வராஹபுராணம்

நாராசதாராவரணாஸிதாரீ ஸுரரிபுவதகாரீ தரணீதரஃ

கூர்மையான வாள் ஏந்தி, தேவர்களின் பகைவர்களை அழித்து, பூமியைத் தாங்குபவர்.

ஏவம் ஹி குணமாஹாத்ம்யம் ஸ்துதஸ்வாமிநி மச்ச்ருதம்

இவ்வாறு, ஸ்துதஸ்வாமியின் குணங்களும் மகிமையும் நான் கேட்டுள்ளேன்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச கதயிஷ்யாமி சாந்யத்தே குஹ்யம் பாபபயாபஹம்

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னான்: பாவத்திற்கான பயத்தை நீக்கும் இன்னொரு இரகசியத்தை நான் உனக்கு கூறுவேன்.

த்வாபரம் யுகமாஸாத்ய யாதவாநாம் குலோத்வஹஃ

துவாபர யுகம் வந்தபோது, யாதவர்கள் குலத்தில் தலைசிறந்தவர்—

த்வாரகேதி ச விக்யாதா புரீ தத்ர ஸ்திதாऽபவத்

அங்கு துவாரகா என்று புகழ்பெற்ற நகரம் நிறுவப்பட்டது.

பம்சயோஜநவிஸ்தாரா தஶயோஜநமாயதா

அந்த நகரம் ஐந்து யோஜனம் அகலமும், பத்து யோஜனம் நீளமும் கொண்டது.

பாராவதரணம் க்ரு'த்வா தேவாநாம் ஸுமஹத்ப்ரியம்

பூமியின் பாரத்தை நீக்கி, அவர் தேவர்களுக்கு மிகப் பிரியமானவரானார்.

பவிஷ்யதி வராரோஹே ஈஶ்வரஃ ஸத்ரு'ஶோ மம 149.

அழகியவளே, வருங்காலத்தில், எனக்கு ஒப்பான ஒரு ஈஸ்வரன் தோன்றுவான்.

தஸ்ய ஶாபாபிஸந்தாபாத்த்வாரகாவாஸிநோ தரே

பூமியே, ஒரு சாபத்தால் ஏற்பட்ட துயரால், துவாரகா நகரில் வாழ்ந்தவர்கள்—

சந்த்ரபாண்டுரஸம்காஶோ வநமாலீ ஹலாயுதஃ

அவன் காட்டுப் பூக்களால் ஆன மாலையணிந்து, கோல் ஏந்தி, வெண்மதியின் ஒளியைப் போல ஜொலித்தான்.

நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா தர்மகாமா வஸுந்தரா

நாராயணனின் வார்த்தைகள் கேட்ட புவி, தர்மத்தை விரும்பி, அவை நிறைவேற வேண்டும் என்று ஆசைபட்டாள்.

தரண்யுவாச ஶபிஷ்யதி கதம் தத்ர துர்வாஸாஸ்தத்வதஸ்வ மே

பூமி கேட்டாள்: அங்கே துர்வாசர் எப்படி சாபம் கூறுவார்? அதை எனக்கு சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ரூபயௌவநஸம்பந்நா மம போகஸமந்விதா

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அழகு, இளமை நிறைந்தவளாய், எனது இன்பங்களை அனுபவித்தவளாய்,

தஸ்யாஃ புத்ரோ மஹாபாகோ ரூபயௌவநதர்பிதஃ

அவளுடைய மகன், பெரும் பாக்கியசாலி, தனது அழகு, இளமை மீது பெருமை கொண்டவன்.

தேநைவ க்ரீடமாநேந க்ரு'த்வா கர்பமதத்யதஃ

அவன் அப்படியே விளையாடிக் கொண்டிருக்க, ஒழுங்கற்ற முறையில் கர்ப்பம் உண்டாக்கினான்.

புத்ரகாமா த்வியம் பாலா முநே தத்ப்ரப்ரவீஹி மே

மகனைக் விரும்பும் இளமகளே, முனிவரே, இதை எனக்கு விளக்கி கூறுங்கள்.

உவாச தர்ஹி தே கர்பாந்முஸலம் குலநாஶநம்

அப்போது அவர் சொன்னார்: உன் கர்ப்பத்திலிருந்து ஒரு உலக்கை பிறக்கும்; அது உன் குலத்தை அழிக்கும்.

ஶ்ருத்வா துர்வாஸஸஃ ஶாபம் தே ச ஸர்வே குமாரகாஃ 149.

துர்வாசரின் சாபத்தை கேட்டதும், அந்த சிறுவர்கள் அனைவரும்—

ததஸ்தாநாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா குமாராந் ப்ரு'ஷ்டவாநஹம்

பின்னர், வந்திருந்த அந்த சிறுவர்களை பார்த்து, நான் அவர்களை கேட்டேன்.

தச்ச தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரோக்தவாநஸ்மி தச்ச்ரு'ணு

அவர்கள் சொன்னதை கேட்டபின், நான் இப்படிச் சொன்னேன்; அதை நீ கேள்.

ஏவம் தே கதிதம் பூமே வ்ரு'ஷ்ண்யாதேஃ ஶாபகாரணம்

இவ்வாறு, பூமியே, வ்ருஷ்ணி முதலியோருக்கு சாபம் ஏற்பட்ட காரணத்தை உனக்கு கூறினேன்.

த்வாரகாயாம் மஹாபாகே வைஷ்ணவாநாம் ஸுகாவஹே

துவாரகை என்ற பாக்கியசாலி நகரில், விஷ்ணுவை நாடும் பக்தர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் இடத்தில்,

ஸமுத்ரதீரமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம கர்மஸுகாவஹம்

கடற்கரையை விட்டு, எனது செயல்கள் மகிழ்ச்சி தந்த இடத்தை விட்டு,

மோததே நாகப்ரு'ஷ்டே து அப்ஸரோகணஸம்குலே

அவன் விண்ணகத்தின் உயரத்தில், அப்சரஸ்கள் சூழ்ந்த இடத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்.

தேவலோகம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய மம லோகே மஹீயதே

தேவர்கள் உலகத்தை விட்டு, என் உலகில் அவன் பெருமை பெறுகிறான்.

ஸுபலைஃ ஶோபநைஃ கும்பாக்ரு'திபிர்பஹுபிஃ பலைஃ

பல நல்ல பழங்கள், அழகாக கும்பம் போல் உருவமுள்ள பழங்களால்,

பலம் ந லபதே கஶ்சிந்முக்த்வா பாகவதம் நரம்

பாகவதனைப் பின்பற்றும் மனிதனைத் தவிர, யாரும் அந்தப் பழத்தைப் பெற முடியாது.

தே லபந்தே பராம் ஸித்திம் மம கர்மணி ஸம்ஸ்திதாஃ 149.

என் செயலில் நிலைபெற்றவர்கள் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்கள்.

மநுஜா யம் ந பஶ்யந்தி ராகலோபஸமந்விதாஃ

ஆசை, பேராசை நிறைந்த மனிதர்கள் அவரை காண முடியாது.