வராஹபுராணம்

உவாச மதுரம் வாக்யம் பத்மபத்ரநிபேக்ஷணஃ

தாமரை இதழைப் போல கண்கள் கொண்டவர் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஸர்வம் தே கதயிஷ்யாமி ஶபே ஸத்யேந ஸுந்தரி

அழகியே, நான் உனக்காக எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்; உண்மையை சத்தியமாக கூறுகிறேன்.

தஸ்ய மூலம் தபோ ராஜ்ஞி ராஜ்யம் ஸத்யே ப்ரதிஷ்டிதம்

அதற்கான அடிப்படை தவமே, அரசியே; அரசாட்சி உண்மையில் நிலைபெற்றது.

ந மித்யா பூர்வமுக்தம் மே ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே 137.

நான் முன்பு பொய் பேசவில்லை; நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.

அதவா பரமக்ர்யம் து பட்டபந்தம் கரோமி தே

இல்லை என்றால், உனக்காக மிக உயர்ந்த பட்டாபிஷேகம் செய்து தருவேன்.

ஸுப்தா நைவ ச த்ரஷ்டவ்யா வ்ரதமேதந்முஹூர்த்தகம்

தூங்கிக் கொண்டிருப்பவரை பார்க்கக் கூடாது; இந்த விரதம் ஒரு கணம் மட்டுமே நீடிக்கும்.

க்ரு'த்வா நிஷ்கண்டகம் ராஜ்யம் தத்த்வா பம்சத்வமாகதஃ 137.

அரசாட்சியை எல்லா இடையூறுகளும் இல்லாமல் செய்து, அதை ஒப்படைத்து, ஐந்தாவது நிலைக்குச் சென்றார்.

மநுநா வை க்ரு'தோ தர்ம ஏஷ நைவ ந த்ரு'ஶ்யதே 137.

இந்த தர்மத்தை மனு நிறுவினார்; இது வேறு எங்கும் காணப்படாது.

யத்ததா சிந்திதம் பூர்வம் த்ரஷ்டுகாமேந தாம் ப்ரியாம் 137.

அப்போது, தனது பிரியமானவரை காண விரும்பி முன்பு எண்ணியதை—

அந்யாயேந வ்ரதம் சீர்ணம் ஸர்வதோ விக்ரு'தம் பவேத் 137.

நியாயமில்லாமல் விரதம் மேற்கொண்டால், அது முழுவதும் கெட்டுப் போய்விடும்.

தத்ர கோப்யம் கிமஸ்தீதி யேந தே பரிவேதநா 137.

இந்த விஷயத்தில் என்ன மறைக்க வேண்டியது இருக்கிறது, அதனால் நீ கவலைப்படுகிறாய்?

ப்ராஶ்நாஸி பிஶிதாந்நம் ச ப்ராவாராந்பூஷணாநி ச

நீ இறைச்சி, சமைத்த உணவு, உடைகள், ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றை உண்ணுகிறாய்.

கச்சஸ்யநாரதம் ராஜந் கிம் ஸ்திதம் ச மயா விநா 137.

நீ எப்போதும் போய்க்கொண்டிருக்கிறாய், அரசே; நான் இல்லாமல் என்ன இருக்கிறது?

ப்ரத்யுவாச ப்ரியம் வாக்யம் ராஜாநம் தர்மவாதிநம் 137.

தர்மத்தைப் பேசும் அரசரிடம் அவர் அன்பான வார்த்தைகள் பதிலாகச் சொன்னார்.

ஸமம் மஹிஷ்யா சாசம்ய க்ஷணம் விஶ்ரம்ய பார்திவஃ 137.

அரசன் தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து நீர் பருகி, ஒரு கணம் ஓய்வெடுத்தார்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் புத்ரம் புத்ரவதாம் வரஃ 137.

அனைத்து தந்தைகளிலும் சிறந்தவர், தனது மகனிடம் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்.

ததஃ பிதுர்வசஃ ஶ்ருத்வா ராஜபுத்ரோ யஶஸ்விநி 137.

பின்னர், தந்தையின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், புகழ் பெற்ற இளவரசன்—

ஏவம் கச்சதி காலே து தயோஸ்தத்ர வஸுந்தரே 137.

அவ்வாறு காலம் செல்லச் செல்ல, அவர்கள் இருவரும் அங்கேயே தங்கினார்கள், பூமியே.

ஏஹ்யேஹி நாத கச்சாவஃ பஶ்ய கோப்யம் மநீஷிதம் 137.

வா, வா, பிரானே, நாம் போகலாம்; மறைந்துள்ள எண்ணத்தைப் பார்.

தத்ரைவ மரணம் ப்ராபுஃ ஸர்வஸம்கவிவர்ஜிதாஃ 137.

அங்கேயே, எல்லா பிணைப்புகளும் இல்லாமல், அவர்கள் இறப்பை அடைந்தார்கள்.

ஸர்வஸங்கம் பரித்யஜ்ய மத்பக்தஶ்சைவ ஜாயதே 137.

எல்லா பிணைப்புகளையும் விட்டுவிட்டு, என் பக்தன் ஆகிறான்.

ஶ்வேதத்வீபம் ததஃ ப்ராப்தௌ ஜாநீஹி த்வம் வஸுந்தரே 137.

பின்பு அவர்கள் வெண்தீவுக்கு சென்றார்கள்; இதை நீ அறிந்து கொள், பூமியே.

ததஸ்துஷ்டோऽஸ்ம்யஹம் பத்ரே ஸூர்யஸ்ய ஸுமஹௌஜஸஃ

அப்போது நான் மகிழ்ந்தேன், சீரும் ஒளியும் மிகுந்த சூரியனைப் பார்த்து, பாக்கியவளே.

புண்யம் ஸௌகரவே க்ரு'த்வா ஸுதுஷ்கரதரம் மஹத் 137.

பெரும் புண்ணியமாகவும், மிக கடினமாகவும் இருக்கும் பன்றி அவதாரச் செயலை செய்து முடித்தார்கள்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே தீர்தமாஹாத்ம்யே ஸௌகரவே க்ரு'த்ரஜம்பூகாக்யாநே ஆதித்யவரப்ரதாநாதிகம் நாம ஸப்தத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பகவான் உபதேசமாகும் தீர்த்த மகிமை பகுதியில், பன்றி அவதாரத்தில், கழுகும் நரி கதையும், சூரியனின் வரம் வழங்கும் நிகழ்வும் சொல்லும் நூற்றி முப்பத்தி ஏழாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத கம்ஜரீடோபாக்யாநம் ஏதத்புண்யதமம் ஶ்ருத்வா ரம்யே ஸௌகரவே ததா

இப்போது கஞ்சரீட பறவை கதையைக் கூறுகிறேன்; அந்த அழகிய பன்றி அவதாரத் தலத்தில் இந்தப் புனிதமான கதையை கேட்டபோது—

ததஃ கமலபத்ராக்ஷீ ஸர்வதர்மவிதாம் வரா

பின்பு, எல்லா தர்மத்தையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவளும், தாமரைப் பூப்போல் கண்கள் கொண்டவளும்,

புநஃ பப்ரச்ச தம் தேவம் விஸ்மயாவிஷ்டமாநஸா

மீண்டும் அந்தத் தெய்வத்தை, ஆச்சரியத்தில் மனம் நிறைந்தவளாய், கேட்டாள்.

அகாமாந்ம்ரியமாணஸ்ய மாநுஷத்வமஜாயத

ஆசை இல்லாமல் இறக்கும் போது, மனித பிறவி கிடைக்கும்.