வராஹபுராணம்

தத்ர கும்டம் மஹாபாகே மணிபூரகிரா ஶ்ருதம்

அங்கே, மகிழ்ச்சியுள்ளவளே, மணிபூர மலையால் அறியப்படும் ஒரு குளம் உள்ளது.

ஸூர்யலோகம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம லோகே மஹீயதே

சூர்யனுடைய உலகத்தை விட்டு விட்டு, என் உலகில் அவன் பெருமை பெறுகிறான்.

பாபிநாம் யஸ்து துர்தர்ஶஃ ஸுத்ரு'ஶ்யஃ புண்யசாரிணாம்

பாவிகள் அவனை காண முடியாது; நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள் அவனை எளிதில் காண்கிறார்கள்.

சதுர்விம்ஶதித்வாதஶ்யாம் மத்யாஹ்நே து திவாகரே

இருபத்து நான்காம் த்வாதசி நாளில், மதிய நேரத்தில், சூரியன் உச்சியில் இருக்கும் போது,

உச்சஶ்சைவ விஶாலஶ்ச மநோஜ்ஞஶ்சைவ ஶீதலஃ

அவன் உயரமாகவும், விசாலமாகவும், மனதை கவரும் வகையிலும், குளிர்ச்சியுடனும் இருக்கிறான்.

தே லபந்தே பராம் ஸித்திமேவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

இவ்வாறு அவர்கள் உயர்ந்த Siddhiyai அடைகிறார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஸர்வபாகவதப்ரீதிம் ஸமுத்ரதடமாஶ்ரிதஃ 149.

கடற்கரையில் தங்கி, எல்லா பக்தர்களின் அன்பையும் பெற்றுக்கொள்கிறான்.

த்ரயஸ்தத்ரைவ திஷ்டாமோ த்வாரகாயாம் யஶஸ்விநி

நாங்கள் மூவரும் அந்தப் புகழ்பெற்ற துவாரகையில் தங்குகிறோம்.

த்ரிம்ஶத்யோஜநவிஸ்தாரஃ ஸர்வதஸ்து திஶோ தஶ

அது முப்பது யோஜனை அகலமாகவும், எல்லா திசைகளிலும் பத்து யோஜனை வீதம் பரவியுள்ளது.

அதீர்கேணைவ காலேந ப்ராப்நுவம்தி பராம் கதிம்

குறுகிய காலத்திலேயே அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.

தர்மாணாம் பரமோ தர்மோ த்யுதீநாம் பரமா த்யுதிஃ

அனைத்து தர்மங்களில் இது சிறந்த தர்மம்; எல்லா பிரகாசங்களிலும் இது மிக உயர்ந்தது.

ஶ்ருதீநாம் பரமம் ஶ்ரேஷ்டம் தபஸா ச பரம் தபஃ

அனைத்து வேதங்களில் இது மிகச் சிறந்தது; தவங்களில் இது உயர்ந்த தவம்.

யதீச்சேத்பரமாம் ஸித்திம் மம லோகம் ஸ கச்சதி

யாராவது உயர்ந்த Siddhiyai விரும்பினால், அவன் என் உலகை அடைகிறான்.

ஸகுல்யாஸ்தாரிதாஸ்தேந ஸப்த ஸப்த ச ஸப்த ச

அவனால், அவன் குடும்பத்தில் ஏழு தலைமுறைகள் கடந்து விடுகின்றன.

உசிதேநோபசாரேண கிமந்யத்பரிப்ரு'ச்சதி

உகந்த வழியில் பூஜை செய்தால், அவன் இன்னும் என்ன கேட்க வேண்டும்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே த்வாரகாமாஹாத்ம்யம் நாமைகோநபம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு பரமபவானுடைய வராக புராணத்தில், துவாரகையின் மகிமை எனும் நூற்றொன்பதாம் அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ஸாநந்தூரமாஹாத்ம்யம் த்வாரகாயாஸ்து மாஹாத்ம்யம் ஶ்ருத்வா ஹ்யேதத்ஸுபாஷிதம்

இப்போது சானந்தூரத்தின் மகிமை: துவாரகையின் பெருமையை இவ்வாறு நன்றாகக் கேட்டபின்,

தரண்யுவாச ஶ்ருத்வைதத்பரமம் புண்யம் ப்ராப்தாஸ்மி பரமாம் ஶ்ரியம்

பூமி சொன்னாள்: இதை கேட்டு, இந்த உயர்ந்த புண்ணியத்தை அடைந்து, நான் மிகுந்த செல்வம் பெற்றேன்.

ஏதஸ்மாதபி சேத்குஹ்யம் லோகநாத ஜநார்தந

உலகங்களின் ஆண்டவனே, ஜனார்த்தனா, இதைவிட இரகசியமானது ஏதேனும் இருந்தால்,

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா விஷ்ணுஃ கமலலோசநஃ

பின்னர், பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட விஷ்ணு, தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடையவர்,

ஶ்ரீவராஹ உவாச உத்தரே து ஸமுத்ரஸ்ய மலயஸ்ய து தக்ஷிணே

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: கடலின் வடக்கிலும் மலயமலையின் தெற்கிலும்,

தத்ர திஷ்டாமி வஸுதே உதீசீம் திஶமாஶ்ரிதஃ

அங்கே, பூமியே, நான் வடதிசையை நோக்கி நிலைபெற்று இருக்கிறேன்.

ஆயஸீம் தாம் வதந்த்யேகே அந்யே தாம்ரமயீம் தயா

அதை சிலர் இரும்பாகவும், மற்றவர்கள் வெண்கலமாகவும் கூறுகின்றனர்,

ஶிலாமயீமித்யபரே மஹதாஶ்சர்யரூபிணீம்

இன்னும் சிலர் அதைப் பாறையால் ஆனது என்றும், அதிசயமான வடிவம் கொண்டது என்றும் சொல்கிறார்கள்.

மநுஜா யத்ர முச்யந்தே கதாஃ ஸம்ஸாரஸாகரம்

அங்கே, உலக வாழ்க்கை என்ற பெருங்கடலை கடந்த மனிதர்கள் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

ஸௌவர்ணம் த்ரு'ஶ்யதே பத்மம் மத்யாஹ்நே து திவாகரே 150.

நடுநேரத்தில் சூரியன் உயரத்தில் இருக்கும் போது, ஒரு பொன்னிற தாமரை அங்கே தெரிகிறது.

தத்ராபி ஶ்ரு'ணு சாஶ்சர்யம் யஶ்சாபி பரிவர்த்ததே

அங்கேயும் ஒரு அதிசயத்தை கேள்: எது அங்கே சுழலுகிறதோ,

ஸமுத்ரமத்யே திஷ்டந்தம் கோऽபி தத்ர ந பஶ்யதி

அது கடலின் நடுவில் இருந்தாலும், யாரும் அதை அங்கே காணமுடியாது.

மம பக்தா ஹி பஶ்யம்தி வித்யமாநா ஸ்வகர்மணா

ஆனால் என் பக்தர்கள், தங்கள் செயலால் அங்கே இருப்பவர்கள், அதை காண்கிறார்கள்.