வராஹபுராணம்

ததோऽமரைஶ்ச ப்ரஹ்மாத்யைர்பஹுபிர்மந்த்ரவாதிபிஃ

அப்போது அமரர்கள், பிரம்மா முதலியோரும், பலர் மந்திரங்களை அறிந்தவர்களும்,

ததோ மாம் நாரதோ தேவி அஸிதோ தேவலஸ்ததா

அப்போது, தேவி, நாரதர், அசிதர், தேவலர் ஆகியோர் அந்த இடத்தில் எனக்கு பெயர் வைத்தார்கள்.

நாம குர்வந்தி மே தத்ர மணிபூரகிரௌ ததஃ

அதன்பின், மணிபூர மலையில் அவர்கள் எனக்கு அந்தப் பெயரை வழங்கினார்கள்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே நிருக்திகரணம் மயா

சௌபாக்கியவளே, இந்த பெயரின் காரணத்தை நான் உனக்கு கூறிவிட்டேன்.

ஏதத்ஸ்துதகிரேர்தேவி மாஹாத்ம்யம் கதிதம் மயா 148.

தேவி, இந்தப் புகழ்பெற்ற மலையின் மகிமையை நான் உனக்கு விளக்கியுள்ளேன்.

ஏதாநி பூமே குஹ்யாநி தத்ர பூதகிரௌ மம

பூமி, அந்த உயிர்கள் நிறைந்த மலையில் எனது இரகசியங்கள் இவைதான்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே ஸர்வதர்மவ்யபாஶ்ரயம்

சௌபாக்கியவளே, எல்லா தர்மங்களுக்கும் அடிப்படையாக இருப்பதை நான் உனக்கு கூறிவிட்டேன்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஸ்துதஸ்வாமிமாஹாத்ம்யம் நாமாஷ்டசத்வாரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராகபுராணத்தில் பகவான் புகழப்பட்டவர் மகிமை என்ற தலைப்பில் நூற்றைம்பதினெட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத த்வாரகாமாஹாத்ம்யம் ஶ்ரீஸ்துதஸ்வாமிமாஹாத்ம்யம் ஶ்ருத்வா தர்மபராயணா

இப்போது துவாரகா மகிமை: ஸ்ரீ ஸ்துதஸ்வாமியின் மகிமையை கேட்ட பிறகு, தர்மத்தில் நிலைத்திருப்போர்—

தரண்யுவாச மம சித்தஸ்ய பரமா ஜாதா ஶாந்திரநுத்தமா

தரணி சொன்னாள்: என் மனதில் மிக உயர்ந்த, ஒப்பற்ற அமைதி பிறந்துள்ளது.

நாராசதாராவரணாஸிதாரீ ஸுரரிபுவதகாரீ தரணீதரஃ

கூர்மையான வாள் ஏந்தி, தேவர்களின் பகைவர்களை அழித்து, பூமியைத் தாங்குபவர்.

ஏவம் ஹி குணமாஹாத்ம்யம் ஸ்துதஸ்வாமிநி மச்ச்ருதம்

இவ்வாறு, ஸ்துதஸ்வாமியின் குணங்களும் மகிமையும் நான் கேட்டுள்ளேன்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச கதயிஷ்யாமி சாந்யத்தே குஹ்யம் பாபபயாபஹம்

ஸ்ரீ வராகன் சொன்னான்: பாவத்திற்கான பயத்தை நீக்கும் இன்னொரு இரகசியத்தை நான் உனக்கு கூறுவேன்.

த்வாபரம் யுகமாஸாத்ய யாதவாநாம் குலோத்வஹஃ

துவாபர யுகம் வந்தபோது, யாதவர்கள் குலத்தில் தலைசிறந்தவர்—

த்வாரகேதி ச விக்யாதா புரீ தத்ர ஸ்திதாऽபவத்

அங்கு துவாரகா என்று புகழ்பெற்ற நகரம் நிறுவப்பட்டது.

பம்சயோஜநவிஸ்தாரா தஶயோஜநமாயதா

அந்த நகரம் ஐந்து யோஜனம் அகலமும், பத்து யோஜனம் நீளமும் கொண்டது.

பாராவதரணம் க்ரு'த்வா தேவாநாம் ஸுமஹத்ப்ரியம்

பூமியின் பாரத்தை நீக்கி, அவர் தேவர்களுக்கு மிகப் பிரியமானவரானார்.

பவிஷ்யதி வராரோஹே ஈஶ்வரஃ ஸத்ரு'ஶோ மம 149.

அழகியவளே, வருங்காலத்தில், எனக்கு ஒப்பான ஒரு ஈஸ்வரன் தோன்றுவான்.

தஸ்ய ஶாபாபிஸந்தாபாத்த்வாரகாவாஸிநோ தரே

பூமியே, ஒரு சாபத்தால் ஏற்பட்ட துயரால், துவாரகா நகரில் வாழ்ந்தவர்கள்—

சந்த்ரபாண்டுரஸம்காஶோ வநமாலீ ஹலாயுதஃ

அவன் காட்டுப் பூக்களால் ஆன மாலையணிந்து, கோல் ஏந்தி, வெண்மதியின் ஒளியைப் போல ஜொலித்தான்.

நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா தர்மகாமா வஸுந்தரா

நாராயணனின் வார்த்தைகள் கேட்ட புவி, தர்மத்தை விரும்பி, அவை நிறைவேற வேண்டும் என்று ஆசைபட்டாள்.

தரண்யுவாச ஶபிஷ்யதி கதம் தத்ர துர்வாஸாஸ்தத்வதஸ்வ மே

பூமி கேட்டாள்: அங்கே துர்வாசர் எப்படி சாபம் கூறுவார்? அதை எனக்கு சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச ரூபயௌவநஸம்பந்நா மம போகஸமந்விதா

ஸ்ரீவராகன் சொன்னான்: அழகு, இளமை நிறைந்தவளாய், எனது இன்பங்களை அனுபவித்தவளாய்,

தஸ்யாஃ புத்ரோ மஹாபாகோ ரூபயௌவநதர்பிதஃ

அவளுடைய மகன், பெரும் பாக்கியசாலி, தனது அழகு, இளமை மீது பெருமை கொண்டவன்.

தேநைவ க்ரீடமாநேந க்ரு'த்வா கர்பமதத்யதஃ

அவன் அப்படியே விளையாடிக் கொண்டிருக்க, ஒழுங்கற்ற முறையில் கர்ப்பம் உண்டாக்கினான்.

புத்ரகாமா த்வியம் பாலா முநே தத்ப்ரப்ரவீஹி மே

மகனைக் விரும்பும் இளமகளே, முனிவரே, இதை எனக்கு விளக்கி கூறுங்கள்.

உவாச தர்ஹி தே கர்பாந்முஸலம் குலநாஶநம்

அப்போது அவர் சொன்னார்: உன் கர்ப்பத்திலிருந்து ஒரு உலக்கை பிறக்கும்; அது உன் குலத்தை அழிக்கும்.

ஶ்ருத்வா துர்வாஸஸஃ ஶாபம் தே ச ஸர்வே குமாரகாஃ 149.

துர்வாசரின் சாபத்தை கேட்டதும், அந்த சிறுவர்கள் அனைவரும்—

ததஸ்தாநாகதாந்த்ரு'ஷ்ட்வா குமாராந் ப்ரு'ஷ்டவாநஹம்

பின்னர், வந்திருந்த அந்த சிறுவர்களை பார்த்து, நான் அவர்களை கேட்டேன்.