வராஹபுராணம்

நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா தர்மகாமா வஸுந்தரா

நாராயணனின் வார்த்தைகள் கேட்ட புவி, தர்மத்தை விரும்பி, அவை நிறைவேற வேண்டும் என்று ஆசைபட்டாள்.

தரண்யுவாச ஶபிஷ்யதி கதம் தத்ர துர்வாஸாஸ்தத்வதஸ்வ மே

பூமி கேட்டாள்: அங்கே துர்வாசர் எப்படி சாபம் கூறுவார்? அதை எனக்கு சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ரூபயௌவநஸம்பந்நா மம போகஸமந்விதா

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அழகு, இளமை நிறைந்தவளாய், எனது இன்பங்களை அனுபவித்தவளாய்,

தஸ்யாஃ புத்ரோ மஹாபாகோ ரூபயௌவநதர்பிதஃ

அவளுடைய மகன், பெரும் பாக்கியசாலி, தனது அழகு, இளமை மீது பெருமை கொண்டவன்.

தேநைவ க்ரீடமாநேந க்ரு'த்வா கர்பமதத்யதஃ

அவன் அப்படியே விளையாடிக் கொண்டிருக்க, ஒழுங்கற்ற முறையில் கர்ப்பம் உண்டாக்கினான்.

புத்ரகாமா த்வியம் பாலா முநே தத்ப்ரப்ரவீஹி மே

மகனைக் விரும்பும் இளமகளே, முனிவரே, இதை எனக்கு விளக்கி கூறுங்கள்.

உவாச தர்ஹி தே கர்பாந்முஸலம் குலநாஶநம்

அப்போது அவர் சொன்னார்: உன் கர்ப்பத்திலிருந்து ஒரு உலக்கை பிறக்கும்; அது உன் குலத்தை அழிக்கும்.

ஶ்ருத்வா துர்வாஸஸஃ ஶாபம் தே ச ஸர்வே குமாரகாஃ 149.

துர்வாசரின் சாபத்தை கேட்டதும், அந்த சிறுவர்கள் அனைவரும்—

ததஸ்தாநாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா குமாராந் ப்ரு'ஷ்டவாநஹம்

பின்னர், வந்திருந்த அந்த சிறுவர்களை பார்த்து, நான் அவர்களை கேட்டேன்.

தச்ச தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரோக்தவாநஸ்மி தச்ச்ரு'ணு

அவர்கள் சொன்னதை கேட்டபின், நான் இப்படிச் சொன்னேன்; அதை நீ கேள்.

ஏவம் தே கதிதம் பூமே வ்ரு'ஷ்ண்யாதேஃ ஶாபகாரணம்

இவ்வாறு, பூமியே, வ்ருஷ்ணி முதலியோருக்கு சாபம் ஏற்பட்ட காரணத்தை உனக்கு கூறினேன்.

த்வாரகாயாம் மஹாபாகே வைஷ்ணவாநாம் ஸுகாவஹே

துவாரகை என்ற பாக்கியசாலி நகரில், விஷ்ணுவை நாடும் பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் இடத்தில்,

ஸமுத்ரதீரமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம கர்மஸுகாவஹம்

கடற்கரையை விட்டு, எனது செயல்கள் மகிழ்ச்சி தந்த இடத்தை விட்டு,

மோததே நாகப்ரு'ஷ்டே து அப்ஸரோகணஸம்குலே

அவன் விண்ணகத்தின் உயரத்தில், அப்சரஸ்கள் சூழ்ந்த இடத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்.

தேவலோகம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம லோகே மஹீயதே

தேவர்கள் உலகத்தை விட்டு, என் உலகில் அவன் பெருமை பெறுகிறான்.

ஸுபலைஃ ஶோபநைஃ கும்பாக்ரு'திபிர்பஹுபிஃ பலைஃ

பல நல்ல பழங்கள், அழகாக கும்பம் போல் உருவமுள்ள பழங்களால்,

பலம் ந லபதே கஶ்சிந்முக்த்வா பாகவதம் நரம்

பாகவதனைப் பின்பற்றும் மனிதனைத் தவிர, யாரும் அந்தப் பழத்தைப் பெற முடியாது.

தே லபந்தே பராம் ஸித்திம் மம கர்மணி ஸம்ஸ்திதாஃ 149.

என் செயலில் நிலைபெற்றவர்கள் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்கள்.

மநுஜா யம் ந பஶ்யந்தி ராகலோபஸமந்விதாஃ

ஆசை, பேராசை நிறைந்த மனிதர்கள் அவரை காண முடியாது.

மோததே ஸப்தத்வீபேஷு குஹ்யாநி ச ஸ கச்சதி

அவன் ஏழு தீவுகளிலும் மகிழ்ச்சி அடைந்து, மறைந்த உலகங்களையும் அடைகிறான்.

ஸர்வஸம்கம் பரித்யஜ்ய மம லோகம் ஸ கச்சதி

எல்லா பிணைப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, அவன் என் உலகை அடைகிறான்.

ப்ரபாஸே யத்ர ஶ்ரு'ண்வந்தி ஸாகரே ந ம (க) ரம் ப்ரதி

பிரபாஸத்தில், அவர்கள் கேட்கும் இடத்தில், கடலில், मगरம் நோக்காமல் இருக்கிறார்கள்.

அதாத்ர ப்ரக்ஷிபேத்பிண்டாந்ப்ரஸந்நே ஸலிலே நரஃ

இங்கு, தூய நீரில் ஒருவர் பிண்டம் இடினால்—

அஸம்ப்ராப்தே ச க்ரு'ஹ்ணந்தி ஏவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

அவர்கள் வந்திருக்காவிட்டாலும் அதை ஏற்கிறார்கள்; இது சந்தேகமில்லாமல் உண்மை.

தர்மாத்மநாம் ச க்ரு'ஹ்ணந்தி பிண்டமேவ ந ஸம்ஶயஃ

நல்லவர்களும் பிண்டத்தை மட்டும் ஏற்கிறார்கள்; இதில் ஐயம் இல்லை.

அகாதஸ்யாப்யபாரஸ்ய க்ரோஶவிஸ்தார ஏவ ச

ஆழமான, கடையில்லாத நீரிலும், ஒரு குறுக்குவீச்சளவு இடத்திலும்—

மோததே ஶக்ரலோகே ஸ ஏவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

அவன் இந்திரனின் உலகில் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; இது சந்தேகமில்லை.

ஶக்ரலோகம் பரித்யஜ்ய மம லோகம் ஸ கச்சதி 149.

இந்திரலோகத்தை விட்டு, அவன் என் உலகை அடைகிறான்.

ந பஶ்யேத்பாபகர்மா வை ஶுபகர்மைவ பஶ்யதி

தீய செயல் செய்தவன் காணமாட்டான்; நல்ல செயல் செய்வோன் மட்டும் காண்கிறான்.