வராஹபுராணம்

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே லோஹார்கலமாஹாத்ம்யம் நாமைகபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவத் சாஸ்திரத்தில், லோஹார்கல மகிமை என்ற நூற்றைம்பதொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத மதுராதீர்த ப்ரஶம்ஸா ஶ்ருத்வா தேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் லோஹார்கலநிவாஸிநஃ

இப்போது மதுரா தீர்த்தத்தின் புகழ்: தேவனுடைய மகிமையை கேட்ட லோஹார்கல வாசிகள்—

தரண்யுவாச த்வத்ப்ரஸாதாச்ச தேவேஶ ஶ்ருதம் ஶாஸ்த்ரம் மஹௌஜஸம்

பூமி கூறினாள்: 'தேவர்களின் தலைவனே, உங்கள் அருளால் இந்த மிக வலிமையான சாஸ்திரத்தை நான் கேட்டேன்.'

தவ ஶிஷ்யா ச தாஸீ ச த்வாமஹம் ஶரணங்கதா

நான் உமது சீவகை, உமக்கு அடிமை; உம்மை அடைக்கலம் புகுந்திருக்கிறேன்.

தவ ஸம்பாவநாத்தேவ ஜாதாஸ்மி கநகோஜ்ஜ்வலா

உமது அருளால், ஆண்டவரே, நான் பொன்னைப் போல ஒளிர்கிறேன்.

ஜகத்தாதுர்ஜகச்சாஸ்த்ரக்ரு'தே ந ஹி பரிஶ்ரமஃ

உலகத்தை உருவாக்கும் இறைவனுக்கு, உலக நியமங்களை அமைப்பதில் சோர்வு எதுவும் இல்லை.

இதி க்ரு'த்வா ச மே தேவ த்வாஹ்லாதோ ஹ்ரு'தி வர்த்ததே

இதைச் செய்து முடித்தபின், ஆண்டவரே, என் உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி நிறைந்துள்ளது.

தீர்தம் தத்வத கல்யாணம் தீர்தாநாமுத்தமோத்தமம்

அந்த புண்ணியமான, எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த தீர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஸமாநம் மதுராயா ஹி ப்ரியம் மம வஸுந்தரே

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: பூமியே, மதுரா எனக்கு சமமாகவும் மிகவும் பிரியமானதுமான இடம்.

ஸூத உவாச ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவீ வராஹம் புநரப்ரவீத்

சூதர் கூறினார்: தெய்வி தன் தலையை வணங்கி, மீண்டும் வராகனை நோக்கி பேசினாள்.

ப்ரு'திவ்யுவாச ஏதாந்ஹித்வா மஹாபாக மதுராம் கிம் ப்ரஶம்ஸதி ।। 152.

பிருதிவி கூறினாள்: பெரும் பாக்கியசாலி, இவர்களை விட்டு மதுராவை ஏன் அதிகமாகப் புகழ்கிறார்?

ஶ்ரீவராஹ உவாச மதுரேதி ச விக்யாதம் தஸ்மாந்நாஸ்தி பரம் மம

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: மதுரா என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றது; எனக்குப் அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை.

ஸா ரம்யா ச ஸுஶஸ்தா ச ஜந்மபூமிஸ்ததா மம

அது அழகானதும், புகழுக்குரியதும், அதேசமயம் என் பிறப்பிடமும் ஆகும்.

தத்ர வாஸீ நரோ யாதி மோக்ஷம் நாஸ்த்யத்ர ஸம்ஶயஃ

அங்கே வாழும் மனிதன் முக்தியை அடைகிறான்; இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

தத்பலம் லபதே தேவி மதுராயாம் திநே திநே

தேவி, அந்த பயனை மதுராவில் தினமும் பெற முடியும்.

தத்பலம் லபதே தேவி மதுராயாம் க்ஷணேந ஹி

தேவி, அந்த பயனை மதுராவில் ஒரு கணத்திலேயே பெற முடியும்.

தத்பலம் லபதே தேவி மதுராயாம் ஜிதேந்த்ரியஃ

தேவி, மதுராவில், இச்சைகளை வென்றவன் அந்த பயனை பெறுகிறான்.

மூடோ ப்ரமதி ஸம்ஸாரே மோஹிதோ மம மாயயா

என் மாயையால் மயங்கிய அறியாதவன், பிறவிப் பந்தத்தில் அலைகிறான்.

அந்யேநோச்சாரிதம் ஶஶ்வத்ஸோऽபி பாபைஃ ப்ரமுச்யதே

வேறு ஒருவர் சொன்னாலும், எப்போதும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட முடியும்.

மதுராயாம் ப்ரயாந்த்யத்ர ஸுப்தே சைவ ஜநார்தநே

மதுராவில், ஜனார்த்தனன் ஓய்வெடுத்து இருக்கும்போது, மக்கள் பிரிந்தால்,

த்ரு'ப்திம் ப்ரயாந்தி பிதரோ யாவத்ஸ்தித்யக்ரஜந்மநஃ 152.

அவர்களின் முன்னோர்கள், அந்த உயர்ந்த நிலையில் தங்கும் காலம் வரை திருப்தி அடைகிறார்கள்.

தேऽபி யாந்தி பராம் ஸித்திம் மத்ப்ரஸாதாந்ந ஸம்ஶயஃ

எனது அருளால் அவர்களும் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

விநா ஸாம்க்யேந யோகேந மத்ப்ரஸாதாந்ந ஸம்ஶயஃ

சாங்கியம் அல்லது யோகம் இல்லையெனினும், என் அருளால் அவர்கள் உறுதியாக Siddhi-யை பெறுவார்கள்.

பலிபிக்ஷாப்ரதாதாரோ தேவாஸ்தே நரவிக்ரஹாஃ

பலி மற்றும் பிச்சை கொடுப்பவர்கள் மனித வடிவில் தெய்வங்கள் ஆவர்.

யயாதிபூபவம்ஶாச்ச க்ஷத்ரியஃ குலவர்த்தநஃ

யயாதி என்ற மன்னரின் வம்சத்திலிருந்து வந்த க்ஷத்திரியர் தம் குடும்பத்தை வளர்ப்பவர் ஆவர்.

மூர்திம் சதுர்விதாம் க்ரு'த்வா ஸ்தாஸ்யாமி ரு'ஷிபிஃ ஸ்துதஃ

நான் நான்கு உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, முனிவர்கள் புகழ்ந்து பாடும் இடத்தில் நிலைத்திருப்பேன்.

ஏகா சந்தநஸங்காஶா த்விதீயா கநகப்ரபா

அந்த உருவங்களில் ஒன்று சந்தனத்தின் போல் ஒளிரும்; இரண்டாவது தங்கம் போல் பிரகாசிக்கும்.

தத்ர குஹ்யாநி நாமாநி பவிஷ்யந்தி மம ப்ரியே

அங்கே என் இரகசியமான பெயர்கள் இருப்பவை, என் பிரியமானவளே.

யத்ராஹம் பாதயிஷ்யாமி த்வாத்ரிம்ஶத்து வஸுந்தரே

அங்கே நான் முப்பத்திரண்டு இடங்களை விழச் செய்வேன், பூமியே.