வராஹபுராணம்

மோதந்தே து யதாந்யாயம் ப்ரஸாதாத்க்ஷேத்ரஜாந்மம

அவர்கள் அங்கு முறையோடு, என் அருளால் ஆன ஆனந்தத்தில் மகிழ்கிறார்கள்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி யத்வ்ரு'த்தம் ஸௌகரே மம

இப்போது, என் பன்றி அவதாரத்தில் நடந்த மற்றொரு கதையை மீண்டும் சொல்கிறேன்.

திர்யக்யோநிவிநிர்முக்தாஃ ஶ்வேதத்வீபமுபாகதாஃ 138.

மிருகப் பிறவியிலிருந்து விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.

ஸ குலம் தாரயேத்தூர்ணம் தஶ பூர்வாந்தஶாவராந்

ஒருவன் தன் குலத்தை விரைவில் மீட்பான்—பத்துப் பூர்விகர்களையும் பத்து பின்வந்தவர்களையும்.

ந படேத்பிஶுநாநாம் ச ஏகாகீ து படேத்க்ரு'ஹே

பொய்யுரை பேசுவோரிடத்தில் இதை வாசிக்கக் கூடாது; வீட்டில் தனியாக வாசிக்கலாம்.

வைஷ்ணவாநாம் ச புரதோ யை வ ஶாஸ்த்ரகுணாந்விதாஃ

வைஷ்ணவர்களின் முன்னிலையில், வேதங்களின் நற்குணங்கள் உடையவர்கள் நிற்கின்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கஞ்ஜரீடோபாக்யாநம் நாமாஷ்டத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில் 'கஞ்சரீடன் கதையெனும்' நூற்றி முப்பத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஸௌகரமாஹாத்ம்யம் ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே தேவி லிப்யமாநஸ்ய யத்பலம்

இப்போது, வராகரின் பெருமையை உண்மையாகக் கேள், தேவி; எழுதப்பட்டதற்கு கிடைக்கும் பலனை நான் சொல்கிறேன்.

க்ரு'ஹீத்வா கோமயம் பூமே மம வேஶ்மோபலேபயேத்

பசுவின் எருமையை எடுத்துக் கொண்டு, என் இல்லத்தின் தரையை பூச வேண்டும்.

தாவத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யாநி திவி மோததே

அவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக ஆண்டுகள், அவன் சுவர்க்கத்தில் மகிழ்வான்.

ஜாயதே விபுலே ஶுத்தே தநதாந்யஸமாகுலே

அவன் பரந்தும் தூய்மையும் நிறைந்த, செல்வமும் தானியமும் மிகுந்த குடும்பத்தில் பிறப்பான்.

குஶத்வீபமநுப்ராப்ய ஸஹஸ்ராணி ச ஜீவதி

குசத் தீவுக்கு சென்று, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வாழ்வான்.

குஶத்வீபாத்பரிப்ரஷ்டோ மம கர்மபராயணஃ

குசத் தீவிலிருந்து வீழ்ந்தாலும், என் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனாக இருப்பான்.

தேந தஸ்ய ப்ரபாவேண மம கர்மபராயணஃ

அந்தப் பலத்தால், என் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனாக இருப்பான்.

தேவி காரயதே ஸர்வம் மம சாயதநாநி ச

தேவி, அவன் என் ஆலயங்களையும், என் ஸ்தலங்களையும் அமைக்கச் செய்வான்.

கோமயஸ்ய து வக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

பசுவின் எருமை பற்றி நான் சொல்வதை நீ கேள், வசுந்தரே.

ஸமீபே யதி வா தூரே கத்வா நயதி கோமயம் 139.

அருகிலும், தொலைவிலும் இருந்தாலும், யார் பசுவின் எருமையை கொண்டு வருகிறார்களோ—

கோமயாநாம் ச நேதா வை ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

பசுவின் எருமையை கொண்டு வருவோரில் தலைவராக இருப்பவர் சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்.

ஏகாதஶஸஹஸ்ராணி ஏகாதஶஶதாநி ச

பதினொன்றாயிரம் மற்றும் பதினொன்றுநூறு ஆண்டுகள்—

மத்பக்தஶ்சைவ ஜாயேத ஸர்வதர்மவிதாம் வரஃ

அவன் என் பக்தனாகவும், அனைத்து தர்மங்களை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவனாகவும் பிறப்பான்.

வஹதே கோமயம் ஸுஷ்டு மம லோகம் ஸ கச்சதி

யார் பசுவின் எருமையை நன்றாக எடுத்துச் செல்கிறார்களோ, அவர்கள் என் உலகத்தை அடைவார்கள்.

தஸ்ய புண்யம் மஹாபாகே ஶ்ரு'ணு தத்வேந நிஷ்கலம்

மிகுந்த பாக்கியமுள்ளவளே, அவனுடைய புண்ணியத்தை முழுமையாக உண்மையோடு கேள்.

தாவத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

அவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள், அவன் சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவான்.

க்ரௌம்சத்வீபாத்பரிப்ரஷ்டோ ராஜா பவதி தார்மிகஃ

கௌஞ்சத் தீவிலிருந்து விழுந்த அரசன், பிறகு தர்மம் பின்பற்றும் நல்லவன் ஆகிறான்.

ஸம்மார்ஜ்ஜநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

நான் சுத்தம் செய்வது எப்படி என்பதை விளக்குகிறேன்; அதைக் கவனமாகக் கேள், பூமி தேவியே.

ஶுசிர்பாகவதஃ ஶுத்தோ அபராதவிவர்ஜிதஃ

அவன் தூயவன், பகவானை அர்ப்பணித்து வழிபடுகிறவன், குற்றமற்றவன், பாவமில்லாதவன்.

தாவத்வர்ஷஶதாந்யாஶு ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே 139.

அவன் நூறு வருடங்கள் எவ்வளவு இருக்கிறதோ, அவ்வளவு காலம் சொர்க்கத்தில் மதிப்புடன் வாழ்கிறான்.

தத்ர ஸ்தித்வா சிரங்காலம் ராஜா பவதி தார்மிகஃ

அங்கே நீண்ட நாட்கள் இருந்தபின், அந்த அரசன் தர்மத்தை பின்பற்றும் நல்லவன் ஆகிறான்.

ஶ்வேதத்வீபம் ததோ கச்சேந்மத்கர்மநிரதஃ ஶுசிஃ

பிறகு, என் செயலில் மனம் செலுத்தி, தூய்மையுடன், அவன் ஷ்வேதத் தீவுக்கு செல்கிறான்.