வராஹபுராணம்

தர்மாணாம் பரமோ தர்மோ த்யுதீநாம் பரமா த்யுதிஃ

அனைத்து தர்மங்களில் இது சிறந்த தர்மம்; எல்லா பிரகாசங்களிலும் இது மிக உயர்ந்தது.

ஶ்ருதீநாம் பரமம் ஶ்ரேஷ்டம் தபஸா ச பரம் தபஃ

அனைத்து வேதங்களில் இது மிகச் சிறந்தது; தவங்களில் இது உயர்ந்த தவம்.

யதீச்சேத்பரமாம் ஸித்திம் மம லோகம் ஸ கச்சதி

யாராவது உயர்ந்த Siddhiyai விரும்பினால், அவன் என் உலகை அடைகிறான்.

ஸகுல்யாஸ்தாரிதாஸ்தேந ஸப்த ஸப்த ச ஸப்த ச

அவனால், அவன் குடும்பத்தில் ஏழு தலைமுறைகள் கடந்து விடுகின்றன.

உசிதேநோபசாரேண கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சதி

உகந்த வழியில் பூஜை செய்தால், அவன் இன்னும் என்ன கேட்க வேண்டும்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே த்வாரகாமாஹாத்ம்யம் நாமைகோநபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமபவானுடைய வராக புராணத்தில், துவாரகையின் மகிமை எனும் நூற்றொன்பதாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ஸாநந்தூரமாஹாத்ம்யம் த்வாரகாயாஸ்து மாஹாத்ம்யம் ஶ்ருத்வா ஹ்யேதத்ஸுபாஷிதம்

இப்போது சானந்தூரத்தின் மகிமை: துவாரகையின் பெருமையை இவ்வாறு நன்றாகக் கேட்டபின்,

தரண்யுவாச ஶ்ருத்வைதத்பரமம் புண்யம் ப்ராப்தாஸ்மி பரமாம் ஶ்ரியம்

பூமி சொன்னாள்: இதை கேட்டு, இந்த உயர்ந்த புண்ணியத்தை அடைந்து, நான் மிகுந்த செல்வம் பெற்றேன்.

ஏதஸ்மாதபி சேத்குஹ்யம் லோகநாத ஜநார்தந

உலகங்களின் ஆண்டவனே, ஜனார்த்தனா, இதைவிட இரகசியமானது ஏதேனும் இருந்தால்,

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா விஷ்ணுஃ கமலலோசநஃ

பின்னர், பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடையவர்,

ஶ்ரீவராஹ உவாச உத்தரே து ஸமுத்ரஸ்ய மலயஸ்ய து தக்ஷிணே

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: கடலின் வடக்கிலும் மலயமலையின் தெற்கிலும்,

தத்ர திஷ்டாமி வஸுதே உதீசீம் திஶமாஶ்ரிதஃ

அங்கே, பூமியே, நான் வடதிசையை நோக்கி நிலைபெற்று இருக்கிறேன்.

ஆயஸீம் தாம் வதந்த்யேகே அந்யே தாம்ரமயீம் தயா

அதை சிலர் இரும்பாகவும், மற்றவர்கள் வெண்கலமாகவும் கூறுகின்றனர்,

ஶிலாமயீமித்யபரே மஹதாஶ்சர்யரூபிணீம்

இன்னும் சிலர் அதைப் பாறையால் ஆனது என்றும், அதிசயமான வடிவம் கொண்டது என்றும் சொல்கிறார்கள்.

மநுஜா யத்ர முச்யந்தே கதாஃ ஸம்ஸாரஸாகரம்

அங்கே, உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை கடந்த மனிதர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

ஸௌவர்ணம் த்ரு'ஶ்யதே பத்மம் மத்யாஹ்நே து திவாகரே 150.

நடுநேரத்தில் சூரியன் உயரத்தில் இருக்கும் போது, ஒரு பொன்னிற தாமரை அங்கே தெரிகிறது.

தத்ராபி ஶ்ரு'ணு சாஶ்சர்யம் யஶ்சாபி பரிவர்த்ததே

அங்கேயும் ஒரு அதிசயத்தை கேள்: எது அங்கே சுழலுகிறதோ,

ஸமுத்ரமத்யே திஷ்டந்தம் கோऽபி தத்ர ந பஶ்யதி

அது கடலின் நடுவில் இருந்தாலும், யாரும் அதை அங்கே காணமுடியாது.

மம பக்தா ஹி பஶ்யம்தி வித்யமாநா ஸ்வகர்மணா

ஆனால் என் பக்தர்கள், தங்கள் செயலால் அங்கே இருப்பவர்கள், அதை காண்கிறார்கள்.

க்ஷிப்தஃ பிண்டஶ்ச தந்மத்யே யேந கேந விகர்மிணா

யாராவது தவறானவர் அங்கே நடுவில் ஒரு உருண்டையை எறிந்தால்,

தாவத்கஶ்சிந்ந க்ரு'ஹ்ணாதி யாவத்தேந ந பக்ஷிதஃ

அதை அந்த நபர் சாப்பிடும் வரை, வேறு யாரும் அதை எடுக்கமாட்டார்கள்.

அகாதம் சாப்யபாரம் ச ரக்தபத்மவிபூஷிதம்

அது அளவிட முடியாததும், எல்லையில்லாததும், சிவப்புத் தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் ஆகும்.

புதஸ்ய பவநம் கத்வா மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

புத்தனுடைய இல்லத்தை அடைந்தவுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

புதஸ்ய பவநம் த்யக்த்வா மம லோகம் ப்ரபத்யதே

புத்தனுடைய இல்லத்தை விட்டு விட்டு, என் உலகத்தை அடைகிறான்.

மநுஜாஸ்தந்ந பஶ்யந்தி மம கர்மரதா ந யே

என் செயல்களில் ஈடுபடாத மனிதர்கள் அந்த இடத்தை காணமாட்டார்கள்.

மநோஜ்ஞம் ரமணீயம் ச ஜலஜைஶ்சாபி ஸம்வ்ரு'தம் 150.

அது கவர்ச்சிகரமானதும், இனிமையானதும், தாமரைகளால் சூழப்பட்டதும் ஆகும்.

ஏகம் து த்ரு'ஶ்யதே ஶ்வேதமப்ஜம் ருக்மமயம் ததா

அங்கே ஒரு வெண்தாமரை மட்டும் தெரிகிறது; மேலும் ஒரு பொன்னிற தாமரையும் உள்ளது.

தாரா சைகா ப்ரபததி ஸ்தூலா முஸலஸந்நிபா

ஒரு தடிக்கட்டி போல் தடிமனாக ஒரு நீர்த் தாரை கீழே விழுகிறது.

ப்ரஹ்மலோகம் ஸமாஸாத்ய மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

அவன் பிரம்மா உலகை அடைந்து மகிழ்கிறான்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.