வராஹபுராணம்

சிந்தாமணிமிமம் சாஸ்ய ஹராமீதி விசிந்த்ய ஸஃ । ப்ரயாணம் நோதயாமாஸ ஸ ராஜாஶ்ரமபாஹ்யதஃ । ஆஶ்ரமஸ்ய பஹிர்கத்வா நாதிதூரே ஸவாஹநஃ ।। ௧௧.

‘இந்தச் சிந்தாமணி மணியை அவனிடமிருந்து எடுத்துக்கொள்வேன்’ என்று எண்ணி, அந்த ராஜா ஆசிரமத்தின் வெளியில் இருந்து சிறிது தூரம் தனது படையுடன் சென்றான்.

ததோ விரோசநாக்யம் வை ப்ரேஷயாமாஸ மந்த்ரிணம் । ரு'ஷேர்கௌரமுகஸ்யாபி மணேர்யாசநகர்மணி ।। ௧௧.

பிறகு, விரோசனன் என்ற அமைச்சரை, கௌரமுக முனிவரிடம் அந்த மணியை கேட்டுக்கொள்வதற்காக அனுப்பினான்.

ரு'ஷிம் தம் ச ஸமாகத்ய மணிம் யாசிதுமுத்யதஃ । ரத்நாநாம் பாஜநம் ராஜா மணிம் தஸ்மை ப்ரதீயதாம் ।। ௧௧.

அந்த முனிவரிடம் சென்று, விரோசனன், ‘ரத்னங்களுக்குப் பாத்திரமான ராஜா, அந்த மணியை அவருக்குக் கொடுக்க வேண்டும்’ என்று கேட்டான்.

அமாத்யேநைவமுக்தஸ்து க்ருத்தோ கௌரமுகோऽப்ரவீத் । ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாதி விப்ரஸ்து ராஜா சைவ ததாதி ச । த்வம் ச ராஜா புநர்பூத்வா யாசஸே தீநவத் கதம் ।। ௧௧.

அமைச்சர் இப்படிச் சொன்னபோது, கோபமடைந்த கௌரமுக முனிவர், ‘பிராமணன் வாங்குகிறான், ராஜா தருகிறான், நீ மீண்டும் ராஜாவாகி ஏன் இவ்வளவு தாழ்ந்து கேட்கிறாய்?’ என்று கூறினார்.

ஏவம் ப்ரூஹி துராசாரம் ராஜாநம் துர்ஜயம் ஸ்வயம் । கச்ச த்ருதம் துராசார மா த்வாம் லோகோऽத்யகாதிதி ।। ௧௧.

‘இதைத் துர்மார்க்கமான துர்ஜயன் ராஜாவிடம் நீயே சென்று சொல்லு. உடனே போ, துர்மார்க்கனே, உலகம் உன்னை விட்டு விலகுவதற்கு முன்’ என்று சொன்னார்.

(ஏவமுக்த்வா முநிஃ ப்ராகாத் குஶேத்மாஹரணாய வை । சிந்தயந் மநஸா தம் ச மணிம் ஶத்ருவிநாஶநம் ) ।। ௧௧.

(இவ்வாறு கூறி, அந்த முனிவர் கிழக்கு திசையில் குசம் மற்றும் வேப்ப மரக் கட்டை எடுக்கச் சென்றார்; மனதில் அந்த எதிரிகளை அழிக்கும் மணியை நினைத்துக்கொண்டே இருந்தார்.)

ஏவமுக்தஸ்ததா தூதோ ஜகாம ச ந்ரு'பாந்திகம் । கதயாமாஸ தத்ஸர்வம் யதுக்தம் ப்ராஹ்மணேந ச ।। ௧௧.

அப்பொழுது தூதர், முனிவர் சொன்னதை எல்லாம் ராஜாவிடம் சென்று கூறினான்.

ததஃ க்ரோதபரீதாத்மா ஶ்ருத்வா ப்ராஹ்மணபாஷிதம் । துர்ஜயஃ ப்ராஹ நீலாக்யம் ஸாமந்தம் கச்ச மாசிரம் । ப்ராஹ்மணஸ்ய மணிம் க்ரு'ஹ்ய தூர்ணமேஹி யத்ரு'ச்சயா ।। ௧௧.

பிராமணன் சொன்னதை கேட்டதும், கோபத்தில் ஆழ்ந்த துர்ஜயன், நீலன் என்ற சாமந்தரிடம், ‘உடனே போ, அந்த பிராமணனின் மணியை எடுத்து விரைவாக வா, எப்படி வேண்டுமானாலும் செய்’ என்று சொன்னான்.

ஏவமுக்தஸ்ததா நீலோ பஹுஸேநாபரிச்சதஃ । ஜகாம ஸ ச விப்ரஸ்ய வந்யமாஶ்ரமமண்டலம் ।। ௧௧.

அப்படிச் சொன்னபடி, நீலன் பெரிய படையுடன் அந்த முனிவரின் காட்டாசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

தத்ராக்நிஹோத்ரஶாலாயாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தம் மணிமாஹிதம் । உத்தீர்ய ஸ்யந்தநாந்நீலஃ ஸோऽவரோஹத பூதலே ।। ௧௧.

அங்கு, யாகசாலையில் அந்த மணியை வைத்திருப்பதைப் பார்த்து, நீலன் தனது ரதத்திலிருந்து கீழே இறங்கினான்.

அவதீர்ணே ததஸ்தஸ்மிந் நீலே பரமதாருணே । க்ரூரபுத்த்யா மணேஸ்தஸ்மாந்நிர்ஜக்முஃ ஶஸ்த்ரபாணயஃ ।। ௧௧.

அந்த பயங்கரமான நீலன் தரையில் இறங்கியதும், அந்த மணியிலிருந்து கொடூரமான எண்ணத்துடன் ஆயுதம் எடுத்த வீரர்கள் வெளியில் வந்தார்கள்.

ஸரதாஃ ஸத்வஜாஃ ஸாஶ்வாஃ ஸபாணாஃ ஸாஸிசர்மிணஃ । ஸதநுஷ்காஃ ஸதூணீரா யோதாஃ பரமதுர்ஜயாஃ । நிஶ்சேருஸ்தம் மணிம் பித்வா அஸம்க்யேயா மஹாபலாஃ ।। ௧௧.

ரதங்களும், கொடிகளும், குதிரைகளும், அம்புகளும், வாள்களும், கவசங்களும், வில்லும் அம்புக்கூடைகளும் கொண்ட எண்ணிக்கையற்ற பெரும் படை வீரர்கள், அந்த மணியை உடைத்து வெளியே பாய்ந்தார்கள்.

தத்ர ஸஜ்ஜா மஹாஶூரா தஶ பஞ்ச ச ஸம்க்யயா । நாமபிஸ்தாந் மஹாபாகே கதயாமி ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ தாந் ।। ௧௧.

அங்கு பத்து பேரும் ஐந்து பேரும், மிகப் பராக்கிரமசாலிகளாக ஆயத்தமாக நின்றார்கள்; அவர்களின் பெயர்களைச் சொல்கிறேன், கேள்.

ஸுப்ரபோ தீப்ததேஜாஶ்ச ஸுரஶ்மிஃ ஶுபதர்ஶநஃ । ஸுகாந்திஃ ஸுந்தரஃ ஸுந்தஃ ப்ரத்யும்நஃ ஸுமநாஃ ஶுபஃ ।। ௧௧.

சுப்ரபன், தீப்ததேஜஸ், சுரச்மி, சுபதர்ஶனன், சுகாந்தி, சுந்தரன், சுந்தன், பிரத்யும்னன், சுமனன், சுபன்,

ஸுஶீலஃ ஸுகதஃ ஶம்புஃ ஸுதாந்தஃ ஸோம ஏவ ச । ஏதே பஞ்சதஶ ப்ரோக்தா நாயகா மணிதோத்திதாஃ ।। ௧௧.

சுசீலன், சுகதன், சம்பு, சுதாந்தன், சோமன் — இவர்கள் பதினைந்து பேரும் அந்த மணியிலிருந்து எழுந்த தலைவர்கள்.

ததோ விரோசநம் த்ரு'ஷ்ட்வா பஹுஸைந்யபரிஷ்க்ரு'தம் । யோதயாமாஸுரவ்யக்ரா விவிதாயுதபாணயஃ ।। ௧௧.

பிறகு, விரோசனன் பெரிய படையுடன் இருப்பதைப் பார்த்து, அந்த ஆயுதம் எடுத்த வீரர்கள் போருக்குத் தயாராகச் சென்று தாக்கினார்கள்.

தநூம்ஷி தேஷாம் கநகப்ரபாணி ஶராந் ஸுஜாம்பூநதபுங்கநத்தாந் । பதந்தி கங்காநி விபீஷணாநி புஶுண்டிஶூலாஃ பரமப்ரதாநாஃ ।। ௧௧.

அவர்களின் வில் தங்கம் போல ஒளிர்ந்தது; அம்புகள் நன்கு ஜாம்பூநத தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; பயங்கரமான வாள்கள், சிறந்த மழைகள், வேல்கள் எல்லாம் விழுந்தன.

ரதோ ரதம் ஸம்பரிவார்ய தஸ்தௌ கஜோ கஜஸ்யாபி ஹயோ ஹரஸ்ய । பதாதிரத்யுக்ரபராக்ரமஶ்ச பதாதிமேவ ப்ரஸஸார சாக்ர்யம் ।। ௧௧.

ஒரு ரதம் மற்றொரு ரதத்தைச் சுற்றி நின்றது; ஒரு யானை இன்னொரு யானையை எதிர்கொண்டது; ஒரு குதிரை இன்னொரு குதிரையை எதிர்கொண்டது; மிகுந்த வீரம் கொண்ட ஒரு காலாளன் மற்றொரு காலாளனை வெல்ல முயன்று முன்னேறினான்.

த்வந்த்வந்யநேகாநி ததைவ யுத்தே த்ரவந்தி ஶூராஃ பரிபர்த்ஸயந்தஃ । விபீஷணம் நிர்கதசாபமார்கம் பபூவ பாஹுப்ரபவம் ஸுகோரம் ।। ௧௧.

அதேபோல் பலர் இருவராகப் போரிடத் தொடங்கினர்; வீரர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சவால் செய்து பாய்ந்தனர்; அம்புகள் பறந்து, கரங்கள் வன்மையாக அசைந்ததால் அந்தப் போர் பயங்கரமாக மாறியது.

ததா ப்ரவ்ரு'த்தே துமுலேऽத யுத்தே ஹதஃ ஸ ராஜ்ஞஃ ஸசிவோ விஸம்ஜ்ஞஃ । ஸஹாநுகஃ ஸர்வபலைருபேதோ ஜகாம வைவஸ்வதமந்திராய ।। ௧௧.

அந்தக் கொந்தளிப்பான போரில், அரசரின் அமைச்சன் உயிரிழந்து, உணர்விழந்தான்; அவன் தன் உடனிருந்தவர்களும் படையுடன் சேர்ந்து, எமனின் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.

தஸ்மிந் ஹதே துர்ஜயராஜமந்த்ரிணி உபாயயௌ ஸ்வேந பலேந ராஜா । ஸ துர்ஜயஃ ஸாஶ்வரதோऽதிதீவ்ரஃ ப்ரதாபவாம்ஸ்தைர்மணிஜைர்யுயோத ।। ௧௧.

அழிக்க முடியாத அந்த அமைச்சன் இறந்தபின், அரசன் தன் படையுடன் முன்னேறினார்; அந்த துர்ஜயன், குதிரைகளும் ரதங்களும் நிறைந்த படையுடன், மணிகள் அணிந்தவர்களை எதிர்த்து வீரமாகப் போரிட்டான்.

ததஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததா ராஜ்ஞோ மஹத்கதநமாபபௌ । ததோ ஹேதுப்ரஹேத்ரு'ப்யாம் ஶ்ருத்வா ஜாமாதரம் ரணே ।। ௧௧.

அப்போது அந்த அரசனின் படையில் பெரிய அழிவு ஏற்பட்டது; காரணத்தையும் செய்தவரையும் கேட்டு, போரில் தன் மருமகனைப் பற்றி அறிந்தான்.

யுத்யமாநம் மஹாபாஹும் ததஸ்த்வாயயதுஶ்சமூஃ । தஸ்மிந் பலே து தைத்யா யே தாந் ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வ தரேரிதாந் ।। ௧௧.

மிகுந்த புயலுள்ள கரங்களை உடைய மருமகன் போரிடுவதைப் பார்த்து, படைகள் முன்னேறின; அந்தப் படையில் யார் யார் தைத்யர்கள் இருந்தனர் என்பதை இப்போது கேள்.

ப்ரகஸோ விகஸஶ்சைவ ஸங்கஸோऽஶநிஸப்ரபஃ । வித்யுத்ப்ரபஃ ஸுகோஷஶ்ச உந்மத்தாக்ஷோ பயம்கரஃ ।। ௧௧.

பிரகாசன், விகாசன், சங்காசன், அசனிபிரபன், வித்யுத்‌பிரபன், சுகோஷன், உன்மத்தாட்சன், பயங்கரன்—

அக்நிதந்தோऽக்நிதேஜாஶ்ச பாஹுஶக்ரஃ ப்ரதர்தநஃ । விராதோ பீமகர்மா ச விப்ரசித்திஸ்ததைவ ச ।। ௧௧.

அக்னிதந்தன், அக்னிதேஜஸ், பாகுஷக்ரன், பிரதர்தனன், விராதன், பீமகர்மா, விப்ரசித்தி—

ஏதே பஞ்சதஶ ஶ்ரேஷ்டா அஸுராஃ பரமாயுதாஃ । அக்ஷௌஹிணீபரீவார ஏகைகோऽத்ர ப்ரு'தக்ப்ரு'தக் ।। ௧௧.

இவர்கள் பதினைந்து பேரும் சிறந்த அசுரர்கள்; மிகச் சிறந்த ஆயுதங்கள் ஏந்தியவர்கள்; ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக ஒரு அக்ஷௌஹிணி படையுடன் வந்திருந்தனர்.

மஹாமாயாஸ்து ஸமரே துர்ஜ்ஜயஸ்ய மஹாத்மநஃ । யுயுதுர்மணிஜைஃ ஸார்த்தம் மஹாஸைந்யபரிச்சதாஃ ।। ௧௧.

மிகுந்த மாயை உடையவர்கள், அந்த மகாத்மா துர்ஜயனின் படையில், மணிகள் அணிந்தவர்களுடன் சேர்ந்து, பெரிய படைப்பிரிவுகளுடன் போரிட்டனர்.

(ஸுப்ரபஃ ப்ரகஸம் த்வாஜௌ தாடயாமாஸ பஞ்சபிஃ । ஶரைராஶீவிஷாகாரைஃ ப்ரதப்தைஃ பதகைரிவ ௧௧.

சுப்ரபன், பிரகாசனைப் போரில் ஐந்து நஞ்சு பாம்பைப் போல் கூர்மையான அம்புகளால் தாக்கினான்.

தப்ததேஜாஸ்த்ரிபிர்பாணைர்விகஸம் ஸம்ப்ரவித்யத । ஸம்கஸம் தஶபிர்பாணைஃ ஸுரஶ்மிஃ ப்ரத்யவித்யத ।। ௧௧.

மிகுந்த வெப்பமுள்ள மூன்று அம்புகளால் விகாசனைத் துளைத்தான்; பத்து அம்புகளால் சுரச்மி சங்காசனைத் தாக்கினான்.