வராஹபுராணம்

தபஸ்தீவ்ரம் ஸமாஸ்தாய ஶோஷயிஷ்யே கலேவரம்

"நான் கடும் தவம் செய்து, இந்த உடலை உலர்த்துவேன்."

கண்டகீஸம்கமே ஸ்நாத்வா ஸந்தர்ப்ய பித்ரு'தேவதாஃ 146.

கண்டகி நதியின் சங்கமத்தில் स्नானம் செய்து, முன்னோர்களையும் தேவர்களையும் திருப்திப்படுத்தினார்.

பஶ்யந்ப்ரு'க்வாஶ்ரமம் ரம்யமுத்தரம் கதவாந் ஶநைஃ

அவர் மெதுவாக வடக்கு நோக்கி சென்றார், அழகான ப்ருகு முனிவரின் ஆசிரமத்தை பார்த்தார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தீரேஷு விஶ்ராம்தஸ்தபோபூமிமசிம்தயத்

அந்த ஆசிரமத்தை பார்த்து, கரையில் ஓய்ந்திருந்து, தவம் செய்த இடத்தை நினைத்தார்.

அதப்யத தபோ கோரம் ஶிவதர்ஶநலாலஸஃ

அவர் சிவனை தரிசிக்க ஆவலுடன் கடும் தவம் செய்தார்.

லிம்கரூபதரஃ ஸாக்ஷாதுபர்யபி ததா ஹ்யதஃ

அங்கே சிவன் லிங்க வடிவத்தில் மேலும் கீழும் வெளிப்பட்டார்.

உவாச ச ப்ரஸந்நாத்மா முநே பஶ்ய ச மாம் ஶிவம்

அன்பும் அருளும் கொண்ட மனதுடன், "முனிவரே, என்னை—சிவனை—பாருங்கள்" என்று சொன்னார்.

பூர்வமந்தரபாவேந த்ரு'ஷ்டவாநஸி யந்மம

"முன்பு நீ என் சூட்சும வடிவத்தை பார்த்தது—"

ஆவாமேகேந பாவேந பஶ்யம்ஸ்த்வம் ஸித்திமாப்ஸ்யஸி

"இப்போது நம்மை ஒரே வடிவில் காணும் போது, நீ முழுமையான Siddhi யை அடைவாய்."

ஸமம்கமிதி விக்யாதமேதத்ஸ்தாநம் பவிஷ்யதி

"இந்த இடம் சமங்கமம் என்ற பெயரில் புகழ்பெறும்."

தஸ்ய யோகபலம் ஸம்யக்பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ

"இங்கு யோகத்தின் பலன் முழுமையாக கிடைக்கும்—இதில் சந்தேகம் இல்லை."

தேவதத்தோऽபி ஸ முநிஃ ஸம்ப்ராப்ய ஜ்ஞாநமுத்தமம் 146.

அந்த முனிவர் தேவதத்தனும் உயர்ந்த ஞானத்தை அடைந்தார்.

ப்ரம்லோசாபி முநேர்கர்பம் ஸம்ப்ராப்யாஶ்ரமமந்திகாத்

பிரம்லோசா, அந்த முனிவரின் கருவை பெற்றவளாக, ஆசிரமத்திலிருந்து விலகி சென்றாள்.

புநர்ஜாதமிவாத்மாநம் மந்யமாநா ஶுசிஸ்மிதா

சுசிஸ்மிதா, தன்னை மறுபடியும் பிறந்தவளாக நினைத்து, தூய்மையான புன்னகையுடன் இருந்தாள்.

ததஃ ஸுநிஶ்சயம் க்ரு'த்வா தபஸே த்ரு'தமாநஸா

பின்னர், உறுதியுடன் மனதை தவத்திற்கு அர்ப்பணித்தாள்.

மாஸே ஸா ப்ரதமே பாலா பலாஹாரபராயணா

முதல் மாதத்தில் அந்த பெண் பழம் மட்டும் உண்டு வாழ்ந்தாள்.

த்ரு'தீயே பம்சம திநே சதுர்தே ஸப்தமாம்தரே

மூன்றாவது மாதத்தில் ஐந்தாம் நாளிலும், நான்காவது மாதத்தில் ஏழாம் இடைவெளியிலும்—

மாஸேந ஸப்தமே சைவ ஶீர்ணபர்ணாஶநாஷ்டமே

ஏழாம் மாதத்திலும், எட்டாம் மாதத்திலும், விழுந்த இலைகளை மட்டும் உண்டாள்.

ஸைவம் வர்ஷஶதம் ஸ்தித்வா ஹராவேகாக்ரமாநஸா

இவ்வாறு நூறு ஆண்டுகள், ஹரனை மட்டும் மனதில் கொண்டு நிலைத்திருந்தாள்.

த்வந்த்வாநி நாவிதச்சாபி ஆத்மபூதாந்தரம் விநா

இரட்டை எதிர்மறைகள் எதையும் அவர் காணவில்லை; தன்னைவிட்டு வேறு உயிரினம் எதுவும் இல்லை என்று உணர்ந்தார்.

தத்தேஜஸா வ்ரு'தம் ஸர்வம் ததா த்ரு'ஷ்ட்வா வஸுந்தரே 146.

அப்போது, அந்த ஒளி எல்லாவற்றையும் சூழ்ந்திருப்பதை vasundhare பார்த்தார்.

ஸந்நிருத்தேந்த்ரியக்ராமா நாசக்ஷத பஹிஃஸ்திதம்

அவரது அறிவு எல்லாம் அடக்கப்பட்டதால், வெளியிலுள்ள எதையும் அவர் காணவில்லை.

ஸ்திதோऽஹம் வஸுதே தேவி அக்ஷ்ணோஃ ப்ரத்யக்ஷதாம் கதஃ

பூமி தேவி, நான் அங்கே, அவருடைய கண்களுக்கு நேரில் தோன்றி நின்றேன்.

ஹ்ரு'ஷீகேஶ இதி க்யாதோ நாம்நா தத்ரைவ ஸம்ஸ்திதஃ

அந்த இடத்திலேயே, நான் 'ஹ்ருஷீகேசன்' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றேன்.

பஹிஃ ஸ்திதம் ச மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரணநாம க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

வெளியில் நானை நின்றதை பார்த்து, அவர் கையைக் கூப்பி வணங்கினார்.

ரோமாம்சிததநுஶ்சாஸீத்கதம்பமுகுலாக்ரு'திஃ

அவளது உடல் களிப்பால், கடம்ப மரம் மொட்டுபோல் ஆனது.

அயி பாலே விஶாலாக்ஷி துஷ்டோऽஹம் தபஸஸ்தவ

அழகிய பெரிய கண்கள் கொண்ட இளமகளே, உன் தவத்திற்கு நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

அதேயமபி தே தத்மி யதந்யேஷாம் ஸுதுர்ல்லபம்

மற்றவர்களுக்கு மிகவும் அரிதாகவும், கொடுக்க இயலாததையும் உனக்குக் கொடுக்கிறேன்.

ஸ்துத்வா தம் தேவதேவேஶம் ப்ரபத்தகரஸம்புடா

அந்த தேவாதி தேவனைப் புகழ்ந்து, கையைக் கூப்பி வணங்கினாள்.