வராஹபுராணம்

அத வை முஞ்சதே ப்ராணாந்ஸ்வகர்மபரிநிஷ்டிதஃ

பின்னர், தன் கடமைகளை முடித்தவன் அங்கே உயிரை விட்டுவிடுகிறான்.

க்ஷேத்ரஸ்ய மண்டலம் தஸ்ய கத்யமாநம் மயா ஶ்ரு'ணு

இந்த புனித நிலத்தின் சுற்றுவட்டத்தை நான் விளக்குகிறேன், அதை நீ கவனமாகக் கேள்.

தத்ர திஷ்டாமி ஸுஶ்ரோணி விந்த்யஸ்ய கிரிமூர்த்தநி

அழகிய இடுப்புடையவளே, அங்கு நான் விண்த்ய மலை உச்சியில் நிற்கிறேன்.

தக்ஷிணே ஸம்ஸ்திதம் சக்ரம் வாமே ஸ்தாநே ச வை கதா 143.

என் வலப்புறத்தில் சக்கரம் உள்ளது, இடப்புறத்தில் கேடயம் இருக்கிறது.

லாம்கலே முஸலம் சைவ ஶம்கஸ்திஷ்டதி சாக்ரதஃ

நாட்டுக்கம்பும் உலக்கையும் அங்கே இருக்கின்றன; முன்புறத்தில் சங்கு உள்ளது.

ஏதந்ந ஜாநதே கேசிந்மம மாயா விமோஹிதாஃ

இதைக் குறித்து சிலர் அறியமாட்டார்கள், என் மாயையால் அவர்கள் மயங்கிவிடுகிறார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே மந்தாரமஹிமாநிரூபணம் நாம த்ரயஶ்சத்வாரிம்ஶததிகஶததமோத்யாயஃ

இவ்வாறு, புனிதமான வராக புராணத்தில், பகவான் அருளிய இந்த நூலில், மந்தாரத்தின் மகிமையை விவரிக்கும் நூற்றைநாற்பத்து மூன்றாவது அதிகாரம் முடிகிறது.

அத ஸோமேஶ்வராதிலிங்கமுக்திக்ஷேத்ரத்ரிவேண்யாதிமாஹாத்ம்யம் ஶ்ருத்வா மந்தாரமாஹாத்ம்யம் தர்மகாமா வஸுந்தரா

மந்தாரத்தின் பெருமையை கேட்டபின், தர்மத்தை விரும்பும் பூமி, சோமேஸ்வர முதலான லிங்கங்கள் மற்றும் மூன்று நதிகள் சங்கமம் ஆகிய புண்யநிலங்களின் மகிமையைப் பற்றி பேசினாள்.

தரண்யுவாச மந்தாராத்பரமம் ஸ்தாநம் விஷ்ணோ தத்வக்துமர்ஹஸி

பூமி கூறினாள்: விஷ்ணுவே, மந்தாரத்தைவிட உயர்ந்த இடம் எது என்பதை நீ எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச கதயிஷ்யாமி மே குஹ்யம் ஶாலக்ராமமிதி ஸ்ம்ரு'தம்

ஸ்ரீ வராகன் கூறினான்: என் ரகசியமான, சாளக்ராமம் என அழைக்கப்படும் இடத்தை நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்.

த்வாபரே து யுகே பூமே யதூநாம் குலஸம்குலே

பூமியே, துவாபர யுகத்தில், யாது குலத்தில்,

தஸ்ய புத்ரோ மஹாபாகோ ஸர்வகர்மபராயணஃ

அவரது மகன் மிகுந்த பாக்கியசாலி, எல்லா கர்மங்களிலும் முழுமையாக ஈடுபட்டவன்.

தஸ்ய பார்யா ச வஸுதே ஸர்வாவயவஸுந்தரீ

வசுந்தரே, அவனுடைய மனைவி எல்லா அங்கங்களிலும் அழகானவள்.

தஸ்யா கர்பே மஹாபாகே பவிஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ

மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளே, அவளுடைய கருவில் நான் பிறப்பேன்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

ததோऽபி ஸம்ஸ்திதே தத்ர யாதவாநாம் குலோத்வஹே

அதன்பின், யாதவர்கள் குலத்தில் தலைவனான அவன் மறைந்தபின்,

மமைவாராதநார்தாய ப்ரமதே ஸ திஶோ தஶ

என்னை வழிபடுவதற்காக, அவன் பத்து திசைகளிலும் சுற்றினான்.

ததஃ பிண்டாரகே கதா மம க்ஷேத்ரே வஸுந்தரே ௧௪௪.

பின்னர், வசுந்தரே, அவள் என் புண்யநிலமான பிண்டாரகத்திற்குச் சென்றாள்.

ஈஶ்வரேண ஸமம் பூர்வம் ஸர்வயோகேஶ்வரம் ஸ்திதம்

முன்பே, ஈஸ்வரனுடன் சேர்ந்து, எல்லா யோகிகளுக்கும் அதிபதியானவன் அங்கே இருந்தான்.

ஈஶ்வரேண ஸமம் பூர்வமஹமாஸம் வஸுந்தரே

முன்பே, வசுந்தரே, நானும் ஈஸ்வரனுடன் சேர்ந்து அங்கே இருந்தேன்.

தஸ்மிந்க்ஷேத்ரே ஹரோ தேவோ மத்ஸ்வ ரூபேண ஸம்யுதஃ

அந்த புனித ஸ்தலத்தில் ஹரன், எனது மீன் உருவத்தில் எனுடன் இணைந்து தங்கி இருக்கிறார்.

அஹம் திஷ்டாமி தத்ரைவ கிரிரூபேண நித்யஶஃ

அங்கே நானே எப்போதும் ஒரு மலை வடிவில் நிலைத்திருக்கிறேன்.

பூஜநீயாஃ ப்ரயத்நேந கிம்புநஶ்சக்ரலாஞ்சிதாஃ

அவை மிகுந்த பக்தியுடன் வழிபடப்பட வேண்டும்; அதிலும் சக்கரம் குறியிடப்பட்டுள்ளவற்றை எவ்வளவு அதிகமாக வழிபட வேண்டும் என்று சொல்லவே வேண்டாம்.

ஶிவநாபாஃ ஶிலாஸ்தத்ர சக்ரநாபாஸ்ததா ஶிலாஃ

அங்கே சிவனின் நாபியைப் போல் தோன்றும் கற்கள் இருக்கின்றன; அதுபோல் சக்கர நாபியைப் போல் கற்களும் உள்ளன.

ஸோமேந தத்ர ஸம்ஸ்தாப்ய ஸ்வநாம்நா லிம்கமுத்தமம்

அங்கே சோமன், தன் பெயரால் அழைக்கப்படும் சிறந்த லிங்கத்தை நிறுவினார்.

ததஃ ஶாபாத்விநிர்முக்தஃ தேஜஸா ச பரிப்லுதஃ

பின்னர், சாபத்திலிருந்து விடுபட்டு, ஒளியால் நிரம்பினார்.

ஸோமேஶ்வராச்ச வரதமாவிர்பூதம் த்ரியம்பகம்

அங்கே சோமேஸ்வரனிலிருந்து வரங்களை வழங்கும் திரியம்பகம் வெளிப்பட்டான்.

ஸோம உவாச நதோऽஸ்மி பம்சவதநம் நீலகண்டம் த்ரிலோசநம் ।। ௧௪௪.

சோமன் சொன்னான்: ஐந்து முகமும், நீலக் கழுத்தும், மூன்று கண்களும் உடையவரை நான் வணங்குகிறேன்.

ஶஶாம்கஶேகரம் திவ்யம் ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தம்

சந்திரன் அலங்கரித்த தெய்வீகமானவரை, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவரை நான் வணங்குகிறேன்.

த்ரிஶூலிநம் டமருணா லஸத்தஸ்தம் வ்ரு'ஷத்வஜம்

திரிசூலம் ஏந்தியவரை, ஒளிரும் கரத்தில் டமருகம் வைத்திருப்பவரை, காளை கொடியை உடையவரை வணங்குகிறேன்.