வராஹபுராணம்

நதீநாம் சைவ நிர்கோஷோ மயூராணாம் ச நிஃஸ்வநஃ

ஆறுகளின் பெரும் ஓசையும், மயில்களின் கூவலும் கேட்கின்றன.

வாதாஃ ப்ரவாந்தி தே தத்ர ஶிகீநாம் ச ஸுகாவஹாஃ

அங்கு, காற்று மெதுவாக வீசிக் கொண்டு, மயில்களுக்கு இன்பம் தருகிறது.

கச்சத்யேவம் ஸ காலோ ஹி மேகதுந்துபிநாதிதஃ 138.

மேகங்கள் முழங்கும் அந்த பருவம் இப்படியே கடந்துபோகிறது.

தடாகாநி ப்ரஸந்நாநி குமுதோத்பலவந்தி ச

அறைகள் தெளிவாக, தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் நிரம்பியுள்ளன.

ப்ரவாந்தி ஸுஸுகா வாதாஃ ஸுகந்தாஶ்ச ஸுஶீதலாஃ

இன்பமாக, மணமுள்ள, குளிர்ந்த காற்றுகள் வீசுகின்றன.

ஏவம் ஶரதி நிர்வ்ரு'த்தே கௌமுதே ஸமுபாகதே

இவ்வாறு சரத்காலம் முடிந்ததும், கௌமுதி விழா வருகிறது.

ஏகாதஶ்யாம் ததஃ ஸுப்ரு ஸ்நாதௌ க்ஷௌமவிபூஷிதௌ

அதன்பின், பதினொன்றாம் நாளில், அழகியவளே, நீராடி, மென்மையான vasthiram அணிந்து—

உஷிதாஸ்த்வத்ர ஷண்மாஸாந்ஸுகம் ச த்வாதஶீ பவேத்

இங்கு ஆறுமாதம் இனிதாக தங்கி, பன்னிரண்டாம் நாள் வருகிறது.

பித்ரோஸ்து வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ புத்ரோ தர்மநிஷ்டிதஃ

தந்தை, தாயார் சொன்னதை கேட்டபின், அந்த மகன் தர்மத்தில் நிலைத்து—

ஏவமேதந்மஹாபாக யத்த்வயா பரிபாஷிதம்

மிகுந்த பாக்கியசாலியே, நீ சொன்னது போல் தான் இது நடக்கிறது.

ஏஷா வை த்வாதஶீ தாத ப்ரபுநாராயணப்ரியா

இதுவே அந்த பன்னிரண்டாம் நாள், அன்பரே, நாராயணனுக்கு மிகவும் பிரியமானது.

தததேऽஸ்யாம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஶ்ச த்வாதஶ்யாம் கௌமுதே ஸிதே

பிரகாசமான கௌமுதி பன்னிரண்டாம் நாளில், மகிழ்ச்சியுடன் மக்கள் தானம் செய்கிறார்கள்.

தேந தாநப்ரபாவேண விஷ்ணுதோஷகரேண ச 138.

அந்த தானத்தின் வலிமையால், அது விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கிறது.

ஏவம் கதயதாம் தேஷாம் ப்ரபாதா ரஜநீ ஶுபா

இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க, அந்த புனித இரவு விடிந்தது.

ஶுசிர்பூத்வா யதாந்யாயம் க்ஷௌமவஸ்த்ரவிபூஷிதஃ

அவர் சுத்தமாகி, முறையின்படி மென்மையான vasthiram அணிந்தார்.

உபௌ தச்சரணௌ க்ரு'ஹ்ய பிதரௌ ஸமபாஷத

இரு பெற்றோரின் காலையும் பிடித்து, அவர் அவர்களை நோக்கி பேசினார்.

யத்பவாந்ப்ரு'ச்சதே தாத குஹ்யம் ஸௌகரவம் ப்ரதி

தந்தையே, பன்றி ரகசியம் பற்றி நீங்கள் என்னை கேட்கிறீர்கள் அல்லவா—

பக்ஷிதாஶ்ச பதம்கா மே அஜீர்ணேநாதிபீடிதஃ

நான் புழுக்களை உண்டேன்; அஜீரணத்தால் மிகவும் வலியுற்றேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் விஹ்வலம் பாலா க்ரு'ஹீத்வா க்ரீடிதும் கதாஃ

என்னை குழப்பமடைந்தவனைப் பார்த்த குழந்தைகள் என்னை எடுத்துக்கொண்டு விளையாடச் சென்றார்கள்.

த்வயா த்ரு'ஷ்டோ மயா த்ரு'ஷ்டோ ஹ்யம் சேதி கலிஃ க்ரு'தஃ

நீ என்னைப் பார்த்தாய், நானும் உன்னைப் பார்த்தேன்—இவ்வாறு போட்டி ஏற்பட்டது.

ந மமேதி தவேத்யுக்த்வா ஹ்யாதித்யம் தீர்தமுத்தமம்

"இது எனது அல்ல, உன்னுடையது" என்று சொல்லி, நான் சூரியனின் உயர்ந்த தீர்த்தத்திற்குச் சென்றேன்.

தத்ர முக்தா மயா ப்ராணாஃ ஸூர்யதீர்தே மஹௌஜஸி

அங்கு, அந்த வலிமையான சூரிய தீர்த்தத்தில், நான் உயிரை விட்டேன்.

ஜாதஸ்தவ ஸுதோ மாதஸ்ததேதத்திநமுத்தமம் 138.

அம்மா, உனக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்; அதுவே இந்தப் புனிதமான நாள்.

வ்யதீதாநி ச குஹ்யம் தே கதநம் மம சைவ யத்

நடந்ததைப் பற்றிய இரகசியமும், என் கதையும் உனக்கு சொன்னேன்.

அஹம் கர்ம கரிஷ்யாமி கச்ச தாத நமோऽஸ்து தே

நான் என் கடமையைச் செய்வேன்; நீ போ, என் வணக்கம் உனக்கு.

விஷ்ணுப்ரோக்தாநி கர்மாணி யம் யம் காரயிதா பவாந்

விஷ்ணு அருளிய செயல்களை, எதையாவது நீ செய்யச் செய்ய வேண்டும்.

வடமாலா யதாந்யாயம் கர்மஸம்ஸாரமோக்ஷணம்

வட்டமர இலைமாலை முறையோடு அணிவது, கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுதலை தரும்.

க்ரு'த்வா து விபுலம் கர்ம ததஃ பம்சத்வமாகதாஃ

பெரிய புண்ணியங்களைச் செய்து முடித்தபின், அவர்கள் இறந்தார்கள்.

விமுக்தாஃ ஸர்வஸம்ஸாராச்ச்வேதத்வீபமுபாகதாஃ

அனைத்து உலக பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்.