வராஹபுராணம்

ந மமேதி தவேத்யுக்த்வா ஹ்யாதித்யம் தீர்தமுத்தமம்

"இது எனது அல்ல, உன்னுடையது" என்று சொல்லி, நான் சூரியனின் உயர்ந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்றேன்.

தத்ர முக்தா மயா ப்ராணாஃ ஸூர்யதீர்தே மஹௌஜஸி

அங்கு, அந்த வலிமையான சூரிய தீர்த்தத்தில், நான் உயிரை விட்டேன்.

ஜாதஸ்தவ ஸுதோ மாதஸ்ததேதத்திநமுத்தமம் 138.

அம்மா, உனக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அதுவே இந்தப் புனிதமான நாள்.

வ்யதீதாநி ச குஹ்யம் தே கதநம் மம சைவ யத்

நடந்ததைப் பற்றிய இரகசியமும், என் கதையும் உனக்கு சொன்னேன்.

அஹம் கர்ம கரிஷ்யாமி கச்ச தாத நமோऽஸ்து தே

நான் என் கடமையைச் செய்வேன்; நீ போ, என் வணக்கம் உனக்கு.

விஷ்ணுப்ரோக்தாநி கர்மாணி யம் யம் காரயிதா பவாந்

விஷ்ணு அருளிய செயல்களை, எதையாவது நீ செய்யச் செய்ய வேண்டும்.

வடமாலா யதாந்யாயம் கர்மஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

வட்டமர இலைமாலை முறையோடு அணிவது, கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுதலை தரும்.

க்ரு'த்வா து விபுலம் கர்ம ததஃ பம்சத்வமாகதாஃ

பெரிய புண்ணியங்களைச் செய்து முடித்தபின், அவர்கள் இறந்தார்கள்.

விமுக்தாஃ ஸர்வஸம்ஸாராச்ச்வேதத்வீபமுபாகதாஃ

அனைத்து உலக பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.

ஸர்வஃ ஶ்ரியா யுதஸ்தத்ர ரோகவ்யாதிவிவர்ஜிதஃ

அங்கு, எல்லோரும் செல்வத்துடன், நோயும் வியாதியும் இல்லாமல் வாழ்கிறார்கள்.

மோதந்தே து யதாந்யாயம் ப்ரஸாதாத்க்ஷேத்ரஜாந்மம

அவர்கள் அங்கு முறையோடு, என் அருளால் ஆன ஆனந்தத்தில் மகிழ்கிறார்கள்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி யத்வ்ரு'த்தம் ஸௌகரே மம

இப்போது, என் பன்றி அவதாரத்தில் நடந்த மற்றொரு கதையை மீண்டும் சொல்கிறேன்.

திர்யக்யோநிவிநிர்முக்தாஃ ஶ்வேதத்வீபமுபாகதாஃ 138.

மிருகப் பிறவியிலிருந்து விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.

ஸ குலம் தாரயேத்தூர்ணம் தஶ பூர்வாந்தஶாவராந்

ஒருவன் தன் குலத்தை விரைவில் மீட்பான்—பத்துப் பூர்விகர்களையும் பத்து பின்வந்தவர்களையும்.

ந படேத்பிஶுநாநாம் ச ஏகாகீ து படேத்க்ரு'ஹே

பொய்யுரை பேசுவோரிடத்தில் இதை வாசிக்கக் கூடாது; வீட்டில் தனியாக வாசிக்கலாம்.

வைஷ்ணவாநாம் ச புரதோ யை வ ஶாஸ்த்ரகுணாந்விதாஃ

வைஷ்ணவர்களின் முன்னிலையில், வேதங்களின் நற்குணங்கள் உடையவர்கள் நிற்கின்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கஞ்ஜரீடோபாக்யாநம் நாமாஷ்டத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில் 'கஞ்சரீடன் கதையெனும்' நூற்றி முப்பத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஸௌகரமாஹாத்ம்யம் ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே தேவி லிப்யமாநஸ்ய யத்பலம்

இப்போது, வராகரின் பெருமையை உண்மையாகக் கேள், தேவி; எழுதப்பட்டதற்கு கிடைக்கும் பலனை நான் சொல்கிறேன்.

க்ரு'ஹீத்வா கோமயம் பூமே மம வேஶ்மோபலேபயேத்

பசுவின் எருமையை எடுத்துக் கொண்டு, என் இல்லத்தின் தரையை பூச வேண்டும்.

தாவத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யாநி திவி மோததே

அவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான தெய்வீக ஆண்டுகள், அவன் சுவர்க்கத்தில் மகிழ்வான்.

ஜாயதே விபுலே ஶுத்தே தநதாந்யஸமாகுலே

அவன் பரந்தும் தூய்மையும் நிறைந்த, செல்வமும் தானியமும் மிகுந்த குடும்பத்தில் பிறப்பான்.

குஶத்வீபமநுப்ராப்ய ஸஹஸ்ராணி ச ஜீவதி

குசத் தீவுக்கு சென்று, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் வாழ்வான்.

குஶத்வீபாத்பரிப்ரஷ்டோ மம கர்மபராயணஃ

குசத் தீவிலிருந்து வீழ்ந்தாலும், என் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனாக இருப்பான்.

தேந தஸ்ய ப்ரபாவேண மம கர்மபராயணஃ

அந்தப் பலத்தால், என் செயல்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டவனாக இருப்பான்.

தேவி காரயதே ஸர்வம் மம சாயதநாநி ச

தேவி, அவன் என் ஆலயங்களையும், என் ஸ்தலங்களையும் அமைக்கச் செய்வான்.

கோமயஸ்ய து வக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

பசுவின் எருமை பற்றி நான் சொல்வதை நீ கேள், வசுந்தரே.

ஸமீபே யதி வா தூரே கத்வா நயதி கோமயம் 139.

அருகிலும், தொலைவிலும் இருந்தாலும், யார் பசுவின் எருமையை கொண்டு வருகிறார்களோ—

கோமயாநாம் ச நேதா வை ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

பசுவின் எருமையை கொண்டு வருவோரில் தலைவராக இருப்பவர் சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவார்.

ஏகாதஶஸஹஸ்ராணி ஏகாதஶஶதாநி ச

பதினொன்றாயிரம் மற்றும் பதினொன்றுநூறு ஆண்டுகள்—