வராஹபுராணம்

ஏஷா வை த்வாதஶீ தாத ப்ரபுநாராயணப்ரியா

இதுவே அந்த பன்னிரண்டாம் நாள், அன்பரே, நாராயணனுக்கு மிகவும் பிரியமானது.

தததேऽஸ்யாம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஶ்ச த்வாதஶ்யாம் கௌமுதே ஸிதே

பிரகாசமான கௌமுதி பன்னிரண்டாம் நாளில், மகிழ்ச்சியுடன் மக்கள் தானம் செய்கிறார்கள்.

தேந தாநப்ரபாவேண விஷ்ணுதோஷகரேண ச 138.

அந்த தானத்தின் வலிமையால், அது விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கிறது.

ஏவம் கதயதாம் தேஷாம் ப்ரபாதா ரஜநீ ஶுபா

இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க, அந்த புனித இரவு விடிந்தது.

ஶுசிர்பூத்வா யதாந்யாயம் க்ஷௌமவஸ்த்ரவிபூஷிதஃ

அவர் சுத்தமாகி, முறையின்படி மென்மையான vasthiram அணிந்தார்.

உபௌ தச்சரணௌ க்ரு'ஹ்ய பிதரௌ ஸமபாஷத

இரு பெற்றோரின் காலையும் பிடித்து, அவர் அவர்களை நோக்கி பேசினார்.

யத்பவாந்ப்ரு'ச்சதே தாத குஹ்யம் ஸௌகரவம் ப்ரதி

தந்தையே, பன்றி ரகசியம் பற்றி நீங்கள் என்னை கேட்கிறீர்கள் அல்லவா—

பக்ஷிதாஶ்ச பதம்கா மே அஜீர்ணேநாதிபீடிதஃ

நான் புழுக்களை உண்டேன்; அஜீரணத்தால் மிகவும் வலியுற்றேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் விஹ்வலம் பாலா க்ரு'ஹீத்வா க்ரீடிதும் கதாஃ

என்னை குழப்பமடைந்தவனைப் பார்த்த குழந்தைகள் என்னை எடுத்துக்கொண்டு விளையாடச் சென்றார்கள்.

த்வயா த்ரு'ஷ்டோ மயா த்ரு'ஷ்டோ ஹ்யம் சேதி கலிஃ க்ரு'தஃ

நீ என்னைப் பார்த்தாய், நானும் உன்னைப் பார்த்தேன்—இவ்வாறு போட்டி ஏற்பட்டது.

ந மமேதி தவேத்யுக்த்வா ஹ்யாதித்யம் தீர்தமுத்தமம்

"இது எனது அல்ல, உன்னுடையது" என்று சொல்லி, நான் சூரியனின் உயர்ந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்றேன்.

தத்ர முக்தா மயா ப்ராணாஃ ஸூர்யதீர்தே மஹௌஜஸி

அங்கு, அந்த வலிமையான சூரிய தீர்த்தத்தில், நான் உயிரை விட்டேன்.

ஜாதஸ்தவ ஸுதோ மாதஸ்ததேதத்திநமுத்தமம் 138.

அம்மா, உனக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அதுவே இந்தப் புனிதமான நாள்.

வ்யதீதாநி ச குஹ்யம் தே கதநம் மம சைவ யத்

நடந்ததைப் பற்றிய இரகசியமும், என் கதையும் உனக்கு சொன்னேன்.

அஹம் கர்ம கரிஷ்யாமி கச்ச தாத நமோऽஸ்து தே

நான் என் கடமையைச் செய்வேன்; நீ போ, என் வணக்கம் உனக்கு.

விஷ்ணுப்ரோக்தாநி கர்மாணி யம் யம் காரயிதா பவாந்

விஷ்ணு அருளிய செயல்களை, எதையாவது நீ செய்யச் செய்ய வேண்டும்.

வடமாலா யதாந்யாயம் கர்மஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

வட்டமர இலைமாலை முறையோடு அணிவது, கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுதலை தரும்.

க்ரு'த்வா து விபுலம் கர்ம ததஃ பம்சத்வமாகதாஃ

பெரிய புண்ணியங்களைச் செய்து முடித்தபின், அவர்கள் இறந்தார்கள்.

விமுக்தாஃ ஸர்வஸம்ஸாராச்ச்வேதத்வீபமுபாகதாஃ

அனைத்து உலக பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.

ஸர்வஃ ஶ்ரியா யுதஸ்தத்ர ரோகவ்யாதிவிவர்ஜிதஃ

அங்கு, எல்லோரும் செல்வத்துடன், நோயும் வியாதியும் இல்லாமல் வாழ்கிறார்கள்.

மோதந்தே து யதாந்யாயம் ப்ரஸாதாத்க்ஷேத்ரஜாந்மம

அவர்கள் அங்கு முறையோடு, என் அருளால் ஆன ஆனந்தத்தில் மகிழ்கிறார்கள்.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி யத்வ்ரு'த்தம் ஸௌகரே மம

இப்போது, என் பன்றி அவதாரத்தில் நடந்த மற்றொரு கதையை மீண்டும் சொல்கிறேன்.

திர்யக்யோநிவிநிர்முக்தாஃ ஶ்வேதத்வீபமுபாகதாஃ 138.

மிருகப் பிறவியிலிருந்து விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.

ஸ குலம் தாரயேத்தூர்ணம் தஶ பூர்வாந்தஶாவராந்

ஒருவன் தன் குலத்தை விரைவில் மீட்பான்—பத்துப் பூர்விகர்களையும் பத்து பின்வந்தவர்களையும்.

ந படேத்பிஶுநாநாம் ச ஏகாகீ து படேத்க்ரு'ஹே

பொய்யுரை பேசுவோரிடத்தில் இதை வாசிக்கக் கூடாது; வீட்டில் தனியாக வாசிக்கலாம்.

வைஷ்ணவாநாம் ச புரதோ யை வ ஶாஸ்த்ரகுணாந்விதாஃ

வைஷ்ணவர்களின் முன்னிலையில், வேதங்களின் நற்குணங்கள் உடையவர்கள் நிற்கின்றார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே கஞ்ஜரீடோபாக்யாநம் நாமாஷ்டத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, மஹிமைமிக்க வராக புராணத்தில் 'கஞ்சரீடன் கதையெனும்' நூற்றி முப்பத்து எட்டாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஸௌகரமாஹாத்ம்யம் ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே தேவி லிப்யமாநஸ்ய யத்பலம்

இப்போது, வராகரின் பெருமையை உண்மையாகக் கேள், தேவி; எழுதப்பட்டதற்கு கிடைக்கும் பலனை நான் சொல்கிறேன்.

க்ரு'ஹீத்வா கோமயம் பூமே மம வேஶ்மோபலேபயேத்

பசுவின் எருமையை எடுத்துக் கொண்டு, என் இல்லத்தின் தரையை பூச வேண்டும்.