வராஹபுராணம்

அத ஸாலக்ராமக்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யம் பகவந்தேவதேவேஶ ஸாலம்காயநகோ முநிஃ

இப்போது சாளகிராமக் க்ஷேத்திரத்தின் பெருமை: தேவதேவரின் தலைவரே, சாளங்காயன முனிவர்—

ஶ்ரீவராஹ உவாச தப்யமாநோ யதாந்யாயம் பஶ்யந்வை ஸாலமுத்தமம்

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: விதிப்படி தவம் செய்து, அவர் அந்த சிறந்த சாள மரத்தை கண்டார்.

அபிந்நமதுலச்சாயம் விஶாலம் புஷ்பிதம் ததா

அது முற்றிலும் அழகாக, பெரிதும் விரிந்தும், மலர்ந்தும் இருந்தது.

ரு'ஷிர்ஜ்ஞாநபரிஶ்ராந்தஃ ஸாலம்காயநகோऽத்புதம்

அந்த சாளங்காயன முனிவர், அறிவில் சோர்வுற்று, அந்த அதிசயமான மரத்தை பார்த்தார்.

ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாஸாலம் பரிஶ்ராந்தோ மஹாமுநிஃ

பெரும் சாள மரத்தை பார்த்ததும், அந்த மகா முனிவர் சோர்வுடன் நின்றார்.

ஸாலஸ்ய தஸ்ய பூர்வேண ஸ்திதஃ பஶ்சாந்முகோ முநிஃ

அந்த சாள மரத்தின் கிழக்கில், மேற்கே முகம் வைத்து முனிவர் நின்றார்.

ததஃ பூர்வேண பார்ஶ்வேந தஸ்ய ஸாலஸ்ய ஸுந்தரி

அந்த சாள மரத்தின் கிழக்குப் பக்கத்தில், அழகியவளே—

த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் தத்ர ஸ முநிஸ்த பஸ்வீ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

அங்கே, என்னை பார்த்து, அந்த தவமுள்ள முனிவர் உறுதியுடன் நோக்கினார்.

மத்தேஜஸா தாடிதாக்ஷஃ ஶநைருந்மீல்ய லோசநே

என் ஒளியால் கண்ணில் தாக்கம் ஏற்பட்டு, மெதுவாக கண்களைத் திறந்தார்.

வ்ரு'க்ஷஸ்ய தக்ஷிணே பார்ஶ்வே கதஸ்தாவதஹம் தரே ௧௪௫.

அந்த மரத்தின் தெற்கு பக்கத்துக்கு நான் சென்றேன், பூமியே.

ஸ்தித்வா மத்ப்ரமுகே சைவ ஸ்துவந்நேவம் மம ப்ரியம்

அவன் என் முன்னிலையில் நின்று, எனக்கு இனிமையாக இருந்த புகழ்ச்சிகளைச் சொன்னான்.

ஸ்தோத்ரைஃ ஸம்பூஜ்யமாநோ ஹி கதோऽஹம் பஶ்சிமாம் திஶம்

பாடல்களால் போற்றப்பட்டு, நான் மேற்கு திசைக்கு சென்றேன்.

யஜுர்வேதோக்தமந்த்ரேண ஸம்ஸ்துதஃ பஶ்சிமாம் கதஃ

யஜுர்வேத மந்திரங்களால் புகழப்பட்டு, நான் மேற்கு பக்கம் சென்றேன்.

தத்ராபி ஸாமவேதோக்தைர்மந்த்ரைஸ்துஷ்டாவ மாம் முநிஃ

அங்கேயும், அந்த முனிவர் சாமவேத மந்திரங்களால் என்னை புகழ்ந்தார்.

ப்ராப்தஶ்ச பரமாம் ப்ரீதிம் தமவோசம்ரு'ஷிம் ததா

அதிக ஆனந்தம் அடைந்து, அப்போது அந்த முனிவரிடம் நான் பேசினேன்.

தபஸாநேந ஸந்துஷ்டஃ ஸ்துத்யா சைவாநயா தவ

உன் தவம் மற்றும் புகழ்ச்சியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

ஏவமுக்தஃ ஸ து மயா ஸாலம்காயநகோ முநிஃ

இவ்வாறு நான் கூறியபோது, சாலங்காயன முனிவர்

ததோ மாம் பாஷதே தேவி ஸ ரு'ஷிஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

பின்னர், தேவியே, அந்த உறுதியான விரதம் கொண்ட முனிவர் என்னிடம் பேசினார்.

பர்யடாமி மஹீம் ஸர்வாம் ஸஶைலவநகாநநாம்

மலைகளும் காடுகளும் தோப்புகளும் உடைய இந்த பூமியெல்லாம் நான் சுற்றிப் பார்க்கிறேன்.

யதி துஷ்டோऽஸி மே தேவ ஸர்வஶாந்திகரஃ பரஃ ௧௪௫.

என்னைப் பார்த்து நீ மகிழ்ந்திருந்தால், எல்லா அமைதியையும் தரும் உயர்ந்த தேவனே,

ததா தேஹி ஜகந்நாத மமேஶ்வர ஸமம் ஸுதம்

அப்பொழுது, உலகத்தரசனே, எனக்கு உன்னைப் போன்ற ஒரு மகனை அருளும்.

ஏவம் வரம் யாசிதோऽஸ்மி முநிநா பீமகர்மணா

இவ்வாறு, பெரும் செயல்கள் கொண்ட அந்த முனிவர் என்னிடம் இந்த வரத்தை கேட்டார்.

ஏவம் தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணஸ்ய தபஸ்விநஃ

அந்த தவமுள்ள பிராமணரின் இந்த வார்த்தைகளை நான் கேட்டபோது,

சிரகாலம் வ்ரதஸ்தேந யத்த்வயா சிந்திதம் முநே

நீ நீண்ட நாட்களாக விரதம் இருந்து எண்ணியதை, முனிவரே,

ஈஶ்வரஸ்ய பரா மூர்த்திர்நாம்நா வை நந்திகேஶ்வரஃ

அந்த ஆண்டவரின் உயர்ந்த உருவம் நந்திகேசுவரன் என்ற பெயருடன்,

ஸம்ஹரஸ்வ தபோ ப்ரஹ்மஞ்ஶாந்திம் கச்ச மஹாமுநே

உன் தவத்தை நிறுத்து, பிராமணா, மகா முனிவரே, அமைதியை அடை.

த்வம் ந ஜாநாஸி விப்ரர்ஷே ஸ ஜாதோ நந்திகேஶ்வரஃ

நீ அறியவில்லை, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அவர் நந்திகேசுவரனாக பிறந்துள்ளார்.

மதுராயாஃ ஸமாநீய ஆமுஷ்யாயணஸம்ஜ்ஞிதம்

மதுரையிலிருந்து ஆமுஷ்யாயணன் என்று அழைக்கப்படும் அந்த ஒருவரை கொண்டு வா.

தத்ராஶ்ரமே மஹாபாக ஸ்தித்வா த்வம் தபஸாம் நிதே

அங்கே அந்த ஆசிரமத்தில், தவம் செய்ததில் சிறந்தவனே, நீ தங்கி இரு.