வராஹபுராணம்

ரு'துகாலே து ஸர்வாஸாம் பித்ரர்தம் போக இஷ்யதே 142.

சரியான காலத்தில், எல்லா பெண்களுடனும் சந்ததி பெறுவதற்காகச் சேர்வது அனுமதிக்கப்படுகிறது.

ந கச்சதி ச யஃ க்ரோதாந்மோஹாத்வா புருஷாதமஃ

ஆனால், கோபத்தாலோ மயக்கத்தாலோ முன்வராமல் தவிர்க்கும் கீழானவன் முன்னேற மாட்டான்.

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இன்னும் ஒன்றை உனக்கு சொல்கிறேன்; அதை கேள், பூமியே.

கர்மணா யாந்தி மத்ஸ்தாநம் யாந்தி மத்காநநிஷ்டிதாஃ

என்னைச் சார்ந்தவர்கள் தங்கள் செயலால் என் இடத்தை அடைவார்கள்.

ஜ்ஞாநம் யோகம் ச ஸாம்க்யம் ச நாஸ்தி சித்தவ்யபாஶ்ரிதம்

அறிவும், யோகமும், சாங்கியமும் மனதை நம்பிக்கையுடன் சாராமல் இல்லை.

யஸ்து பாகவதோ பூத்வா ரு'துகாலே வ்யவஸ்திதஃ

ஆனால் பக்தனாகி, சரியான நேரத்தில் நிலைபேறாக இருப்பவன்—

அத தத்ர சதுர்தே து திநே ப்ராப்தே வஸுந்தரே

அங்கே நான்காம் நாள் வந்ததும், பூமியே—

ததஃ ஸ்நாநேந குர்வீத ஶிரஸோ மலஶோதநம்

அதன்பின், நீராடி தலைக்கு உள்ள குறைகளைத் தூக்க வேண்டும்.

ததோ புத்திம் மநஶ்சைவ ஸமம் க்ரு'த்வா வஸுந்தரே

பின்னர், புத்தியும் மனமும் அமைதியாக்கி, பூமியே—

தத்ர மந்த்ரஃ – ஆதிர்பவாந்குப்தமநந்தமத்யோ ரஜஸ்வலா தேவ வயம் நமாமஃ 142.

அங்கே மந்திரம்: 'ஆரம்பமும், மறைவும், முடிவும் நடுவும் கொண்ட, மாதவிடாய் நிலை கொண்ட தெய்வமே, உமக்கு வணக்கம்.'

தத ஏதேந மந்த்ரேண ஶுத்தா பூமே ரஜஸ்வலாஃ

பின்னர், பூமியே, இந்த மந்திரத்தால் மாதவிடாய் நிலை உள்ள பெண்கள் தூய்மை பெறுவர்.

ஏவம் துஷ்யதி நோ தேவி நாரீ வா புருஷோऽபி வா

இவ்வாறு, தேவி, பெண்களும் ஆண்களும் எவரும் மாசுபடுவதில்லை.

ஸர்வாண்யநுதிநம் பத்ரே மம சித்தாநுஸாரிணஃ

நல்லவளே, எல்லோரும், தினமும் என் மனதைப் பின்பற்றுகிறார்கள்.

ஏகசித்தஸ்ததோ பூத்வா பூமே சேந்த்ரியநிக்ரஹாத்

பூமியே, பின்னர் ஒரே மனதுடன், அறிவாற்றல் கொண்டு, உடல் உணர்வுகளை அடக்கி—

ஏவம் குர்வந்தி யே நித்யம் ஸ்த்ரியஃ பும்ஸோ நபும்ஸகம்

இவ்வாறு எப்போதும் செய்பவர்கள்—பெண்கள், ஆண்கள், நடுநிலை உடையோர்—

அத்யாபி மாம் ந ஜாநந்தி நராஃ ஸம்ஸாரஸம்ஶ்ரிதாஃ

இன்றும், உலக வாழ்க்கையில் மூழ்கிய மனிதர்கள் என்னை அறியவில்லை.

மாதாபித்ரு'ஸஹஸ்ராணி புத்ரதாரஶதாநி ச

ஆயிரக்கணக்கான தாயும் தந்தையும், நூற்றுக்கணக்கான மகனும் மனைவியும்—

அஜ்ஞாநேநாவ்ரு'தோ லோகோ மோஹேந ச வஶீக்ரு'தஃ

இந்த உலகம் அறியாமையால் மூடப்பட்டு, மயக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்படுகிறது.

கச்சத்யந்யத்ர மாதா வை பிதா சாந்யத்ர கச்சதி

அம்மா ஒரு வழியில் செல்கிறாள், அப்பா இன்னொரு வழியில் செல்கிறார்.

ஜாயந்தே சாத்மநஃ ஸ்தாநே ஸ்வஸ்வகர்மஸமுத்பவே 142.

ஒவ்வொருவரும் தங்கள் தங்களுடைய செயல்களின் விளைவாக, தங்கள் இடங்களில் பிறக்கின்றார்கள்.

அல்பகாலபரம் சைவ மாஸஸம்வத்ஸரேதி ச

இது மாதம் அல்லது வருடம் என்றாலும், மிகக் குறுகிய காலம் மட்டுமே நிலைக்கிறது.

யஸ்யைதத்விதிதம் ஸர்வம் ந்யாஸயோகம் வஸுந்தரே

ஓ பூமி, இதனை முழுமையாக அறிந்தவருக்கே துறவறத்தின் முழு வழியும் தெரியும்.

ய ஏதச்ச்ரு'ணுயாந்நித்யம் கல்யமுத்தாய மாநவஃ

யார் நாள்தோறும் காலை எழுந்தவுடன் இதை கேட்டால், அந்த மனிதனுக்கு நன்மை உண்டாகும்.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே ரஹஸ்யம் பரமம் மஹத்

நல்லவளே, உனக்கு சொல்லப்பட்ட இது மிக உயர்ந்த, பெரிய ரகசியம்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே குஹ்யகர்மமாஹாத்ம்யவர்ணநம் நாம த்வாசத்வாரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராகபுராணத்தில், பகவான் அருளிய நூலில், ரகசியச் செயல்களின் மகிமை கூறும் நூற்றைநாற்பத்திரண்டாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத மந்தாரமஹிமநிரூபணம் புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஏகாந்தம் ஶ்ரு'ணு ஸுந்தரி

இப்போது மந்தாரத்தின் மகிமையை மீண்டும் விவரிக்கிறேன்; அழகியே, இன்னொரு கதையை கவனமாக கேள்.

ஜாஹ்நவ்யா தக்ஷிணே கூலே விந்த்யப்ரு'ஷ்டஸமாஶ்ரிதம்

ஜாஹ்னவியின் தெற்கு கரையில், விண்த்ய மலைத்தொடரின் சரிவில் அது அமைந்துள்ளது.

தத்ர த்ரேதாயுகே பூமே ராமோ நாம மஹாத்யுதிஃ

அங்கே, திரேதாயுகத்தில், ஓ பூமி, ராமன் என்ற பேரொளியுடன் ஒருவர் இருந்தார்.

நாராயணமுகாச்ச்ருத்வா தர்மகாமா வஸுந்தரா

நாராயணனின் வாயிலிருந்து கேட்டபின், ஓ பூமி, தர்மத்தை விரும்பி,