வராஹபுராணம்

தஸ்ய யோகபலம் ஸம்யக்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ

"இங்கு யோகத்தின் பலன் முழுமையாக கிடைக்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை."

தேவதத்தோऽபி ஸ முநிஃ ஸம்ப்ராப்ய ஜ்ஞாநமுத்தமம் 146.

அந்த முனிவர் தேவதத்தனும் உயர்ந்த ஞானத்தை அடைந்தார்.

ப்ரம்லோசாபி முநேர்கர்பம் ஸம்ப்ராப்யாஶ்ரமமந்திகாத்

பிரம்லோசா, அந்த முனிவரின் கருவை பெற்றவளாக, ஆசிரமத்திலிருந்து விலகி சென்றாள்.

புநர்ஜாதமிவாத்மாநம் மந்யமாநா ஶுசிஸ்மிதா

சுசிஸ்மிதா, தன்னை மறுபடியும் பிறந்தவளாக நினைத்து, தூய்மையான புன்னகையுடன் இருந்தாள்.

ததஃ ஸுநிஶ்சயம் க்ரு'த்வா தபஸே த்ரு'தமாநஸா

பின்னர், உறுதியுடன் மனதை தவத்திற்கு அர்ப்பணித்தாள்.

மாஸே ஸா ப்ரதமே பாலா பலாஹாரபராயணா

முதல் மாதத்தில் அந்த பெண் பழம் மட்டும் உண்டு வாழ்ந்தாள்.

த்ரு'தீயே பம்சம திநே சதுர்தே ஸப்தமாம்தரே

மூன்றாவது மாதத்தில் ஐந்தாம் நாளிலும், நான்காவது மாதத்தில் ஏழாம் இடைவெளியிலும்—

மாஸேந ஸப்தமே சைவ ஶீர்ணபர்ணாஶநாஷ்டமே

ஏழாம் மாதத்திலும், எட்டாம் மாதத்திலும், விழுந்த இலைகளை மட்டும் உண்டாள்.

ஸைவம் வர்ஷஶதம் ஸ்தித்வா ஹராவேகாக்ரமாநஸா

இவ்வாறு நூறு ஆண்டுகள், ஹரனை மட்டும் மனதில் கொண்டு நிலைத்திருந்தாள்.

த்வந்த்வாநி நாவிதச்சாபி ஆத்மபூதாந்தரம் விநா

இரட்டை எதிர்மறைகள் எதையும் அவர் காணவில்லை; தன்னைவிட்டு வேறு உயிரினம் எதுவும் இல்லை என்று உணர்ந்தார்.

தத்தேஜஸா வ்ரு'தம் ஸர்வம் ததா த்ரு'ஷ்ட்வா வஸுந்தரே 146.

அப்போது, அந்த ஒளி எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்திருப்பதை vasundhare பார்த்தார்.

ஸந்நிருத்தேந்த்ரியக்ராமா நாசக்ஷத பஹிஃஸ்திதம்

அவரது அறிவு எல்லாம் அடக்கப்பட்டதால், வெளியிலுள்ள எதையும் அவர் காணவில்லை.

ஸ்திதோऽஹம் வஸுதே தேவி அக்ஷ்ணோஃ ப்ரத்யக்ஷதாம் கதஃ

பூமி தேவி, நான் அங்கே, அவருடைய கண்களுக்கு நேரில் தோன்றி நின்றேன்.

ஹ்ரு'ஷீகேஶ இதி க்யாதோ நாம்நா தத்ரைவ ஸம்ஸ்திதஃ

அந்த இடத்திலேயே, நான் 'ஹ்ருஷீகேசன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றேன்.

பஹிஃ ஸ்திதம் ச மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணநாம க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

வெளியில் நானை நின்றதை பார்த்து, அவர் கையைக் கூப்பி வணங்கினார்.

ரோமாம்சிததநுஶ்சாஸீத்கதம்பமுகுலாக்ரு'திஃ

அவளது உடல் களிப்பால், கடம்ப மரம் மொட்டுபோல் ஆனது.

அயி பாலே விஶாலாக்ஷி துஷ்டோऽஹம் தபஸஸ்தவ

அழகிய பெரிய கண்கள் கொண்ட இளமகளே, உன் தவத்திற்கு நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

அதேயமபி தே தத்மி யதந்யேஷாம் ஸுதுர்ல்லபம்

மற்றவர்களுக்கு மிகவும் அரிதாகவும், கொடுக்க இயலாததையும் உனக்குக் கொடுக்கிறேன்.

ஸ்துத்வா தம் தேவதேவேஶம் ப்ரபத்தகரஸம்புடா

அந்த தேவாதி தேவனைப் புகழ்ந்து, கையைக் கூப்பி வணங்கினாள்.

துர்லபம் தே வரம் தத்மி தபஸாஹம் ப்ரதோஷிதஃ 146.

உன் தவத்தால் நான் திருப்தியடைந்தேன்; பெற கடினமான வரத்தை உனக்குக் கொடுக்கிறேன்.

யதி ப்ரஸந்நோ தேவேஶ ததா மாம் குரு பாவநீம்

தேவாதி தேவனே, நீங்கள் திருப்தியடைந்தால், என்னைத் தூயவளாக ஆக்குங்கள்.

தாமஹம் தேவி ஸுபகே ப்ராவோசம் புநரேவ ஹி

அம்சமான தேவி, நான் அவளிடம் மறுபடியும் இப்படிச் சொன்னேன்.

தவ நாம்நாம் ச விக்யாதமேதத்க்ஷேத்ரம் பவிஷ்யதி

உன் பெயரால் இந்தத் தலம் புகழ் பெறும்.

விலோக்ய மாம் பவேத்பூதோ மம வாக்யாந்ந ஸம்ஶயஃ

என்னைப் பார்த்தால் புனிதம் கிடைக்கும்; என் வார்த்தையில் சந்தேகம் இல்லை.

யாஸ்யந்தி விலயம் க்ஷிப்ரமேவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

அவர்கள் விரைவில் அழிந்துவிடுவார்கள்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ஸாபி காலேந ஸஞ்ஜாதா தீர்தபூதா ததாऽபவத்

அவள் காலப்போக்கில் தீர்த்தமாக மாறினாள்.

ருருக்ஷேத்ரஸ்ய ப்ரபவமேதத்குஹ்யம் பரம் மம

இது ருரு க்ஷேத்திரத்தின் தோற்றத்தின் மிக ரகசியமான உண்மை.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ருருக்ஷேத்ரரு'ஷீகேஶயோர்மாஹாத்ம்யம் நாம ஷட்சத்வாரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில் பகவான் உபதேசித்த இந்த நூலில், 'ருரு க்ஷேத்திரம் மற்றும் ரிஷிகேஷ் ஆகியவற்றின் மகிமை' எனும் நூற்றைம்பத்தாறுாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத கோநிஷ்க்ரமணமாஹாத்ம்யம் அத்யாஶ்சர்யம் ஶ்ருதம் ஹ்யேதத்ருருக்ஷேத்ரஸமுத்பவம்

இப்போது, பசு வெளியேறியதின் பெருமை பற்றி கூறப்படுகிறது. இது மிகவும் அதிசயமான ஒரு நிகழ்வு; இது ருரு க்ஷேத்திரத்தில் நிகழ்ந்தது என்று கேட்டோம்.