வராஹபுராணம்

ஶ்ரீவராஹ உவாச உத்தரே து ஸமுத்ரஸ்ய மலயஸ்ய து தக்ஷிணே

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: கடலின் வடக்கிலும் மலயமலையின் தெற்கிலும்,

தத்ர திஷ்டாமி வஸுதே உதீசீம் திஶமாஶ்ரிதஃ

அங்கே, பூமியே, நான் வடதிசையை நோக்கி நிலைபெற்று இருக்கிறேன்.

ஆயஸீம் தாம் வதந்த்யேகே அந்யே தாம்ரமயீம் தயா

அதை சிலர் இரும்பாகவும், மற்றவர்கள் வெண்கலமாகவும் கூறுகின்றனர்,

ஶிலாமயீமித்யபரே மஹதாஶ்சர்யரூபிணீம்

இன்னும் சிலர் அதைப் பாறையால் ஆனது என்றும், அதிசயமான வடிவம் கொண்டது என்றும் சொல்கிறார்கள்.

மநுஜா யத்ர முச்யந்தே கதாஃ ஸம்ஸாரஸாகரம்

அங்கே, உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை கடந்த மனிதர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

ஸௌவர்ணம் த்ரு'ஶ்யதே பத்மம் மத்யாஹ்நே து திவாகரே 150.

நடுநேரத்தில் சூரியன் உயரத்தில் இருக்கும் போது, ஒரு பொன்னிற தாமரை அங்கே தெரிகிறது.

தத்ராபி ஶ்ரு'ணு சாஶ்சர்யம் யஶ்சாபி பரிவர்த்ததே

அங்கேயும் ஒரு அதிசயத்தை கேள்: எது அங்கே சுழலுகிறதோ,

ஸமுத்ரமத்யே திஷ்டந்தம் கோऽபி தத்ர ந பஶ்யதி

அது கடலின் நடுவில் இருந்தாலும், யாரும் அதை அங்கே காணமுடியாது.

மம பக்தா ஹி பஶ்யம்தி வித்யமாநா ஸ்வகர்மணா

ஆனால் என் பக்தர்கள், தங்கள் செயலால் அங்கே இருப்பவர்கள், அதை காண்கிறார்கள்.

க்ஷிப்தஃ பிண்டஶ்ச தந்மத்யே யேந கேந விகர்மிணா

யாராவது தவறானவர் அங்கே நடுவில் ஒரு உருண்டையை எறிந்தால்,

தாவத்கஶ்சிந்ந க்ரு'ஹ்ணாதி யாவத்தேந ந பக்ஷிதஃ

அதை அந்த நபர் சாப்பிடும் வரை, வேறு யாரும் அதை எடுக்கமாட்டார்கள்.

அகாதம் சாப்யபாரம் ச ரக்தபத்மவிபூஷிதம்

அது அளவிட முடியாததும், எல்லையில்லாததும், சிவப்புத் தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் ஆகும்.

புதஸ்ய பவநம் கத்வா மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

புத்தனுடைய இல்லத்தை அடைந்தவுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

புதஸ்ய பவநம் த்யக்த்வா மம லோகம் ப்ரபத்யதே

புத்தனுடைய இல்லத்தை விட்டு விட்டு, என் உலகத்தை அடைகிறான்.

மநுஜாஸ்தந்ந பஶ்யந்தி மம கர்மரதா ந யே

என் செயல்களில் ஈடுபடாத மனிதர்கள் அந்த இடத்தை காணமாட்டார்கள்.

மநோஜ்ஞம் ரமணீயம் ச ஜலஜைஶ்சாபி ஸம்வ்ரு'தம் 150.

அது கவர்ச்சிகரமானதும், இனிமையானதும், தாமரைகளால் சூழப்பட்டதும் ஆகும்.

ஏகம் து த்ரு'ஶ்யதே ஶ்வேதமப்ஜம் ருக்மமயம் ததா

அங்கே ஒரு வெண்தாமரை மட்டும் தெரிகிறது; மேலும் ஒரு பொன்னிற தாமரையும் உள்ளது.

தாரா சைகா ப்ரபததி ஸ்தூலா முஸலஸந்நிபா

ஒரு தடிக்கட்டி போல் தடிமனாக ஒரு நீர்த் தாரை கீழே விழுகிறது.

ப்ரஹ்மலோகம் ஸமாஸாத்ய மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அவன் பிரம்மா உலகை அடைந்து மகிழ்கிறான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ப்ரஹ்மணா ஸமநுஜ்ஞாதோ மம லோகம் ச கச்சதி

பிரம்மா அனுமதி அளித்தபின், அவன் என் உலகையும் அடைகிறான்.

மத்பக்தா யச்ச பஶ்யந்தி கோரஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

என் பக்தர்கள், இந்த பயங்கரமான பிறவி சுழற்சியில் இருந்து விடுதலை பெறுவதைக் காண்கிறார்கள்.

பூமே பததி மத்யாஹ்நே யாவத்ஸூர்யஸ்து திஷ்டதி

மதிய நேரத்தில், சூரியன் இருக்கும் வரை, அது பூமியில் விழுகிறது.

ஏவம் தத்ர மஹாஶ்சர்யம் புண்யப்ரஹ்மஸரோவரே

அங்கு அந்த புண்ணியமான பிரம்மா தீர்த்தத்தில் பெரிய அதிசயம் உள்ளது.

ஸமுத்ரஶ்சைவ ராமஶ்ச ஸமேஷ்யேதே வராங்கநே

அழகான அங்கங்கள் கொண்டவளே, அங்கு கடலும் இராமனும் சந்திக்கிறார்கள்.

பஹுகுல்மலதாகீர்ணம் ஶோபிதம் ச விஹங்கமைஃ

அது பல புதர்களும் கொடிகளும் நிறைந்து, பறவைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

மண்டிதம் குமுதைஃ பத்மைஃ ஸுகந்தைஶ்சோத்தமைஸ்தயா 150.

அது குமுதமும் தாமரையும் மற்றும் அவற்றின் இனிய மணத்தாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸமுத்ரபவநம் கத்வா மம லோகம் ப்ரபத்யதே

அவன் கடல் இல்லத்திற்குச் சென்று என் உலகை அடைகிறான்.

யத்த்ரு'ஷ்ட்வா மநுஜாஸ்தத்ர ப்ரமந்தி விகதஜ்வராஃ

அதை பார்த்த மனிதர்கள் அங்கு துன்பம் இல்லாமல் சஞ்சரிக்கிறார்கள்.

ஏகமப்யத்ர பஶ்யந்தி ந கேபி வஸுதே நராஃ

அங்கு பூமியில் ஒருவரும் குடியிருப்பை காண முடியாது.