வராஹபுராணம்

தச்ச வை பஸ்மஸாத்பூதம் மஹாருத்ரஸ்ய தேஜஸா

அந்த இடம், மகா ருத்ரனின் சக்தியால் சாம்பலாகி மாறியது.

ஈஶ்வரோऽபி ததஃ ப்ராப்தஃ ஶீக்ரமேவ ஹிமாலயம்

பின்னர் இறைவன் விரைவாக ஹிமாலயத்தை அடைந்தான்.

ஆஶ்ரமம் ஸமநுப்ராப்த ஔர்வோऽபி முநிபும்கவஃ

முனிவர்களில் சிறந்த ஊர்வனும், அந்த ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வமாஶ்ரமம் தக்தம் பஹுபுஷ்பபலோதகம்

அவன், பல பூக்கள், பழங்கள், நீர் இருந்த தனது ஆசிரமம் எரிந்துவிட்டதைப் பார்த்தான்.

உவாச க்ரோதரக்தாக்ஷோ வசநம் நிர்தஹந்நிவ

கோபத்தில் கண்கள் சிவந்தவனாக, அவன் சொற்கள் தீயைப் போல எரியச் சொன்னான்.

ஸோऽபி துஃகேந ஸந்தப்தஃ ஸர்வலோகாந்ப்ரமிஷ்யதி

அவனும் துன்பத்தில் சிக்கி, எல்லா உலகங்களிலும் அலைந்தான்.

மஹாபயாத்து லோகாநாம் ந கஶ்சித்பர்யவாரயத்

பெரும் பயத்தால் அந்த உலகங்களில் யாராலும் அவனைத் தடுக்க முடியவில்லை.

மஹாதாஹேந ஸந்தப்தஃ ஶம்புர்தேவீமுவாச ஹ 147.

பெரும் எரிச்சலால் சுடப்பட்ட சிவபெருமான், தேவியை நோக்கி பேசினார்.

தஹ்யதே ஸ்ம ஜகத்ஸர்வம் ஸ து கிஞ்சிந்ந சேச்சதி

உலகமெங்கும் தீயால் சுடப்பட்டது; ஆனால் அவன் எதையும் விரும்பவில்லை.

ஏவமுக்தே மயா க்ரோதாதீக்ஷிதஸ்தஸ்ய சாஶ்ரமஃ

இவ்வாறு நான் கூறி, கோபத்துடன் அவனது தவமிடத்தை நோக்கி விழித்தேன்.

ஏதத்துஃகேந ஸந்தப்தோ மந்யுநா ச பரிப்லுதஃ

இந்த துன்பத்தால் வாடி, கோபத்தில் முழுகினேன்.

ததோऽப்ரமத்விரூபாக்ஷஃ ஶம் ந ப்ராப்நோதி கர்ஹிசித்

பின்னர் விரூபாக்ஷன் அலைந்தான்; ஒருபோதும் அமைதியை அடையவில்லை.

தேந தாஹேந ஸந்தப்தோ ந ஶக்நோமி விசேஷ்டிதும்

அந்த எரிச்சலால் வாடி, நான் அசைய முடியவில்லை.

கச்சாவஸ்தஸ்ய வாக்யேந ஸுகம் யத்ர பவிஷ்யதி

அவன் சொன்னபடி, நாம் போய் சந்தோஷம் கிடைக்கும் இடத்தை அடைவோம்.

விஜ்ஞாபயாமோ ருத்ரஸ்ய ஶாபோऽயம் விநிவர்த்ததாம்

இந்த சாபம் நீங்க, நாம் ருத்ரனை வேண்டிக் கேட்கலாம்.

ஔர்வோऽப்யுவாச நோக்தம் மே அந்ரு'தம் து கதாசந

ஔர்வனும் கூறினான்: நான் ஒருபோதும் பொய் பேசவில்லை.

ருத்ரஶாபோ நிவ்ரு'த்தஃ ஸ்யாத்தேநைவ கில நாந்யதா

ருத்ரனின் சாபம் அதே வழியில்தான் நீங்கும்; வேறு வழி இல்லை.

ஸப்தஸப்ததிஃ கல்யாணி ஸௌரபேயா மஹௌஜஸஃ 147.

ஓ மகிழ்ச்சி தரும் தேவியே, எழுபத்து ஏழு சௌரபேயர்கள் மிகுந்த வலிமையுடன் இருந்தார்கள்.

தச்ச கோநிஷ்க்ரமம் நாம தீர்தம் பரமபாவநம்

அது 'பசு வெளியேறிய இடம்' என்று அழைக்கப்படும், மிகப் புனிதமான தீர்த்தம்.

கோலோகம் ச ஸமாஸாத்ய மோததே நாத்ர ஸம்ஶயஃ

கோலோகம் அடைந்தவுடன் அவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஶம்கசக்ரகதாயுக்தோ மம லோகே மஹீயதே

சங்கு, சக்கரம், கடாயுடன் கூடியவன் என் உலகத்தில் பெருமை பெறுகிறான்.

தத்ர ஸ்நாநம் ப்ரகுர்வீத பம்சராத்ரோஷிதோ நரஃ

அங்கு ஐந்து இரவுகள் விரதமிருந்து, ஆண் ஒருவர் நீராட வேண்டும்.

அதாத்ர முஞ்சதே ப்ராணாந்க்ரு'த்வா கர்ம ஸுதுஷ்கரம்

பின்னர், மிகக் கடினமான செயலை செய்து, அவன் அங்கே உயிரை விட்டுவிடுகிறான்.

அஸ்தி பம்சபதம் நாம தஸ்மிந்க்ஷேத்ரே பரம் மம

அங்கே பஞ்சபதம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு இடம் இருக்கிறது; அந்தத் தலத்தில் என் உயர்ந்த வாசஸ்தலம் உள்ளது.

மத்பூர்வாம் திஶமாஶ்ரித்ய தத்ர ப்ரஹ்மபதத்வயம்

அங்கே கிழக்கு திசையை நோக்கி, இரண்டு பிரம்மபதங்கள் அமைந்துள்ளன.

ஊர்த்த்வம் நாலபரீணாஹம் தத்ர விஷ்ணுபதம் மம

அதன் மேலே, தாமரையின் தண்டு அளவு உயரத்தில், என் விஷ்ணுபதம் இருக்கிறது.

யாம்தி ஶுத்தாம்ஸ்து லோகாம்ஸ்தே யே ச பாகவதப்ரியாஃ

அந்த தூய்மையானவர்கள், பகவானை நேசிக்கும் பக்தர்களுக்குப் பிரியமானவர்கள், அந்த உலகங்களை அடைகிறார்கள்.

விமுக்தஃ ஸர்வஸம்ஸாராந்மம லோகம் ச கச்சதி 147.

எல்லா உலக வாழ்க்கையிலிருந்தும் விடுபட்டு, என் உலகத்தை அடைகிறார்.

யத்ர தாரா பதத்யேகா பஶ்சிமாம் திஶமாஶ்ரிதா

ஒரு ஓடை மேற்கு திசையில் விழும் இடம் உள்ளது.