வராஹபுராணம்

தத்ர பூர்வேண பார்ஶ்வேண ஹ்யதூராதர்த்தயோஜநாத்

அங்கு கிழக்குப் பக்கத்தில், அருகிலேயே அரை யோஜனை தூரத்தில்,

தாராஃ பதந்தி கல்யாணி ப்ரஸந்நஸலிலாஸ்ததா

அழகியே, அங்கு தாரைகள் விழுகின்றன; நீரும் தெளிவாக இருக்கிறது.

சதுர்ணாம் லோகபாலாநாம் லோகாநாப்நோதி சோத்தமாந்

அவன் நான்கு திசை பாதுகாவலர்களின் உயர்ந்த உலகுகளை அடைகிறான்.

லோகபாலாந்ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம லோகேஷு மோததே

திசை பாதுகாவலர்களை விட்டு விட்டு, என் உலகங்களில் மகிழ்கிறான்.

ஶுத்தைர்பாகவதைர்பூமே ஸர்வஸம்ஸார மோக்ஷணம்

பூமியில் தூய பக்தர்களுடன், எல்லா பிறவி சுழற்சியிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கிறது.

ந ச தத்வர்த்ததே சாம்போ ந சைவ பரிஹீயதே 150.

அந்த நீர் அதிகமாகவோ குறைவாகவோ ஆகாது.

ஶ்ரூயதே கீதநிர்கோஷஃ ஶ்ருதிகர்மமநோஹரஃ

அங்கே பாடும் ஒலி காதுக்கு இனிமையாகவும் மனதுக்கு மகிழ்ச்சியாகவும் கேட்கும்.

ஜாமதக்ந்யஸ்ய ராமஸ்ய ஸ்வாஶ்ரமோऽத பவிஷ்யதி

அங்கே ஜாமதக்னியின் மகன் ராமனின் தவமடையும் இடம் இருக்கும்.

ஶால்மலீம் சாக்ரதஃ க்ரு'த்வாதிஷ்டிதஶ்சோத்தராமுகஃ

சால்மலி மரத்தை முன்னால் வைத்து, வடக்கு நோக்கி அவர் அமர்ந்திருப்பார்.

ரு'ஷிலோகம் ததோ கத்வா பஶ்யேத்தத்ராப்யருந்ததீம்

பின்னர் முனிவர்களின் உலகிற்கு சென்று, அங்கேயும் அருந்ததியை காணலாம்.

ரு'ஷிலோகம் பரித்யஜ்ய மம லோகம் ப்ரபத்யதே

முனிவர்களின் உலகை விட்டு விட்டு, என் உலகை அடைவான்.

வர்ஷாணி த்வாதஶைதேந நமஸ்காரஃ க்ரு'தோ பவேத்

இதனால் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வணக்கம் செலுத்தியதாகும்.

பாபாத்மாநோ ந பஶ்யந்தி மம மாயாவிமோஹிதாஃ

என் மாயையால் மயங்கிய பாவிகள் என்னை காணமாட்டார்கள்.

தத்ர பஶ்யந்தி ஸுஶ்ரோணி ஶுத்தா பாகவதா நராஃ

அங்கே, அழகிய இடுப்புடையவளே, தூய பக்தர்கள் என்னை காண்பார்கள்.

ஜடாகுண்டமிதி க்யாதம் வாயவ்யாம் திஶி ஸம்ஸ்திதம்

வடமேற்கு திசையில் அமைந்த இடம் ஜடாகுண்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மலயஸ்ய தக்ஷிணேந ஸமுத்ரஸ்யோத்தரே ததா 150.

மலயமலையின் தெற்கிலும், கடலின் வடக்கிலும் அது உள்ளது.

அகஸ்திபக்நம் கத்வா மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அகஸ்திபக்னம் சென்றால் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

அகஸ்திபவநம் த்யக்த்வா மம லோகம் து கச்சதி

அகஸ்தியின் இல்லத்தை விட்டு, என் உலகிற்கு செல்கிறான்.

விஸ்தாரஶ்ச மஹாபாகே அகாதஶ்ச மஹார்ணவஃ

பெரியவளே, அந்தப் பெருங்கடல் பரப்பிலும் ஆழத்திலும் அளவிட முடியாதது.

யச்ச பஶ்யதி ஸுஶ்ரோணி ஸமந்தாதிதரோ ஜநஃ

அழகிய இடுப்புடையவளே, மக்கள் சுற்றிலும் எதை பார்த்தாலும்,

ந வர்த்ததே ததஶ்சாம்போ யாவத்திஷ்டதி தத்புநஃ

அதிலிருந்தும், நீர் எவ்வளவு நேரம் இருந்தாலும், அதிகமோ குறையவோ ஆகாது.

ஆஶ்சர்யம் ச ப்ரமாணம் ச பக்திகீர்த்திவிவர்த்தநம்

அது ஆச்சரியமானதும், நம்பிக்கைக்குரியதும், பக்தியின் புகழை வளர்க்கும்.

யஸ்து கச்சதி ஸுஶ்ரோணி அஷ்டபக்தபதே ஸ்திதஃ

அழகிய இடுப்புடையவளே, எவன் எட்டு வகை பக்தி வழியில் செல்கிறானோ,

ய ஏதத்படதே நித்யம் யஶ்சைவம் ஶ்ரு'ணுயாந்முதா

யார் இதை தினமும் ஓதி, ஆனந்தத்துடன் கேட்கிறார்களோ,

ஏதந்மரணகாலே ந விஸ்மர்த்தவ்யம் கதாசந

இது மரண நேரத்தில் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மறக்கக் கூடாது.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே த்வயா ப்ரு'ஷ்டம் ச மாம் ப்ரதி 150.

பாக்கியசாலியே, நீ என்னிடம் கேட்டதை நான் இப்போது விளக்கியுள்ளேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸாநம்தூரமாஹாத்ம்யம் நாம பம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் பகவான் கூறிய நூலில் 'சானந்தூரத்தின் பெருமை' என்ற நூற்றைம்பதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத லோஹார்கலமாஹாத்ம்யம் ஸாநந்தூரஸ்ய மாஹாத்ம்யமேதச்ச்ருத்வா வஸுந்தரா

இப்போது லோஹார்கலத்தின் மகிமை: சானந்தூரத்தின் பெருமையை கேட்ட பிறகு, வசுந்தரா—

தரண்யுவாச யச்ச்ருத்வா ஸுமஹாபாக ஜாதாऽஸ்மி விகதஜ்வரா

தரணி கூறினாள்: பெரும் பாக்கியசாலி, இதை கேட்டபின் எனக்கு எல்லா கவலையும் நீங்கிவிட்டது.