அத த்வாதஶ வர்ஷாணி தவ ஜாதஸ்ய புத்ரக
இப்போது, என் மகனே, உன் பிறப்புக்கு பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன,
சிந்தயிஷ்யதி பத்ரம் தே யதா தத்ப்ராப்நுயா வயஃ
அந்த வயதை அடைந்தபோது, உனக்கு நல்லது என்ன என்பதை நீ யோசிப்பாய்.
கிமிதம் சிந்திதம் வத்ஸ கமநே ஸௌகரம் ப்ரதி
குழந்தா, இந்த யோசனை என்ன, பன்றி வடிவத்துடன் செல்லும் பயணத்தைப் பற்றி?
அம்பேதி பாஷஸேऽத்யாபி கதமேதத்விசிந்திதம் 138.
இன்றும் நீ என்னை 'அம்மா' என்று அழைக்கிறாய்; இது எப்படி உன் மனதில் தோன்றியது?
அபராதோ ந வித்யேத புத்ர க்ஷேத்ரக்ரு'ஹேஷ்வபி
மகனே, நிலப்பரப்புகளின் வீடுகளிலும் குற்றம் எதுவும் ஏற்படாது.
ருஷ்டேந வாபி பீஷாயை க்ரு'ஹ்யதே சைவ யஷ்டிகா
கோபமாக இருந்தாலும், பயம் காரணமாக கையிலே குச்சி எடுக்கப்படுகிறது.
இதி மாதுர்வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ வைஶ்யகுலநந்தநஃ
அம்மாவின் வார்த்தைகளை கேட்ட வணிக குடும்பத்தின் மகிழ்ச்சி ஆனவன்,
உஷிதோऽஸ்மி ததம்கேஷு கர்பஸ்தஃ குக்ஷிஸம்பவஃ
அந்த உடல்களில் நான் இருந்தேன்; கருவில் உருவாகி, தாயின் வயிற்றில் தோன்றினேன்.
ஸ்தநௌ ஹ்யேதௌ மயா பீதௌ லலிதேந விஜ்ரு'ம்பிதௌ
இந்த இரண்டு மார்பக்களையும் நான் உண்மையில் குடித்தேன்; மென்மையாகவும், விளையாட்டாகவும்.
அம்ப த்வம் மயி காருண்யம் குருஷ்வ கலு சோசிதம்
அம்மா, என்மீது தயை காட்டுவாய்; அது உகந்ததாகும்.
ஆயாந்தி ச புநர்யாந்தி கதா கச்சந்தி சாபரே
சிலர் வந்து, மீண்டும் போகிறார்கள்; மற்றவர்கள் போய், இன்னும் சிலர் வருகிறார்கள்.
குதோ ஜாதஃ க்வ ஸம்பத்தஃ கஸ்ய மாதா பிதாதவா
யார் எங்கிருந்து பிறந்தார்? யாருடன் பிணைந்திருக்கிறார்? யார் தாய், யார் தந்தை?
மாதாபித்ரு'ஸஹஸ்ராணி புத்ரதாரஶதாநி ச
ஓர் மனிதனுக்கு ஆயிரக்கணக்கான தாயும் தந்தையும், நூற்றுக்கணக்கான மகன்களும் மனைவிகளும் உண்டு.
ஏவம் சிந்தாம் ஸமாஸாத்ய மா ஶுசோ ஜநநி க்வசித் 138.
இப்படி யோசித்து, எப்போது வேண்டுமானாலும் கவலைப்பட வேண்டாம், அம்மா.
அஹோ பத மஹத்குஹ்யம் கிமேதத்தாத கத்யதாம்
ஐயோ, இது எவ்வளவு பெரிய ரகசியம்! அப்பா, அதை சொல்லுங்கள்.
உவாச மதுரம் வாக்யம் ஜநநீம் பிதரம் ததா
அவன் தன் தாய்க்கும் தந்தைக்கும் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினான்.
தத்ப்ரு'ச்ச்யதாம் பவத்ப்யாம் ஹி குஹ்யம் ஸௌகரவம் ப்ரதி
இந்த சௌகரவம் பற்றிய ரகசியத்தை நீங்கள் இருவரும் கேளுங்கள்.
ஸூர்யதீர்தம் ஸமாஸாத்ய யத்தாத பரிப்ரு'ச்சஸி
சூரிய தீர்த்தத்துக்கு வந்து, அப்பா, நீங்கள் என்ன கேட்கிறீர்களோ அதை எல்லாம் கேளுங்கள்.
கமநே க்ரு'தஸம்கல்பௌ ததஃ ஸௌகரவம் ப்ரதி
பயணிக்க வேண்டும் என்று உறுதி செய்தபின், அந்த சௌகரவம் பற்றிய விஷயத்தில்—
கதஃ ஸ பத்மபத்ராக்ஷ ஆபீராணாம் ஜநேஶ்வரஃ
பத்மப்பத்திரம் போன்ற கண்கள் கொண்ட ஆபீரர்களின் அரசன் அங்கு சென்றான்.
அக்ரே ஸர்வாஸ்தாஃ ப்ரயயுர்த்ரவ்யேண ச ஸமாயுதாஃ
அவர்கள் அனைவரும் முன்னே சென்று, செல்வத்துடன் கூட சென்றார்கள்.
ததஃ பூர்வார்த்தயாமேந மாகமாஸே த்ரயோதஶீ
பிறகு, மாக மாதத்தின் பதிமூன்றாம் நாளில், காலை பகுதியிலேயே—
முஹூர்த்தேந ச தேநைவ கமநம் குருதே ததஃ
அதே நேரத்தில், அவன் தனது பயணத்தை தொடங்கினான்.
அத தீர்கேண காலேந நாராயணமுதாவஹாஃ 138.
பிறகு, நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, நீங்கள் நாராயணனை அழைத்து வந்தீர்கள்.
ஸ்நாதாஃ ஸந்தர்ப்ய ச பித்ரூ'ந்மம வஸ்த்ரவிபூஷிதாஃ
நன்கு குளித்து, முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தி, அழகான vasthiram மற்றும் ஆபரணங்கள் அணிந்து—
தத்ர பங்குரஸோ நாம மம கர்மபராயணஃ
அங்கு, பங்கேுரசன் என்று பெயருடையவன், என் பணியில் ஈடுபட்டவன் இருந்தான்.
ததஃ ஸ ப்ரததௌ தஸ்ய விம்ஶா காவோ மஹாதநாஃ
பிறகு அவன் அவனுக்கு மிக மதிப்புள்ள இருபது பசுக்களை அளித்தான்.
ப்ரததௌ தநரத்நாநி நித்யமேவ திநே திநே
அவன் தினமும், எப்போதும், செல்வமும் ரத்தினங்களும் கொடுத்தான்.
ஏவம் து வஸதஸ்தஸ்ய வர்ஷாகால உபாகதஃ
அங்கு அவன் தங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, மழைக்காலம் வந்தது.
புஷ்பிதாநி கதம்பாநி குடஜார்ஜ்ஜுநகாநி ச
கடம்ப மரங்கள் மலர்ந்தன; குடஜமும் அர்ஜுனமும் மலர்ந்தன.