வராஹபுராணம்

அவ்யுச்சிந்நாऽபவத்ப்ரீதீ ரோஹிணீசம்த்ரயோரிவ

அவர்களது பாசம் ரோகிணி சந்திரனுக்கு இடையே உள்ளதைப் போல் எப்போதும் உடைந்ததேயில்லை.

வநே சோபவநே சைவ யே கேசிந்நந்தநோபமாஃ

காட்டிலும் தோட்டங்களிலும், எல்லோரும் நந்தன வனத்தைப் போல் ஆனார்கள்.

நஷ்டம் மந்யேத சாத்மாநம் ராஜபுத்ரீ யஶஸ்விநி

புகழ் பெற்ற அரசரின் மகள் தன்னைத் தானே தொலைந்தவளாக எண்ணுவாள்.

ஆத்மாநம் மந்யதே ப்ரீத்யா நஷ்டப்ராயம் வஸுந்தரே 137.

அன்பால் பூமியும் தன்னைத் தானே கிட்டத்தட்ட தொலைந்தவளாக எண்ணும்.

நாந்தரம் பஶ்யதே கஶ்சித் புருஷஃ புண்யகர்மணோஃ

அந்த இருவரும் நல்லொழுக்கம் உடையவர்கள் என்பதால், யாரும் வேறுபாடு காணமாட்டார்கள்.

கலிம்கஸ்தோஷயாமாஸ பௌராந்ஜாநபதாம்ஸ்ததா

களிங்க நாட்டின் இளவரசன் நகர மக்களையும் நாட்டினரையும் மகிழ்வித்தான்.

தாப்யாம் ஸந்தோஷிதாஃ ஸர்வாஃ ஶீலேந ஸ்வகுணைஸ்ததா

அவர்களது நல்லொழுக்கமும் தனித்தன்மையும் காரணமாக அனைவரும் திருப்தியடைந்தார்கள்.

ரமதே தத்ர சாந்யோந்யம் ஶசீவாஸவயோரிவ

அவர்கள் அங்கே ஒருவரையொருவர் சந்தோஷமாகக் கழித்தனர், சசி மற்றும் இந்திரனைப் போல்.

வ்யஜிஜ்ஞபத்ராஜஸுதம் ஸௌஹ்ரு'தேந யஶஸ்விநீ

புகழ் பெற்ற அரசரின் மகள் நட்பால் தன் உள்ளத்தை இளவரசனிடம் வெளிப்படுத்தினாள்.

மம ஸ்நேஹாத்ப்ரியம் சைவ தத்பவாந்வக்துமர்ஹதி

எனக்கு உள்ள பாசத்தாலும், அது எனக்கு மிகவும் பிரியமானதாலும், அதை நீ சொல்ல வேண்டும்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் பத்மபத்ரநிபேக்ஷணஃ

தாமரை இதழைப் போல கண்கள் கொண்டவர் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஸர்வம் தே கதயிஷ்யாமி ஶபே ஸத்யேந ஸுந்தரி

அழகியே, நான் உனக்காக எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்; உண்மையை சத்தியமாக கூறுகிறேன்.

தஸ்ய மூலம் தபோ ராஜ்ஞி ராஜ்யம் ஸத்யே ப்ரதிஷ்டிதம்

அதற்கான அடிப்படை தவமே, அரசியே; அரசாட்சி உண்மையில் நிலைபெற்றது.

ந மித்யா பூர்வமுக்தம் மே ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே 137.

நான் முன்பு பொய் பேசவில்லை; நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.

அதவா பரமக்ர்யம் து பட்டபந்தம் கரோமி தே

இல்லை என்றால், உனக்காக மிக உயர்ந்த பட்டாபிஷேகம் செய்து தருவேன்.

ஸுப்தா நைவ ச த்ரஷ்டவ்யா வ்ரதமேதந்முஹூர்த்தகம்

தூங்கிக் கொண்டிருப்பவரை பார்க்கக் கூடாது; இந்த விரதம் ஒரு கணம் மட்டுமே நீடிக்கும்.

க்ரு'த்வா நிஷ்கண்டகம் ராஜ்யம் தத்த்வா பம்சத்வமாகதஃ 137.

அரசாட்சியை எல்லா இடையூறுகளும் இல்லாமல் செய்து, அதை ஒப்படைத்து, ஐந்தாவது நிலைக்குச் சென்றார்.

மநுநா வை க்ரு'தோ தர்ம ஏஷ நைவ ந த்ரு'ஶ்யதே 137.

இந்த தர்மத்தை மனு நிறுவினார்; இது வேறு எங்கும் காணப்படாது.

யத்ததா சிந்திதம் பூர்வம் த்ரஷ்டுகாமேந தாம் ப்ரியாம் 137.

அப்போது, தனது பிரியமானவரை காண விரும்பி முன்பு எண்ணியதை—

அந்யாயேந வ்ரதம் சீர்ணம் ஸர்வதோ விக்ரு'தம் பவேத் 137.

நியாயமில்லாமல் விரதம் மேற்கொண்டால், அது முழுவதும் கெட்டுப் போய்விடும்.

தத்ர கோப்யம் கிமஸ்தீதி யேந தே பரிவேதநா 137.

இந்த விஷயத்தில் என்ன மறைக்க வேண்டியது இருக்கிறது, அதனால் நீ கவலைப்படுகிறாய்?

ப்ராஶ்நாஸி பிஶிதாந்நம் ச ப்ராவாராந்பூஷணாநி ச

நீ இறைச்சி, சமைத்த உணவு, உடைகள், ஆபரணங்கள் ஆகியவற்றை உண்ணுகிறாய்.

கச்சஸ்யநாரதம் ராஜந் கிம் ஸ்திதம் ச மயா விநா 137.

நீ எப்போதும் போய்க்கொண்டிருக்கிறாய், அரசே; நான் இல்லாமல் என்ன இருக்கிறது?

ப்ரத்யுவாச ப்ரியம் வாக்யம் ராஜாநம் தர்மவாதிநம் 137.

தர்மத்தைப் பேசும் அரசரிடம் அவர் அன்பான வார்த்தைகள் பதிலாகச் சொன்னார்.

ஸமம் மஹிஷ்யா சாசம்ய க்ஷணம் விஶ்ரம்ய பார்திவஃ 137.

அரசன் தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து நீர் பருகி, ஒரு கணம் ஓய்வெடுத்தார்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் புத்ரம் புத்ரவதாம் வரஃ 137.

அனைத்து தந்தைகளிலும் சிறந்தவர், தனது மகனிடம் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்.

ததஃ பிதுர்வசஃ ஶ்ருத்வா ராஜபுத்ரோ யஶஸ்விநி 137.

பின்னர், தந்தையின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், புகழ் பெற்ற இளவரசன்—

ஏவம் கச்சதி காலே து தயோஸ்தத்ர வஸுந்தரே 137.

அவ்வாறு காலம் செல்லச் செல்ல, அவர்கள் இருவரும் அங்கேயே தங்கினார்கள், பூமியே.

ஏஹ்யேஹி நாத கச்சாவஃ பஶ்ய கோப்யம் மநீஷிதம் 137.

வா, வா, பிரானே, நாம் போகலாம்; மறைந்துள்ள எண்ணத்தைப் பார்.