வராஹபுராணம்

கீயமாநஸ்ய கீதஸ்ய யாவதக்ஷரபங்க்தயஃ

அந்தப் பாடலில் எத்தனை வரிகள், எழுத்துக்கள் உள்ளனவோ, அவ்வளவு அளவு,

ரூபவாந்குணவாந் ஸித்தஃ ஸர்வவேதவிதாம் வரஃ

அவன் அழகும், நல்ல குணமும், திறமையும் கொண்டவன் ஆக பிறக்கிறான்; எல்லா வேதங்களையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன் ஆகிறான்.

மத்பக்தஶ்சைவ ஜாயேத இந்த்ரலோகபதே ஸ்திதஃ

அவன் என் பக்தனாகவும், இந்திரலோக பாதையில் நிலைத்தவனாகவும் பிறக்கிறான்.

இந்த்ரலோகாத்பரிப்ரஷ்டோ மம கீதபராயணஃ

இந்திரலோகத்திலிருந்து கீழே விழுந்தாலும், என் பாடல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனாக இருக்கிறான்.

ததஃ ஸ பூமௌ ஜாயேத வைஷ்ணவைஃ ஸஹ ஸம்ஸ்திதஃ

பிறகு அவன் பூமியில் வைஷ்ணவர்களுடன் சேர்ந்து பிறக்கிறான்.

மத்ப்ரஸாதாத்ஸ ஶுத்தாத்மா மம லோகம் ஹி கச்சதி

என் அருளால், தூய்மையான மனதுடன், அவன் என் உலகை அடைகிறான்.

ஸூத உவாச க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடா பூயஃ ப்ரத்யுவாச வஸுந்தரா ।। 139.

சூதர் சொன்னார்: கைகளைக் கூப்பி, பூமி தேவியே மீண்டும் பதில் கூறினாள்.

தரண்யுவாச கே ச கீதப்ரபாவேண ஸித்திம் ப்ராப்தா மஹௌஜஸஃ

பூமி கேட்டாள்: பாடலின் சக்தியால் யார் யார் பெரிய வலிமையுடன் Siddhi-யை அடைந்தார்கள்?

வராஹ உவாச தூராஜ்ஜாகரணே யாதி மம பக்தௌ வ்யவஸ்திதஃ

வராகன் சொன்னார்: தூரத்திலிருந்தும் விழிப்பாக இருந்து, என் பக்தியில் நிலைத்திருப்பவன்,

காயமாநஶ்ச கீதாநி ஸம்வத்ஸரகணாந்பஹூந்

பல வருடங்கள் பாடல்களைப் பாடுகிறவனும்,

கௌமுதஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ

கௌமுத மாதத்தின் வளர்பிறை பன்னிரண்டாம் நாளில்,

ஜாக்ரம்ஸ்தத்ர ஸ சாண்டாலோ க்ரு'ஹீதோ ப்ரஹ்மரக்ஷஸா

அங்கே விழிப்புடன் இருந்த அந்த சண்டாளனை ஒரு பிரம்மராட்சசன் பிடித்துவிட்டான்.

துஃகஶோகேந ஸந்தப்தோ ந ஶக்நோதி விசேஷ்டிதும்

துயரம் மற்றும் வேதனையில் வாடி, அவன் அசைய முடியாமல் இருந்தான்.

கிம் த்வயா சேஷ்டிதம் மஹ்யம் யஸ்த்வேவம் பரிதாவஸி

நீ என்ன செய்தாய்? என்னை இப்படி ஓடச் செய்கிறாய்?

ததஃ ப்ரோவாச தம் ஶ்வாதம் மாநுஷாஹாரலோலுபஃ

அப்போது மனித இறைச்சிக்கு ஆசைப்பட்ட அந்த பிசாசு அவனை நோக்கி பேசினான்.

விதாத்ரா விஹிதஸ்த்வம் வ ஆஹாரஃ பாரணாவிதௌ

உன்னை என் உண்ணும் உணவாக படைத்தவன் விதி செய்தான்; நோன்பு முடிக்கும் நேரத்தில் நீ எனக்கு உணவாக வேண்டும்.

த்ரு'ப்திம் யாஸ்யாமி பரமாம் விதாத்ரா விஹிதாம் மம 139.

பிரம்மனால் எனக்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட மிகுந்த திருப்தியை நான் பெறப்போகிறேன்.

ராக்ஷஸம் சந்தயாமாஸ மம பக்த்யா வ்யவஸ்திதஃ

அவன் என்மீது பக்தியுடன் நிலைத்து, அந்த ராட்சசனை மனமுவந்து செய்ய முயன்றான்.

அவஶ்யமேதத்கர்தவ்யம் தாத்ரா தத்தம் யதா தவ

இது நிச்சயமாக செய்யவேண்டும்; பிரம்மனால் உனக்கு கொடுக்கப்பட்டது போலவே.

உத்யம்ஸ்தத்ர கத்வாஹமுபாஸ்ய விதிநா ஹரிம்

அந்த இடத்திற்கு விடியற்காலையில் சென்று, முறையின்படி ஹரியை வணங்கினேன்.

விஷ்ணோஃ ஸந்தோஷணார்தாய யதோ மே வ்ரதமாஸ்திதம்

விஷ்ணுவை மகிழ்விப்பதற்காகவே இந்த விரதத்தை எடுத்துக்கொண்டேன்.

ஶ்வபாகஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மரக்ஷஃ க்ஷுதார்திதஃ

அந்த சண்டாளனின் வார்த்தைகளை கேட்ட பசிக்காக வாடிய பிரம்மராட்சசன்—

ரக்ஷஸோ முகவிப்ரஷ்டஃ புநராகந்துமிச்சஸி

அந்த ராட்சசன் வாயைத் திறந்து, ‘நீ மறுபடியும் திரும்ப வர விரும்புகிறாயா?’ என்று கேட்டான்.

யத்யப்யஹம் ஹி சாண்டாலஃ பூர்வகர்மவிதூஷிதஃ

நான் சண்டாளன், பழைய பாவங்களால் களங்கமடைந்தவன் என்றாலும்—

ஶ்ரு'ணு மத்ஸமயம் ரக்ஷோ யேநாஹம் புநராகமம்

நான் ஏன் திரும்ப வந்தேன் என்பதை என் சத்திய வாக்குறுதியை கேள், ராட்சசா.

ஸத்யேந புநரேஷ்யாமி மந்யஸே யதி மும்ச மாம் 139.

நான் உண்மையுடன் மறுபடியும் வருவேன்; நீ நம்பினால் என்னை விடு.

ஸத்யேந ஸித்திம் ப்ராப்தா ஹி ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவாதிநஃ

உண்மையால் பிரம்மத்தை நோக்கிய முனிவர்கள் சித்தியை அடைந்துள்ளனர்.

ஸத்யம் ஜயந்தி ராஜாநஸ்த்ரீண்யேதாந்யப்ருவந்ந்ரு'தம்

உண்மையால் அரசர்களும் பெண்களும் வெற்றி பெறுகிறார்கள்; இவர்கள் பொய் பேசவில்லை.

ஸத்யேந தபதே ஸூர்யஃ ஸோமஃ ஸத்யேந ரஜ்யதே

உண்மையால் சூரியன் பிரகாசிக்கிறான்; உண்மையால் சந்திரன் மகிழ்கிறான்.