வராஹபுராணம்

பகவந் யதி துஷ்டோऽஸி மம சாத்ர கதஃ ப்ரபோ

பெருமானே, நீ திருப்தியுடன் எனக்காக இங்கு வந்திருக்கிறாயானால்—

யாவல்லோகா தரிஷ்யந்தி தாவத்த்வயி ஜநார்தந

உலகங்கள் நிலைத்திருக்கும் வரை, ஜனார்த்தனனே, நான் உன்னுள் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

யச்சாபி மம தத்ரூபம் த்வயா ஸம்ஸ்தாபிதம் ப்ரபோ

பெருமானே, என் எந்த உருவத்தையும் நீ நிறுவினால்—

ஸோம இத்யேவ யஜ்ஞேஷு பிபந்து மம ப்ராஹ்மணாஃ

என் பிராமணர்கள் யாகங்களில் சோமம் மட்டும் பருகட்டும்.

க்ஷீணஸ்தத்ர த்வமாவஸ்யாம் தத்ர பிண்டபித்ரு'க்ரியாஃ ௧௩௭.

அங்கு அமாவாசையில் நீ குறைந்தபோது, அங்கே பிண்டம் வைத்து முன்னோர்களுக்கான கிரியைகள் செய்யப்படுகின்றன.

அதர்மே ச ந மே புத்திர்பவேத்விஷ்ணோ கதாசந। பதித்வம் சாத கச்சேயமோஷதீநாம் ததா குரு

விஷ்ணுவே, என் மனம் ஒருபோதும் தவறான வழியில் செல்லாமல் இருக்க வேண்டும். அப்படி நடந்தால், நாங்கள் மூலிகைகளாக பிறக்கட்டும்; அது எனக்கு சம்மதம்.

யதி துஷ்டோ மஹாதேவ ஆதிமத்யாந்த வர்ஜிதஃ

ஆதி, நடு, முடிவில்லாத பெருமகனே, நீ திருப்தியடைந்தால்,

ததஃ ஸோமவசஃ ஶ்ருத்வா தத்ரைவாந்தர்ஹிதோऽபவம்

அப்போது சோமனின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அங்கேயே நான் மறைந்துவிட்டேன்.

ப்ராப்தா ச பரமா ஸித்திஃ ஸோமதீர்தேऽந்யதுர்ல்லபா

சோம தீர்த்தத்தில், எளிதில் கிடைக்காத உயர்ந்த Siddhi அடைந்தேன்.

அஷ்டமேந து பக்தேந மம கர்மவிதௌ ஸ்திதஃ

என் வழிபாட்டில் நிலைத்திருக்கும் எட்டாவது பக்தனால்,

யத்ர தப்தம் தபஸ்தேந ஸோமேந ஸுமஹாத்மநா

அந்த பெரிய உள்ளம் கொண்ட சோமன் கடும் தவம் செய்த இடம்தான் அது.

பஞ்சவர்ஷஸஹஸ்ராணி ததைவோர்த்த்வமுகஃ ஸ்திதஃ

ஐயாயிரம் ஆண்டுகள் மேலே நோக்கி நின்று தவம் செய்தான்.

மமாபராதாந்முக்தஶ்ச ப்ராஹ்மணாநாம் பதிஸ்ததா

என் தவறிலிருந்து விடுபட்டு, பிராமணர்களுக்கு தலைவனானான்.

த்ரிம்ஶத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி த்ரிம்ஶத்வர்ஷஶதாநி ச

முப்பது ஆயிரம் ஆண்டுகளும், முப்பது நூறு ஆண்டுகளும்,

த்ரவ்யவாந்குணவாம்ஶ்சைவ ஸம்விபாகீ யஶஸ்விநி ௧௩௭.

அவன் செல்வமும், நல்ல பண்புகளும், தானமும் கொண்டவனாக இருந்தான், புகழோடு.

ஸ ஏஷ ப்ராஹ்மணோ பூத்வா ஸம்ஸாராத்விப்ரமுச்யதே

அவன் பிராமணனாக பிறந்து, பிறவி சுழற்சியில் இருந்து விடுபட்டான்.

தத்தீர்தம் யேந விஜ்ஞேயம் மம மார்காநுஸாரிணா

என் வழியை பின்பற்றுபவரால் அந்த தீர்த்தம் அறியப்பட வேண்டும்.

ப்ரவ்ரு'த்தே சாந்தகாரே து யத்ர கஶ்சிந்ந த்ரு'ஶ்யதே

இருள் சூழ்ந்தபோது, யாரும் காணப்படாத இடம் அது.

ஆலோகஶ்சைவ த்ரு'ஶ்யேத ஸோமஸ்தத்ர ந த்ரு'ஶ்யதே ।। ஏவம் த்வாம் வச்மி ஹே பத்ரே ஏஷ ௩ விஸ்மயஃ பரஃ

அங்கே ஒளியே தெரியும், சோமன் காணப்படமாட்டான். இதை நான் உனக்கு சொல்கிறேன், பாக்கியவளே; இது மிகப்பெரிய அதிசயம்.

ஏதச்சிஹ்நம் மஹாபாகே புண்யே ஸௌகரவே மம

மிகுந்த பாக்கியவளே, இது என் புனித சௌகர க்ஷேத்திரத்தில் உள்ள அடையாளம்.

அந்யச்ச தே ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

இன்னும் ஒரு விஷயத்தை உனக்கு சொல்கிறேன்; அதை கேள், வசுந்தரா.

அகாமா து ம்ரு'தா தீர்தே ஆத்மநஃ கர்மநிஶ்சயாத்

ஒரு பெண், தன்னுடைய விருப்பமில்லாமல், தன் கர்மத்தின் காரணமாக அந்த தீர்த்தத்தில் இறந்தாள்.

ராஜபுத்ரீ விஶாலாக்ஷீ ஶ்யாமா ஸர்வாங்கஸுந்தரீ

அவள் ஒரு அரசகுமாரி; பெரிய கண்கள், கருஞ்சாயல், உடல் முழுவதும் அழகு கொண்டவள்.

வாக்யம் நாராயணாச்ச்ருத்வா தரணீ ஶுபலக்ஷணா 137.

நாராயணன் உரையைக் கேட்ட புண்ணியச் சின்னங்கள் கொண்ட பூமி தேவியும்,

அஹோ தீர்தப்ரபாவோ வை த்வயா ப்ரோக்தோ மஹாந்மம க்ரு'த்ரஶ்சைவ ஸ்ரு'காலீ ச ப்ராப்தௌ வை மாநுஷீம் தநும்

ஓ! நீ சொன்ன அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகத்தான பலனைப் பார்த்தேன்; கழுகும் நரி பெணும் இப்போது மனித உடலை அடைந்துள்ளனர்.

ஸ்நாநேந தத்ர தீர்தே ச மரணாத்வா ஜநார்தந

அந்தத் தீர்த்தத்தில் स्नானம் செய்தாலோ, அங்கே உயிர் விட்டாலோ,

சிஹ்நம் ச கீத்ரு'ஶம் தேஷாம் ஜாயந்தே யேந தே ததா

அவர்கள் அப்படி பிறக்க காரணமான சின்னம் எப்படிப்பட்டது?

ததோ மஹீவசஃ ஶ்ருத்வா விஷ்ணுர்தர்மவிதாம் வரஃ

பூமியின் இந்தக் கேள்வியை கேட்டதும், தர்மத்தை நன்கு அறிந்த விஷ்ணு,

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே பூமே யந்மாம் த்வம் பரிப்ரு'ச்சஸி

பூமி, நீ என்னைக் கேட்டதை உண்மையாகக் கேள்.