வராஹபுராணம்

நாகபோகோபவீதம் ச ருத்ரமாலதரம் ப்ரபும்

பாம்பை பூணாக அணிந்தவரை, ருத்ர மாலையை அணிந்த இறைவனை வணங்குகிறேன்.

வஹ்நிஸோமார்க நயநம் மநோவாசாமகோசரம்

அவரது கண்கள் அக்னி, சந்திரன், சூரியன்; மனமும் மொழியும் அடைய முடியாதவரை வணங்குகிறேன்.

கைலாஸநிலயம் ஶம்பும் ஹிமாசலக்ரு'தாஶ்ரமம்

கைலாயத்தில் தங்கும் சம்புவை, இமயமலைகளை தன் ஆசிரமமாக கொண்டவரை வணங்குகிறேன்.

வரம் வரய பத்ரம் தே யத்தே மநஸி வர்த்ததே

நல்லவனே, உன் மனதில் என்ன ஆசை இருக்கிறதோ, அதைக் கேள்.

ஸோம உவாச ஏதல்லிம்கஸ்ய பக்தாநாம் பூரயஸ்வ மநோரதம்

சோமன் சொன்னான்: இந்த லிங்கத்தை வணங்கும் பக்தர்களின் விருப்பங்களை நீ நிறைவேற்று.

தேவதேவ உவாச விஶேஷதஸ்த்வதீயேऽஸ்மிந்நத்யப்ரப்ரு'திகோபதே

தேவர்களின் இறைவன் சொன்னான்: குறிப்பாக உன் இந்த ஸ்தலத்தில், இன்று முதல், மாடுகளைப் பாதுகாப்பவரே,

மமைவாந்யா பரா மூர்த்திஸ்தம் ஶஶாங்க ந ஸம்ஶயஃ ௧௪௪.

ஓ சந்திரனே, என் இன்னொரு உயர்ந்த உருவம் அங்கே உறையும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

வராந்தாஸ்யாமி பத்ரம் தே தேவாநாமபி துர்லபாந்

நல்லவளே, தேவர்களுக்குக் கூட கடினமான வரங்களை நான் உனக்குத் தருகிறேன்.

விஷ்ணுநா ஸஹ ஸம்மந்த்ர்ய ஸ்திதாவாவாம் கலாநிதே

கலைகளுக்கு ஆதாரமானவளே, விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து ஆலோசித்து, நாங்கள் முடிவு செய்தோம்.

தயோஃ பர்வதயோர்யா வை ஶிலா விஷ்ணுஶிவாபிதா

அந்த இரு மலைகளில், விஷ்ணு-சிலையும் சிவ-சிலையும் என்று அறியப்படும் கல் உள்ளது.

மம த்வத்ஸத்ரு'ஶஃ புத்ரோ பூயாதிதி மநீஷயா

‘உன்னைப் போன்ற ஒரு மகன் எனக்குப் பிறக்க வேண்டும்’ என்ற ஆசையுடன்,

ரேவாயாஸ்து வரோ தேயஸ்த்வவஶ்யம் ம்ரு'கலாஞ்சந

மிருகச்சின்னம் உடையவனே, ரேவைக்கு ஒரு வரம் தரப்பட வேண்டும்; அது தவிர்க்க முடியாதது.

லிம்கரூபேண தே தேவி கஜாநநபுரஸ்க்ரு'தஃ

தேவியே, விநாயகர் முன்னிலையாக, நீர் லிங்க ரூபத்தில் இருப்பாய்.

மம த்வமபரா மூர்த்திஃ க்யாதா ஜலமயீ ஶிவா

மங்களமானவளே, நீர் என் மற்றொரு ரூபமாக, நீரால் ஆன சிவை என்று அறியப்படுகிறாய்.

ஏவம் தத்தவரா ரேவா மத்ஸாந்நித்யமிஹாகதா

இவ்வாறு வரம் பெற்ற ரேவா, என் அருகில் வந்தாள்.

கண்டக்யாபி புரா தப்தம் வர்ஷாணாமயுதம் விதோ

பண்டையில், கண்டகி என்பவள் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவம் செய்தாள், அறிவாளியே.

திவ்யவர்ஷஶதம் தேபே விஷ்ணும் சிந்தயதீ ததா ௧௪௪.

அப்போது, அவள் விஷ்ணுவை நினைத்து, நூறு தெய்வ ஆண்டுகள் தவம் செய்தாள்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் ப்ரீதஃ ப்ரணதவத்ஸலஃ

பக்தர்களை நேசிக்கும் கருணை உடையவன், மகிழ்ச்சியுடன் இனிய வார்த்தைகள் பேசினான்.

அநவிச்சிந்நயா பக்த்யா வரம் வரய ஸுவ்ரதே

நிலையான பக்தியுடன், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, நீ விரும்பும் வரத்தைத் தேர்ந்தெடு.

கண்டக்யபி புரா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶம்கசக்ரகதாதரம்

பண்டையில், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் உடையவனை கண்டு கண்டகி ஆனந்தமடைந்தாள்.

அஹோ தேவ மயா த்ரு'ஷ்டோ துர்தர்ஶோ யோகிநாமபி

ஓ இறைவா, யோகிகளுக்குக் கூட காண முடியாத உம்மை நான் பார்த்தேன்.

ததநு த்வம் ப்ரவிஷ்டோऽஸி புருஷஸ்தேந சோச்யதே

அதன்பின் நீர் எனுள் புகுந்தாய்; அதனால் உமக்கு புருஷன் என்று பெயர் வந்தது.

அநாத்யந்தமபர்யம்தம் யத்ப்ரஹ்ம ஶ்ருதிபோகிதம்

ஆதி, அந்தம் இல்லாத, எல்லையில்லாத, வேதங்களில் புகழப்பட்ட அந்த பரப்பிரம்மம்—

தவைவாத்யா ஜகந்மாதா யா ஶக்திஃ பரமா ஸ்ம்ரு'தா

உலகிற்கு முதல்வாய், பரம சக்தி என நினைக்கப்படும் அந்த சக்தி உன்னுடையதே.

நிர்குணஃ புருஷோऽவ்யக்தஶ்சித்ஸ்வரூபோ நிரஞ்ஜநஃ

புருஷன் என்பது குணங்கள் இல்லாதவன், வெளிப்படாதவன், அறிவே ஆனவன், மாசற்றவன்.

ஸ்வாம் யோகமாயாமாவிஶ்ய கர்த்ரு'த்வம் ப்ராப்தவாநஸி

உன் சொந்த மாயையைப் பயன்படுத்தி, செயல் புரியும் நிலையை அடைந்துள்ளாய்.

ப்ரக்ரு'தைஸ்த்ரிகுணைரஸ்மிந்ஸ்ரு'ஜ்யமாநேऽபி நாந்யதா ௧௪௪.

இவ்வுலகம் இயற்கையான மூன்று குணங்களால் உருவாகினாலும், வேறு விதமாக இல்லை.

ஸ்படிகே ஹி யதா ஸ்வச்சே ஜபா குஸுமராகதஃ

எப்படி ஒரு தூய கண்ணாடியில் செம்பருத்தி மலர் பிரதிபலிப்பதுபோல்,

ப்ரஹ்மாதயோऽபி கவயோ ந விதந்தி யதார்ததஃ

பிரம்மா முதலிய ஞானிகள் கூட உன்னை உண்மையில் அறிய முடியவில்லை.