காயமாநஶ்ச கீதாநி ஸம்வத்ஸரகணாந்பஹூந்
பல வருடங்கள் பாடல்களைப் பாடுகிறவனும்,
கௌமுதஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ
கௌமுத மாதத்தின் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில்,
ஜாக்ரம்ஸ்தத்ர ஸ சாண்டாலோ க்ரு'ஹீதோ ப்ரஹ்மரக்ஷஸா
அங்கே விழிப்புடன் இருந்த அந்த சண்டாளனை ஒரு பிரம்மராட்சசன் பிடித்துவிட்டான்.
துஃகஶோகேந ஸந்தப்தோ ந ஶக்நோதி விசேஷ்டிதும்
துயரம் மற்றும் வேதனையில் வாடி, அவன் அசைய முடியாமல் இருந்தான்.
கிம் த்வயா சேஷ்டிதம் மஹ்யம் யஸ்த்வேவம் பரிதாவஸி
நீ என்ன செய்தாய்? என்னை இப்படி ஓடச் செய்கிறாய்?
ததஃ ப்ரோவாச தம் ஶ்வாதம் மாநுஷாஹாரலோலுபஃ
அப்போது மனித இறைச்சிக்கு ஆசைப்பட்ட அந்த பிசாசு அவனை நோக்கி பேசினான்.
விதாத்ரா விஹிதஸ்த்வம் வ ஆஹாரஃ பாரணாவிதௌ
உன்னை என் உண்ணும் உணவாக படைத்தவன் விதி செய்தான்; நோன்பு முடிக்கும் நேரத்தில் நீ எனக்கு உணவாக வேண்டும்.
த்ரு'ப்திம் யாஸ்யாமி பரமாம் விதாத்ரா விஹிதாம் மம 139.
பிரம்மனால் எனக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட மிகுந்த திருப்தியை நான் பெறப்போகிறேன்.
ராக்ஷஸம் சந்தயாமாஸ மம பக்த்யா வ்யவஸ்திதஃ
அவன் என்மீது பக்தியுடன் நிலைத்து, அந்த ராட்சசனை மனமுவந்து செய்ய முயன்றான்.
அவஶ்யமேதத்கர்தவ்யம் தாத்ரா தத்தம் யதா தவ
இது நிச்சயமாக செய்யவேண்டும்; பிரம்மனால் உனக்கு கொடுக்கப்பட்டது போலவே.
உத்யம்ஸ்தத்ர கத்வாஹமுபாஸ்ய விதிநா ஹரிம்
அந்த இடத்திற்கு விடியற்காலையில் சென்று, முறையின்படி ஹரியை வணங்கினேன்.
விஷ்ணோஃ ஸந்தோஷணார்தாய யதோ மே வ்ரதமாஸ்திதம்
விஷ்ணுவை மகிழ்விப்பதற்காகவே இந்த விரதத்தை எடுத்துக்கொண்டேன்.
ஶ்வபாகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மரக்ஷஃ க்ஷுதார்திதஃ
அந்த சண்டாளனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பசிக்காக வாடிய பிரம்மராட்சசன்—
ரக்ஷஸோ முகவிப்ரஷ்டஃ புநராகந்துமிச்சஸி
அந்த ராட்சசன் வாயைத் திறந்து, ‘நீ மறுபடியும் திரும்ப வர விரும்புகிறாயா?’ என்று கேட்டான்.
யத்யப்யஹம் ஹி சாண்டாலஃ பூர்வகர்மவிதூஷிதஃ
நான் சண்டாளன், பழைய பாவங்களால் களங்கமடைந்தவன் என்றாலும்—
ஶ்ரு'ணு மத்ஸமயம் ரக்ஷோ யேநாஹம் புநராகமம்
நான் ஏன் திரும்ப வந்தேன் என்பதை என் சத்திய வாக்குறுதியை கேள், ராட்சசா.
ஸத்யேந புநரேஷ்யாமி மந்யஸே யதி மும்ச மாம் 139.
நான் உண்மையுடன் மறுபடியும் வருவேன்; நீ நம்பினால் என்னை விடு.
ஸத்யேந ஸித்திம் ப்ராப்தா ஹி ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ
உண்மையால் பிரம்மத்தை நோக்கிய முனிவர்கள் சித்தியை அடைந்துள்ளனர்.
ஸத்யம் ஜயந்தி ராஜாநஸ்த்ரீண்யேதாந்யப்ருவந்ந்ரு'தம்
உண்மையால் அரசர்களும் பெண்களும் வெற்றி பெறுகிறார்கள்; இவர்கள் பொய் பேசவில்லை.
ஸத்யேந தபதே ஸூர்யஃ ஸோமஃ ஸத்யேந ரஜ்யதே
உண்மையால் சூரியன் பிரகாசிக்கிறான்; உண்மையால் சந்திரன் மகிழ்கிறான்.
அஸ்நாதாநாம் கதிம் யாஸ்யே யத்யஹம் நாகமே புநஃ
நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், குளிக்காதவர்களின் நிலை எனக்கும் ஏற்படும்.
தாம் கதிம் ஸம்ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யஹம் நாகமே புநஃ
நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அந்த நிலை எனக்கு நேரிடும்.
தாம் கதிம் ஸம்ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யம் நாகமே புநஃ
நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அந்த நிலையே எனக்கு வரும்.
தேஷாம் கதிம் ப்ரபத்யேऽஹம் யத்யஹம் நாகமே புநஃ
நான் மீண்டும் வரவில்லை என்றால், அவர்களின் நிலை எனக்கும் வரும்.
உவாச மதுரம் வாக்யம் கச்ச ஶீக்ரம் நமோऽஸ்து தே
அவர் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்: "விரைவாக செல், உனக்கு வணக்கம்."
புநர்காயதி மஹ்யம் வை மம பக்தௌ வ்யவஸ்திதஃ
எனக்கு பக்தியில் நிலைத்திருப்பவன், மீண்டும் எனக்காக பாடுவான்.
நமோ நாராயணாயேதி ஶ்வபாகஃ பரிவர்த்ததே 139.
"நாராயணாய வணக்கம்" என்று கூறி, அந்தச் சுட்டுவன் திரும்பிப் போனான்.
உவாச மதுரம் வாக்யம் சாண்டாலம் க்ரு'தநிஶ்சயம்
அவர் உறுதியுடன் இருந்த சாண்டாளரிடம் இனிமையாகப் பேசினார்.
ஜாநந்கௌணபபம் தம் ச ந த்வம் மர்த்துமிஹார்ஹஸி
அவன் பிணம் உண்ணுவான் என்பதை அறிந்து, "நீ இங்கு இறக்கக் கூடாது" என்றார்.
ஸமயோ மே க்ரு'தஃ பூர்வம் ராக்ஷஸேந ஹி பக்ஷதா
நான் முன்பே அந்த ராட்சசனால் உண்ணப்பட வேண்டும் என்று ஒப்பந்தம் செய்துள்ளேன்.