வராஹபுராணம்

அதாத்ர மும்சதே ப்ராணாந்க்ரு'த்வா சாந்த்ராயணம் ஶுசிஃ

பிறகு, சந்திராயண விரதம் செய்து தூய்மையுடன், இங்கு உயிரை விட்டுவிடுகிறார்.

உமாகுண்டமிதி க்யாதம் தஸ்மிந்க்ஷேத்ரே பரம் மம

அது உமாவின் குளம் என்று அறியப்படுகிறது; அது என் உயர்ந்த தலம்.

தத்ர ஸ்நாநம் து குர்வீத தஶராத்ரோஷிதோ நரஃ

அங்கே பத்து இரவு தங்கி ஒருவர் குளிக்க வேண்டும்.

அத ப்ராணாந்ப்ரமும்சேத தஶராத்ரோஷிதோ நரஃ

பின்னர், பத்து இரவு தங்கி ஒருவர் உயிரை விட்டுவிடுகிறார்.

மஹேஶ்வரஸ்ய வை குண்டம் யத்ர சோத்வாஹிதா உமா

அது மகேஸ்வரனின் குளம்; அங்கேயே உமா கல்யாணம் செய்யப்பட்டார்.

திஸ்ரோ தாராஃ பதந்த்யத்ர ஹிமவத்பர்வதாஶ்ரிதாஃ 151.

இங்கு, இமயமலை மீது இருந்து மூன்று அருவிகள் கீழே விழுகின்றன.

தத்ர ஸ்நாநம் து குர்வீத த்வாதஶாஹோஷிதோ நரஃ

அங்கே, பன்னிரண்டு நாட்கள் விரதம் இருந்து வந்தவன், அந்த இடத்தில் குளிக்க வேண்டும்.

அதாத்ர முஞ்சதே ப்ராணாந்க்ரு'த்வா கர்ம ஸுதுஷ்கரம்

அங்கே, மிக கடினமான ஒரு செயலை செய்து, உயிரை விட்டால்,

ப்ரக்யாதம் ப்ரஹ்மகுண்டம் து வேதா யத்ர ஸமுத்திதாஃ

இது பிரம்மகுண்டம் என்று புகழ்பெற்றது; வேதங்கள் எழுந்த இடம் இதுவே.

ததஃ பூர்வேண பார்ஶ்வேந ஸமா தாரா பதேச்சுபா

அதன் கிழக்கு பக்கத்தில், சமமான அளவில் ஒரு புனித அருவி விழுகிறது.

புநரஸ்யோத்தரே பார்ஶ்வே ஸுவர்ணஸத்ரு'ஶோபமா

மீண்டும், அதின் வடக்கு பக்கத்தில், தங்கம் போல ஒளிரும் ஒன்று உள்ளது.

அத பஶ்சிமபார்ஶ்வேந யஜுர்வேதேந ஸம்யுதா

பின்னர், அதன் மேற்கு பக்கத்தில், யஜுர்வேதத்துடன் தொடர்புடைய ஒன்று உள்ளது.

ஏகா தாரா பதத்யத்ர இந்த்ரகோபகஸந்நிபா

இங்கு, இந்திரகோபம் போன்ற நிறத்தில் ஒரு அருவி விழுகிறது.

ப்ரஹ்மலோகம் ஸமாஸாத்ய ப்ரஹ்மணா ஸஹ மோததே

பிரம்மலோகம் சென்றடைந்து, பிரம்மாவுடன் சேர்ந்து மகிழ்கிறான்.

ஸித்திகாமேந மர்த்யேந கந்தவ்யம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ 151.

சித்தி விரும்பும் மனிதன் அங்கு செல்ல வேண்டும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ந தஸ்ய கர்ம வித்யேத ஸ ஏவமபி ஸம்ஸ்திதஃ

அவன் அங்கே இப்படி இருந்தாலும், அவனுக்குப் பிறகு செய்ய வேண்டிய எந்தக் கர்மமும் இல்லை.

பவித்ராணாம் பவித்ரம் து ந தேயம் யஸ்ய கஸ்யசித்

மிகவும் புனிதமானது யாருக்கும் எளிதில் தரப்படக் கூடாது.

தாரிதாநி குலாநி ஸ்யுருபயத்ர தஶாபி ச

இருபுறத்திலும் பத்து தலைமுறைகள் விடுவிக்கப்படுகின்றன.

யதீச்சேத்பரமாம் ஸித்திம் ஸர்வஸம்ஸாரமோக்ஷணீம்

யார் எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறும் உயர்ந்த சித்தியை விரும்புகிறாரோ,

மாஹாத்ம்யம் பத்மபத்ராக்ஷி குஹ்யம் யச்ச மஹௌஜஸம்

பத்மப்பத்திரக் கண்களே, இந்த மகிமை ரகசியமானதும், மிக வலிமையானதும் ஆகும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே லோஹார்கலமாஹாத்ம்யம் நாமைகபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவத் சாஸ்திரத்தில், லோஹார்கல மகிமை என்ற நூற்றைம்பதொன்றாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத மதுராதீர்த ப்ரஶம்ஸா ஶ்ருத்வா தேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் லோஹார்கலநிவாஸிநஃ

இப்போது மதுரா தீர்த்தத்தின் புகழ்: தேவனுடைய மகிமையை கேட்ட லோஹார்கல வாசிகள்—

தரண்யுவாச த்வத்ப்ரஸாதாச்ச தேவேஶ ஶ்ருதம் ஶாஸ்த்ரம் மஹௌஜஸம்

பூமி கூறினாள்: 'தேவர்களின் தலைவனே, உங்கள் அருளால் இந்த மிக வலிமையான சாஸ்திரத்தை நான் கேட்டேன்.'

தவ ஶிஷ்யா ச தாஸீ ச த்வாமஹம் ஶரணங்கதா

நான் உமது சீவகை, உமக்கு அடிமை; உம்மை அடைக்கலம் புகுந்திருக்கிறேன்.

தவ ஸம்பாவநாத்தேவ ஜாதாஸ்மி கநகோஜ்ஜ்வலா

உமது அருளால், ஆண்டவரே, நான் பொன்னைப் போல ஒளிர்கிறேன்.

ஜகத்தாதுர்ஜகச்சாஸ்த்ரக்ரு'தே ந ஹி பரிஶ்ரமஃ

உலகத்தை உருவாக்கும் இறைவனுக்கு, உலக நியமங்களை அமைப்பதில் சோர்வு எதுவும் இல்லை.

இதி க்ரு'த்வா ச மே தேவ த்வாஹ்லாதோ ஹ்ரு'தி வர்த்ததே

இதைச் செய்து முடித்தபின், ஆண்டவரே, என் உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சி நிறைந்துள்ளது.

தீர்தம் தத்வத கல்யாணம் தீர்தாநாமுத்தமோத்தமம்

அந்த புண்ணியமான, எல்லா தீர்த்தங்களிலும் சிறந்த தீர்த்தத்தை எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ஸமாநம் மதுராயா ஹி ப்ரியம் மம வஸுந்தரே

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: பூமியே, மதுரா எனக்கு சமமாகவும் மிகவும் பிரியமானதுமான இடம்.