வராஹபுராணம்

விஷ்ணோஃ ஸந்தோஷணார்தாய யதோ மே வ்ரதமாஸ்திதம்

விஷ்ணுவை மகிழ்விப்பதற்காகவே இந்த விரதத்தை எடுத்துக்கொண்டேன்.

ஶ்வபாகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மரக்ஷஃ க்ஷுதார்திதஃ

அந்த சண்டாளனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பசிக்காக வாடிய பிரம்மராட்சசன்—

ரக்ஷஸோ முகவிப்ரஷ்டஃ புநராகந்துமிச்சஸி

அந்த ராட்சசன் வாயைத் திறந்து, ‘நீ மறுபடியும் திரும்ப வர விரும்புகிறாயா?’ என்று கேட்டான்.

யத்யப்யஹம் ஹி சாண்டாலஃ பூர்வகர்மவிதூஷிதஃ

நான் சண்டாளன், பழைய பாவங்களால் களங்கமடைந்தவன் என்றாலும்—

ஶ்ரு'ணு மத்ஸமயம் ரக்ஷோ யேநாஹம் புநராகமம்

நான் ஏன் திரும்ப வந்தேன் என்பதை என் சத்திய வாக்குறுதியை கேள், ராட்சசா.

ஸத்யேந புநரேஷ்யாமி மந்யஸே யதி மும்ச மாம் 139.

நான் உண்மையுடன் மறுபடியும் வருவேன்; நீ நம்பினால் என்னை விடு.

ஸத்யேந ஸித்திம் ப்ராப்தா ஹி ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ

உண்மையால் பிரம்மத்தை நோக்கிய முனிவர்கள் சித்தியை அடைந்துள்ளனர்.

ஸத்யம் ஜயந்தி ராஜாநஸ்த்ரீண்யேதாந்யப்ருவந்ந்ரு'தம்

உண்மையால் அரசர்களும் பெண்களும் வெற்றி பெறுகிறார்கள்; இவர்கள் பொய் பேசவில்லை.

ஸத்யேந தபதே ஸூர்யஃ ஸோமஃ ஸத்யேந ரஜ்யதே

உண்மையால் சூரியன் பிரகாசிக்கிறான்; உண்மையால் சந்திரன் மகிழ்கிறான்.

அஸ்நாதாநாம் கதிம் யாஸ்யே யத்யஹம் நாகமே புநஃ

நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், குளிக்காதவர்களின் நிலை எனக்கும் ஏற்படும்.

தாம் கதிம் ஸம்ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யஹம் நாகமே புநஃ

நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அந்த நிலை எனக்கு நேரிடும்.

தாம் கதிம் ஸம்ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யம் நாகமே புநஃ

நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அந்த நிலையே எனக்கு வரும்.

தேஷாம் கதிம் ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யஹம் நாகமே புநஃ

நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அவர்களின் நிலை எனக்கும் வரும்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் கச்ச ஶீக்ரம் நமோऽஸ்து தே

அவர் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்: "விரைவாக செல், உனக்கு வணக்கம்."

புநர்காயதி மஹ்யம் வை மம பக்தௌ வ்யவஸ்திதஃ

எனக்கு பக்தியில் நிலைத்திருப்பவன், மீண்டும் எனக்காக பாடுவான்.

நமோ நாராயணாயேதி ஶ்வபாகஃ பரிவர்த்ததே 139.

"நாராயணாய வணக்கம்" என்று கூறி, அந்தச் சுட்டுவன் திரும்பிப் போனான்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் சாண்டாலம் க்ரு'தநிஶ்சயம்

அவர் உறுதியுடன் இருந்த சாண்டாளரிடம் இனிமையாகப் பேசினார்.

ஜாநந்கௌணபபம் தம் ச ந த்வம் மர்த்துமிஹார்ஹஸி

அவன் பிணம் உண்ணுவான் என்பதை அறிந்து, "நீ இங்கு இறக்கக் கூடாது" என்றார்.

ஸமயோ மே க்ரு'தஃ பூர்வம் ராக்ஷஸேந ஹி பக்ஷதா

நான் முன்பே அந்த ராட்சசனால் உண்ணப்பட வேண்டும் என்று ஒப்பந்தம் செய்துள்ளேன்.

ததஃ ஸ பத்மபத்ராக்ஷஃ ஶ்வபாகம் ப்ரத்யுவாச ஹ

பின்னர் தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் கொண்டவர் அந்தச் சுட்டுவனை நோக்கி பேசினார்.

மா கச்ச தத்ர சாண்டால யத்ராஸௌ பாபராக்ஷஸஃ

அந்த பாவி ராட்சசன் இருக்கும் இடத்திற்கு நீ போகாதே சாண்டாளா.

ததஸ்தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஶ்வபாகஃ ஸம்ஶிதவ்ரதஃ

பின்னர் அவன் சொற்களை கேட்டுச் சுட்டுவன் தன் விரதத்தில் உறுதியுடன் இருந்தான்.

நாஹமேவம் கரிஷ்யாமி யந்மாம் த்வம் பரிபாஷஸே

நீ என்னிடம் சொல்வதைப் போல நான் செய்யமாட்டேன்.

ஸத்யமூலம் ஜகத்ஸர்வம் குலம் ஸத்யே ப்ரதிஷ்டிதம்

இந்த உலகம் முழுவதும் உண்மையில் வேரூன்றியுள்ளது; குடும்பமும் உண்மையில் நிலைத்துள்ளது.

ந சைவாஹம் ததுத்ஸ்ரு'ஜ்ய அஸத்யஃ ஸ்யாம் கதாசந

நான் அதை விட்டுவிட்டு எப்போதும் பொய்யாளனாக மாறமாட்டேன்.

ஏவமுக்த்வா ஶ்வபாகோபி நித்யம் ஸத்யவ்ரதே ஸ்திதஃ 139.

இவ்வாறு கூறி, அந்தச் சுட்டுவனும் எப்போதும் உண்மை விரதத்தில் நிலைத்திருந்தான்.

ஆகதோऽஸ்மி மஹாபாக மா விலம்பய பக்ஷய

பெருமையுள்ளவரே, நான் வந்துவிட்டேன்; தாமதிக்காமல் உண்ணும்.

ஏதாநி மம காத்ராணி பக்ஷயஸ்வ யதேஷ்டதஃ

நீ விரும்பும் விதமாக என் உடல் உறுப்புகளை உண்ணு.

தர்பயஸ்வ ஸ்வமாத்மாநம் குருஷ்வ மம வை ஹிதம்

உனது மனம் திருப்தியாகும் படி செய்; எனக்கு உண்மையில் நல்லது என்னவோ அதை செய்.