வராஹபுராணம்

ததஃ பூர்வார்த்தயாமேந மாகமாஸே த்ரயோதஶீ

பிறகு, மாக மாதத்தின் பதிமூன்றாம் நாளில், காலை பகுதியிலேயே—

முஹூர்த்தேந ச தேநைவ கமநம் குருதே ததஃ

அதே நேரத்தில், அவன் தனது பயணத்தை தொடங்கினான்.

அத தீர்கேண காலேந நாராயணமுதாவஹாஃ 138.

பிறகு, நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நீங்கள் நாராயணனை அழைத்து வந்தீர்கள்.

ஸ்நாதாஃ ஸந்தர்ப்ய ச பித்ரூ'ந்மம வஸ்த்ரவிபூஷிதாஃ

நன்கு குளித்து, முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தி, அழகான vasthiram மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிந்து—

தத்ர பங்குரஸோ நாம மம கர்மபராயணஃ

அங்கு, பங்கேுரசன் என்று பெயருடையவன், என் பணியில் ஈடுபட்டவன் இருந்தான்.

ததஃ ஸ ப்ரததௌ தஸ்ய விம்ஶா காவோ மஹாதநாஃ

பிறகு அவன் அவனுக்கு மிக மதிப்புள்ள இருபது பசுக்களை அளித்தான்.

ப்ரததௌ தநரத்நாநி நித்யமேவ திநே திநே

அவன் தினமும், எப்போதும், செல்வமும் ரத்தினங்களும் கொடுத்தான்.

ஏவம் து வஸதஸ்தஸ்ய வர்ஷாகால உபாகதஃ

அங்கு அவன் தங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மழைக்காலம் வந்தது.

புஷ்பிதாநி கதம்பாநி குடஜார்ஜ்ஜுநகாநி ச

கடம்ப மரங்கள் மலர்ந்தன; குடஜமும் அர்ஜுனமும் மலர்ந்தன.

கர்ஜ்ஜதாம் குஞ்ஜதாம் சைவ தாராபாதநிபாதிதாஃ

இடி முழங்கும் போது, நீர்த் தாரைகள் விழுந்து, அவை கீழே வீழ்கின்றன.

நதீநாம் சைவ நிர்கோஷோ மயூராணாம் ச நிஃஸ்வநஃ

ஆறுகளின் பெரும் ஓசையும், மயில்களின் கூவலும் கேட்கின்றன.

வாதாஃ ப்ரவாந்தி தே தத்ர ஶிகீநாம் ச ஸுகாவஹாஃ

அங்கு, காற்று மெதுவாக வீசிக் கொண்டு, மயில்களுக்கு இன்பம் தருகிறது.

கச்சத்யேவம் ஸ காலோ ஹி மேகதுந்துபிநாதிதஃ 138.

மேகங்கள் முழங்கும் அந்த பருவம் இப்படியே கடந்துபோகிறது.

தடாகாநி ப்ரஸந்நாநி குமுதோத்பலவந்தி ச

அறைகள் தெளிவாக, தாமரை மற்றும் அல்லி மலர்களால் நிரம்பியுள்ளன.

ப்ரவாந்தி ஸுஸுகா வாதாஃ ஸுகந்தாஶ்ச ஸுஶீதலாஃ

இன்பமாக, மணமுள்ள, குளிர்ந்த காற்றுகள் வீசுகின்றன.

ஏவம் ஶரதி நிர்வ்ரு'த்தே கௌமுதே ஸமுபாகதே

இவ்வாறு சரத்காலம் முடிந்ததும், கௌமுதி விழா வருகிறது.

ஏகாதஶ்யாம் ததஃ ஸுப்ரு ஸ்நாதௌ க்ஷௌமவிபூஷிதௌ

அதன்பின், பதினொன்றாம் நாளில், அழகியவளே, நீராடி, மென்மையான vasthiram அணிந்து—

உஷிதாஸ்த்வத்ர ஷண்மாஸாந்ஸுகம் ச த்வாதஶீ பவேத்

இங்கு ஆறுமாதம் இனிதாக தங்கி, பன்னிரண்டாம் நாள் வருகிறது.

பித்ரோஸ்து வசநம் ஶ்ருத்வா ஸ புத்ரோ தர்மநிஷ்டிதஃ

தந்தை, தாயார் சொன்னதை கேட்டபின், அந்த மகன் தர்மத்தில் நிலைத்து—

ஏவமேதந்மஹாபாக யத்த்வயா பரிபாஷிதம்

மிகுந்த பாக்கியசாலியே, நீ சொன்னது போல் தான் இது நடக்கிறது.

ஏஷா வை த்வாதஶீ தாத ப்ரபுநாராயணப்ரியா

இதுவே அந்த பன்னிரண்டாம் நாள், அன்பரே, நாராயணனுக்கு மிகவும் பிரியமானது.

தததேऽஸ்யாம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஶ்ச த்வாதஶ்யாம் கௌமுதே ஸிதே

பிரகாசமான கௌமுதி பன்னிரண்டாம் நாளில், மகிழ்ச்சியுடன் மக்கள் தானம் செய்கிறார்கள்.

தேந தாநப்ரபாவேண விஷ்ணுதோஷகரேண ச 138.

அந்த தானத்தின் வலிமையால், அது விஷ்ணுவை மகிழ்விக்கிறது.

ஏவம் கதயதாம் தேஷாம் ப்ரபாதா ரஜநீ ஶுபா

இவ்வாறு அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க, அந்த புனித இரவு விடிந்தது.

ஶுசிர்பூத்வா யதாந்யாயம் க்ஷௌமவஸ்த்ரவிபூஷிதஃ

அவர் சுத்தமாகி, முறையின்படி மென்மையான vasthiram அணிந்தார்.

உபௌ தச்சரணௌ க்ரு'ஹ்ய பிதரௌ ஸமபாஷத

இரு பெற்றோரின் காலையும் பிடித்து, அவர் அவர்களை நோக்கி பேசினார்.

யத்பவாந்ப்ரு'ச்சதே தாத குஹ்யம் ஸௌகரவம் ப்ரதி

தந்தையே, பன்றி ரகசியம் பற்றி நீங்கள் என்னை கேட்கிறீர்கள் அல்லவா—

பக்ஷிதாஶ்ச பதம்கா மே அஜீர்ணேநாதிபீடிதஃ

நான் புழுக்களை உண்டேன்; அஜீரணத்தால் மிகவும் வலியுற்றேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வா மாம் விஹ்வலம் பாலா க்ரு'ஹீத்வா க்ரீடிதும் கதாஃ

என்னை குழப்பமடைந்தவனைப் பார்த்த குழந்தைகள் என்னை எடுத்துக்கொண்டு விளையாடச் சென்றார்கள்.