வராஹபுராணம்

ஸர்வஸங்கம் பரித்யஜ்ய மத்பக்தஶ்சைவ ஜாயதே 137.

எல்லா பிணைப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, என் பக்தன் ஆகிறான்.

ஶ்வேதத்வீபம் ததஃ ப்ராப்தௌ ஜாநீஹி த்வம் வஸுந்தரே 137.

பின்பு அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்; இதை நீ அறிந்து கொள், பூமியே.

ததஸ்துஷ்டோऽஸ்ம்யஹம் பத்ரே ஸூர்யஸ்ய ஸுமஹௌஜஸஃ

அப்போது நான் மகிழ்ந்தேன், சீரும் ஒளியும் மிகுந்த சூரியனைப் பார்த்து, பாக்கியவளே.

புண்யம் ஸௌகரவே க்ரு'த்வா ஸுதுஷ்கரதரம் மஹத் 137.

பெரும் புண்ணியமாகவும், மிக கடினமாகவும் இருக்கும் பன்றி அவதாரச் செயலை செய்து முடித்தார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே தீர்தமாஹாத்ம்யே ஸௌகரவே க்ரு'த்ரஜம்பூகாக்யாநே ஆதித்யவரப்ரதாநாதிகம் நாம ஸப்தத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பகவான் உபதேசமாகும் தீர்த்த மகிமை பகுதியில், பன்றி அவதாரத்தில், கழுகும் நரி கதையும், சூரியனின் வரம் வழங்கும் நிகழ்வும் சொல்லும் நூற்றி முப்பத்தி ஏழாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத கம்ஜரீடோபாக்யாநம் ஏதத்புண்யதமம் ஶ்ருத்வா ரம்யே ஸௌகரவே ததா

இப்போது கஞ்சரீட பறவை கதையைக் கூறுகிறேன்; அந்த அழகிய பன்றி அவதாரத் தலத்தில் இந்தப் புனிதமான கதையை கேட்டபோது—

ததஃ கமலபத்ராக்ஷீ ஸர்வதர்மவிதாம் வரா

பின்பு, எல்லா தர்மத்தையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவளும், தாமரைப் பூப்போல் கண்கள் கொண்டவளும்,

புநஃ பப்ரச்ச தம் தேவம் விஸ்மயாவிஷ்டமாநஸா

மீண்டும் அந்தத் தெய்வத்தை, ஆச்சரியத்தில் மனம் நிறைந்தவளாய், கேட்டாள்.

அகாமாந்ம்ரியமாணஸ்ய மாநுஷத்வமஜாயத

ஆசை இல்லாமல் இறக்கும் போது, மனித பிறவி கிடைக்கும்.

ஶ்ரு'ண்வந்த்யா மே மஹஜ்ஜாதம் சித்தே கௌதூஹலம் பரம்

நான் கேட்கும் போது, என் மனதில் பெரிய, உயர்ந்த ஆவல் எழுந்தது.

ந்ரு'த்யதஃ கி பவேத்புண்யம் ஜாக்ரதோ வா பலம் நு கிம்

நடனமாடுவதால் என்ன புண்ணியம் கிடைக்கும்? விழித்திருப்பதால் என்ன பலன் உண்டு?

ஸம்மார்ஜநே லேபநே வா கந்தபுஷ்பாதிதாநதஃ

துடைப்பதும் பூசுவதும், வாசனை, பூ முதலியன அர்ப்பணிப்பதும்,

அந்யேந கர்மணா சைவ ஜபயஜ்ஞாதிநாऽதவா

அல்லது வேறு எந்தச் செயலும், ஜபம், யாகம் போன்றவற்றாலும்,

உவாச மதுரம் வாக்யம் தர்மகாமாம் வஸுந்தராம் ஶ்ரு'ணு ஸுந்தரி தத்த்வேந யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி ।। 138.

தர்மத்தை விரும்பும் பூமியிடம், இனிய வார்த்தைகள் கூறினார்: 'அழகியே, நீ என்னைக் கேட்ட உண்மையை கேள்.'

ஸர்வம் தே கதயிஷ்யாமி புண்யகர்ம ஸுகாவஹம்

நான் உனக்கு எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்; புண்ணியமான செயல்கள் எல்லாம் மகிழ்ச்சியைத் தரும்.

பஹூந் புக்த்வா ஹி வஸுதே அஜீர்ணப்ரு'ஶபீடிதஃ

பலவகை உணவுகளை உட்கொண்டதால், அவன் கடுமையான அஜீரண வேதனையால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டான், பூமி தேவி.

ஸம்ப்ராப்தாஸ்தத்ர வை பாலாஃ க்ரீடந்தஸ்தம் ம்ரு'தம் ககம்

அங்கே சில பிள்ளைகள் விளையாடிக்கொண்டே அந்த இறந்த பறவையை கண்டார்கள்.

மமாயம் வை மமாயம் வை ஜிக்ரு'க்ஷந்தஃ பரஸ்பரம

"இது எனது! இது எனது!" என்று ஒருவருக்கொருவர் பிடிக்க முயன்றார்கள்.

தத ஏகோ க்ரு'ஹீத்வைநம் கங்காம்பஸி ஸமாக்ஷிபத்

பின்னர், அவர்களில் ஒருவர் அதை எடுத்துக் கொண்டு கங்கை நதியின் நீரில் எறிந்தான்.

ஏவம் ஸ கஞ்ஜரீடோ ஹி கங்காதோயாத்ததஸ்ததா

அவ்வாறு அந்த கஞ்சரீடுப் பறவை கங்கை நீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டது.

வைஶ்யஸ்ய து க்ரு'ஹே ஜாதோ ஹ்யநேகக்ரதுயாஜிநஃ

அவன் பல யாகங்கள் செய்த வணிகரின் வீட்டில் பிறந்தான்.

விபுத்தஶ்ச பவித்ரஶ்ச மத்பக்தஶ்ச வஸுந்தரே

அவன் புத்திசாலி, தூயவன், எனக்கு பக்தியுடையவனாக ஆனான், பூமி தேவி.

கதாசிதுபவிஷ்டௌ தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா பாலோ குணாந்விதஃ

ஒரு நாள், அவன் தன் பெற்றோர்கள் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, அந்த நல்ல பையன் அருகில் வந்தான்.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா பூமௌ பத்தாஞ்ஜலிரயாசத 138.

அவன் தலையைக் கீழே வணங்கி, கை கூப்பி வேண்டிக் கொண்டான்.

ந சாஹம் வாரணீயோ வை பித்ரா மாத்ரா கதம்சந

என்னை என் தந்தை, தாய் எப்படியும் தடுக்கக் கூடாது.

புத்ரஸ்ய வசநம் ஶ்ருத்வா தம்பதீ தௌ முதாந்விதௌ

மகனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அந்த தம்பதிகள் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பினார்கள்.

யத்யத்த்வம் வக்ஷ்யஸே வத்ஸ யத்யத்தே ஹ்ரு'தி வர்த்ததே

நீ என்ன சொன்னாலும், என் செல்லப் பிள்ளையே, உன் மனதில் இருப்பதைச் சொல்.

த்ரிம்ஶத்ஸஹஸ்ரம் காவோ ஹி ஸர்வாஶ்ச ஶுபதோஹநாஃ

முப்பது ஆயிரம் பசுக்கள் உள்ளன; எல்லாம் நல்ல பாலை தருகின்றன.

புநரந்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஆவயோஃ புத்ர காரணாத்

மகனே, உன் நலனுக்காக இன்னும் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன்.