வராஹபுராணம்

தஸ்ய ச்சித்வா ததஃ பக்ஷௌ க்ரு'ஹீத்வா ராஜநந்தநஃ

பிறகு அவன் இறக்கையின் இரண்டையும் வெட்டி, அந்த இளவரசன் எடுத்துக்கொண்டான்.

ஸோऽபி தீர்கேண காலேந அகாமோऽபி ம்ரு'தஃ ககஃ

அவனும் ஆசை இல்லாதவனாக இருந்தும், நீண்ட நாட்கள் கழித்து இறந்தான், பறவையே.

ரூபவாந் பண்டிதஶ்சைவ ப்ரஜாநம்தகரஃ ஸதா

அவன் அழகும் அறிவும் உடையவன், எப்போதும் மக்களுக்கு கண்குருடாகச் செய்தவன்.

யா ஸா ஸ்ரு'காலீ ஸஞ்ஜஜ்ஞே காம்சீராஜஸ்ய வை ஸுதா 137.

அந்த நரி பிறப்பில் காஞ்சிப் பட்டண அரசருக்கு மகளாகப் பிறந்தாள்.

சதுஃஷஷ்டிகலாயுக்தா கோகிலேவ ஸுகஸ்வரா

அவள் அறுபத்து நான்கு கலைகளும் கற்றவள்; குயில்போல் இனிய குரல் கொண்டவள்.

ஏவம் ப்ரவர்த்திதே தத்ர காம்சீராஜ்யே கலிங்ககே

அவ்வாறு களிங்க நாட்டிலுள்ள காஞ்சி அரசாட்சியில் நிகழ்ந்தது.

பூமே மம ப்ரஸாதேந ஸம்பதோऽஜாயத ஸ்வதஃ

என் அருளால் பூமியில் தானாகவே ஒரு பிணைப்பு உருவானது.

கலிங்கராஜபுத்ரேண விதிநா து விவாஹிதா

அவள் களிங்க அரசரின் குமாரனால் முறையான முறையில் திருமணம் செய்யப்பட்டாள்.

பூஷணாநி ச திவ்யாநி கஜாஶ்வமஹிஷீஃ ஸ்த்ரியஃ

தெய்வீகமான ஆபரணங்கள், யானைகள், குதிரைகள், எருமைகள், பெண்கள்

ஆதாய ஸ்வக்ரு'ஹம் யாதஸ்தேந ராஜ்ஞாதிமாநிதஃ

அவைகளை எடுத்துச் சென்று, அரசனால் மதிப்பளிக்கப்பட்டு, தன் வீட்டிற்கு கொண்டு போனான்.

அவ்யுச்சிந்நாऽபவத்ப்ரீதீ ரோஹிணீசம்த்ரயோரிவ

அவர்களது பாசம் ரோகிணி சந்திரனுக்கு இடையே உள்ளதைப் போல் எப்போதும் உடைந்ததேயில்லை.

வநே சோபவநே சைவ யே கேசிந்நந்தநோபமாஃ

காட்டிலும் தோட்டங்களிலும், எல்லோரும் நந்தன வனத்தைப் போல் ஆனார்கள்.

நஷ்டம் மந்யேத சாத்மாநம் ராஜபுத்ரீ யஶஸ்விநி

புகழ் பெற்ற அரசரின் மகள் தன்னைத் தானே தொலைந்தவளாக எண்ணுவாள்.

ஆத்மாநம் மந்யதே ப்ரீத்யா நஷ்டப்ராயம் வஸுந்தரே 137.

அன்பால் பூமியும் தன்னைத் தானே கிட்டத்தட்ட தொலைந்தவளாக எண்ணும்.

நாந்தரம் பஶ்யதே கஶ்சித் புருஷஃ புண்யகர்மணோஃ

அந்த இருவரும் நல்லொழுக்கம் உடையவர்கள் என்பதால், யாரும் வேறுபாடு காணமாட்டார்கள்.

கலிம்கஸ்தோஷயாமாஸ பௌராந்ஜாநபதாம்ஸ்ததா

களிங்க நாட்டின் இளவரசன் நகர மக்களையும் நாட்டினரையும் மகிழ்வித்தான்.

தாப்யாம் ஸந்தோஷிதாஃ ஸர்வாஃ ஶீலேந ஸ்வகுணைஸ்ததா

அவர்களது நல்லொழுக்கமும் தனித்தன்மையும் காரணமாக அனைவரும் திருப்தியடைந்தார்கள்.

ரமதே தத்ர சாந்யோந்யம் ஶசீவாஸவயோரிவ

அவர்கள் அங்கே ஒருவரையொருவர் சந்தோஷமாகக் கழித்தனர், சசி மற்றும் இந்திரனைப் போல்.

வ்யஜிஜ்ஞபத்ராஜஸுதம் ஸௌஹ்ரு'தேந யஶஸ்விநீ

புகழ் பெற்ற அரசரின் மகள் நட்பால் தன் உள்ளத்தை இளவரசனிடம் வெளிப்படுத்தினாள்.

மம ஸ்நேஹாத்ப்ரியம் சைவ தத்பவாந்வக்துமர்ஹதி

எனக்கு உள்ள பாசத்தாலும், அது எனக்கு மிகவும் பிரியமானதாலும், அதை நீ சொல்ல வேண்டும்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் பத்மபத்ரநிபேக்ஷணஃ

தாமரை இதழைப் போல கண்கள் கொண்டவர் இனிமையான வார்த்தைகள் பேசினார்.

ஸர்வம் தே கதயிஷ்யாமி ஶபே ஸத்யேந ஸுந்தரி

அழகியே, நான் உனக்காக எல்லாவற்றையும் சொல்கிறேன்; உண்மையை சத்தியமாக கூறுகிறேன்.

தஸ்ய மூலம் தபோ ராஜ்ஞி ராஜ்யம் ஸத்யே ப்ரதிஷ்டிதம்

அதற்கான அடிப்படை தவமே, அரசியே; அரசாட்சி உண்மையில் நிலைபெற்றது.

ந மித்யா பூர்வமுக்தம் மே ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே 137.

நான் முன்பு பொய் பேசவில்லை; நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்.

அதவா பரமக்ர்யம் து பட்டபந்தம் கரோமி தே

இல்லை என்றால், உனக்காக மிக உயர்ந்த பட்டாபிஷேகம் செய்து தருவேன்.

ஸுப்தா நைவ ச த்ரஷ்டவ்யா வ்ரதமேதந்முஹூர்த்தகம்

தூங்கிக் கொண்டிருப்பவரை பார்க்கக் கூடாது; இந்த விரதம் ஒரு கணம் மட்டுமே நீடிக்கும்.

க்ரு'த்வா நிஷ்கண்டகம் ராஜ்யம் தத்த்வா பம்சத்வமாகதஃ 137.

அரசாட்சியை எல்லா இடையூறுகளும் இல்லாமல் செய்து, அதை ஒப்படைத்து, ஐந்தாவது நிலைக்குச் சென்றார்.

மநுநா வை க்ரு'தோ தர்ம ஏஷ நைவ ந த்ரு'ஶ்யதே 137.

இந்த தர்மத்தை மனு நிறுவினார்; இது வேறு எங்கும் காணப்படாது.

யத்ததா சிந்திதம் பூர்வம் த்ரஷ்டுகாமேந தாம் ப்ரியாம் 137.

அப்போது, தனது பிரியமானவரை காண விரும்பி முன்பு எண்ணியதை—