச்சதி

அங்கே நீராடினோன் அல்லது இறந்தோன் என் உலகத்தை அடைவான்.

தஸ்மிந் ஸம்யமநே தீர்தே யத்யத்வ்ரு'த்தம் புராதநம்

அந்த தணிப்பு தரும் புனிதத் தலத்தில் பழைய காலத்தில் நடந்த செயல்கள் எவை இருந்தனவோ,

வஸதே நைமிஷாரண்யே ஸுப்ரதீதேऽதிபாபக்ரு'த்

புகழ் பெற்ற நைமிசாரண்யத்தில் மிகப் பெரிய பாவம் செய்தோனும் வாழ்ந்தால்,

தத்ர ப்ராப்ய ச காலிந்தீம் க்ரு'ஷ்ணபக்ஷே சதுர்தஶீம்

அங்கே, கருப்புக் கட்டையின் நாலாம் நாளில் யமுனையை அடைந்தவுடன்,

ததார யமுநாம் ஸோऽத ப்ராப்ய ஸம்யமநம் ஶுபே

அவன் யமுனையை கடந்துவிட்டு, பிறகு அந்த புனிதமான தணிப்பு இடத்தை அடைந்தான்.

மக்நமாத்ரஸ்ததஃ பாபஃ ஸத்யஃ ப்ராணைர்வ்யயுஜ்யத

அவன் பாவம் தாயைப் போலவே மூழ்கி, உடனே உயிரோடு விலகியது.

ஸௌராஷ்ட்ரவிஷயே தேவி க்ஷத்ரியோऽபூத்தநுர்த்தரஃ 153.

சௌராட்டிர நாட்டில், தேவி, தனுர்தரன் என்ற ஒரு க்ஷத்திரியன் இருந்தான்.

பாலயாமாஸ வஸுதாம் க்ஷத்ரதர்மம் ஸமாஶ்ரிதஃ

அவன் க்ஷத்திரியரின் கடமைகளை பின்பற்றி பூமியை ஆட்சி செய்தான்.

பத்நீ ஶதாநாம் முக்யாநாம் ப்ரவரா ஸா வஸுந்கரே

நூறு மனைவிகளில் தலைவியாக இருந்தவள் அந்த உயர்ந்த வசுங்கரா.

ப்ராஸாதேஷு ச ரம்யேஷு நதீநாம் புலிநேஷு ச

அழகான அரண்மனைகளிலும், நதிகளின் கரைகளிலும்,

காலோ கச்சதி ராஜா து போகாஸக்திம் ச விம்ததி

காலம் சென்றது; அரசன் இன்பங்களில் ஈடுபாடுடன் ஆனான்.

புத்ராஃ ஸப்த ததா ஜாதாஃ கந்யாஃ பம்ச ஸுஶோபநாஃ

ஏழு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; ஐந்து அழகான மகள்களும் பிறந்தார்கள்.

புத்ராந்ஸம்ஸ்தாபயாமாஸ ஸ்தாநேஷு வஸுதாதிபாந்

அவன் தன் மகன்களை பூமியின் அரசர்களாக நிலைகளில் அமர்த்தினான்.

தத்ர ப்ரபுத்தோ ந்ரு'பதிர்ஹாஹேதி வததே முஹுஃ

அங்கே விழித்த அரசன் மீண்டும் மீண்டும் 'அய்யோ!' என்று அழைத்தான்.