வராஹபுராணம்

கதிதம் தே மஹாதேவி கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி

மகாதேவி, இதை உனக்கு சொன்னேன்; இன்னும் எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ஶாலக்ராமக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யம் நாம பம்சசத்வாரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவான் உபதேசமான சாளக்ராமம் தலத்தின் மகிமை எனும் நூற்றைம்பத்தி நான்காவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ருருக்ஷேத்ரஸ்தஹ்ரு'ஷீகேஶமாஹாத்ம்யம் ஶாலக்ராமஸ்ய மாஹாத்ம்யம் ஶ்ருத்வா குஹ்யம் மஹௌஜஸம்

இப்போது ருரு தலத்தில் ஹ்ருஷீகேசனின் மகிமை: சாளக்ராமத்தின் மறைந்தும் வல்லமையுள்ள மகிமையை கேட்டபின்—

தரண்யுவாச ஏதச்ச்ருத்வா மஹாபாக ஜாதாஸ்மி விகதஜ்வரா

பூமி கூறினாள்: இதை கேட்டபின், மகாபாக்ய, எனக்கு உள்ள கவலை எல்லாம் நீங்கிவிட்டது.

ருருஷண்டமிதி ப்ரோக்தம் யத்த்வயா பரமார்ச்சிதம்

நீ ருருஷண்டம் என்று அழைத்தது, நீ மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபட்டது—

யந்நாம்நா பரமம் க்ஷேத்ரம் ஹ்ரு'ஷீகேஶ த்வயாஶ்ரிதம்

அந்த உயர்ந்த தலம், ஹ்ருஷீகேசா, நீ அந்த பெயரில் அடைந்தது—

ஶ்ரீவராஹ உவாச ப்ரு'குவம்ஶே ஸமுத்பந்நோ வேதவேதாங்கபாரகஃ

ஸ்ரீவராகன் கூறினார்: ப்ருகு குலத்தில், வேதங்களையும் அதன் அங்கங்களையும் முழுமையாக அறிந்த ஒருவர் பிறந்தார்,

யஜ்ஞவித்யாஸு குஶலோ வ்ரதநிஷ்டோऽதிதிப்ரியஃ

யாகங்களை நன்கு அறிந்தவர், விரதங்களில் நிலைத்தவர், விருந்தினர்களை விரும்புபவர்,

ஶாந்தைர்ம்ரு'ககணைஃ கீர்ணம் கந்தமூலபலாந்விதம்

அமைதியான மான் கூட்டங்களால் சூழப்பட்டு, கிழங்கு, மூலிகை, பழங்கள் நிறைந்தது,

வர்ஷாணாமயுதம் ஸாக்ரம் தத இந்த்ரோ வ்யசிந்தயத்

பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அங்கு இருந்தபோது, இந்திரன் சிந்தித்தான்—

உவாச மதுரம் வாக்யம் க்ஷுப்தேந்த்ரியமநாஃ ப்ரபுஃ

அந்த ஆண்டவன், மனமும் இంద్రியங்களும் கலங்கியவனாக, இனிமையான வார்த்தைகளை பேசினான்—

தஸ்ய மே சிந்தயாநஸ்ய யூயமேவ பரா கதிஃ 146.

நான் சிந்தித்தபோது, நீங்கள் தான் எனக்கு உயர்ந்த வழி எனத் தெரிய வந்தது.

ததிந்த்ரஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா தே காமமலயாநிலாஃ

இந்திரனின் வார்த்தைகளை கேட்டபோது, ஆசை நிறைந்த காற்றுகள்—

ஜிதேந்த்ரியஸ்யாபி மநஃ கஸ்ய ஸம்க்ஷோபயாமஹே

யார் மனதை, அவன் இந்திரியங்களை வென்றவராக இருந்தாலும், நாம் கலக்க முடியாதவர்கள் யார்?

ஆஜ்ஞாப்ரஸாதம் தே லப்த்வா வத ஶீக்ரம் ஸுகீ பவ

உன் அனுமதியை பெற்று, விரைவாக சொல்; மகிழ்ச்சியுடன் இரு.

ததைவ மே கதா சிந்தா பவதாம் தர்ஶநம் யதா

அந்த நேரத்தில் உங்களைப் பார்த்தவுடன் என் மனக்குழப்பம் நீங்கியது.

ஹிமஶைலே மஹாரம்யே ஹ்ரு'ஷீகேஶாஶ்ரிதோ முநிஃ

அருமையான பனிக்குன்றில், ஹிருஷீகேசனைத் துதிக்கும் முனிவர் தங்கியிருந்தார்.

ஜிக்ரு'க்ஷுர்மே பதம் நூநம் தத்தபோ விநிவர்த்யதாம்

நீங்கள் என் நிலையை அடைய விரும்புகிறீர்கள்; ஆகவே, இந்த தவத்தை விட்டுவிட்டு திரும்புங்கள்.

ப்ரஸ்தாநாய மதிம் சக்ருஃ காமதேவபுரஃஸராஃ

பிறகு, காமதேவன் தலைமையில் அவர்கள் புறப்பட முடிவு செய்தார்கள்.

ததஃ ஸுரபதிஃ ஶக்ரஃ ப்ரம்லோசாம் நாம நாமதஃ

அப்போது தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், பிரம்லோசை என்ற பெண்ணை அழைத்தான்.

கச்ச ஸ்வஸ்திமதீ தேவி விஜயாய முநேர்புவி

அம்சமான தேவியே, நீ பூமியில் அந்த முனிவரை வெல்லச் செல்.

லலிதைஃ ஸ்வைர்விலாஸைஸ்தம் மோஹயித்வா வஶம் குரு 146.

உன் இனிமையான நடையாலும் சுதந்திரமான விளையாட்டுகளாலும் அவனை மயக்கி, உன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வா.

ததா குருஷ்வ பத்ரம் தே ஹ்ரு'ஷீகேஶஸமீபதஃ

அப்படியே செய்; ஹிருஷீகேசனின் அருகில் உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்.

ஸமீபோபவநே ரம்யே நாநாத்ருமலதாகுலே

அருகிலுள்ள அழகான தோப்பில், பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் அடர்ந்திருந்தன.

ரஸாலமஞ்ஜரீவ்யாப்தரஸாமோதாலிஸம்குலே

மாம்பழக் கொத்துகளின் மணமும் அமுதத்தின் வாசனையும் பரவியிருந்தது.

கந்தர்வகீதஸம்மிஶ்ரே மலயாநிலஶீதலே

கந்தர்வர்களின் பாடலோசையுடன் மலயமலையின் குளிர்ந்த காற்றும் கலந்து வீசியது.

முநிப்ரபாவஸந்த்யக்தக்ரௌர்யஸ்தலஜலாஶயே

அங்கு முனிவரின் தவத்தால், எல்லா நீர்நிலைகளிலும் கொடுமை ஒழிந்திருந்தது.

ப்ரவிஶ்ய ஸா வராரோஹா கீதம் ஸுமதுரம் ஜகௌ

அந்த இடத்தில் அழகான இடுப்புடையவள் சென்று, இனிமையான பாடலைப் பாடினாள்.

காந்தர்வம் ப்ராரபம்ஸ்தே து கந்தர்வாஃ ஸுரஸம்மதாஃ

அவள் கந்தர்வ பாடலைத் தொடங்க, தேவர்களால் மதிக்கப்படும் கந்தர்வர்களும் சேர்ந்து பாடினார்கள்.