வராஹபுராணம்

நஷ்டஸம்ஜ்ஞோ ஹதஜ்ஞாநோ நஷ்டயோகபலோऽபலஃ

அவன் அறிவும் ஞானமும் போனது, யோக சக்தியும் இல்லாமல் பலவீனமானவனாக இருக்கிறான்.

கிமிதம் திஷ்டஸே ருத்ர கஶ்மலேந ஸமாவ்ரு'தஃ

ஓ ருத்ரா, ஏன் இங்கு நிற்கிறாய்? மனம் குழப்பத்தில் மூடப்பட்டிருக்கிறதே!

த்வம் வைஶாக்யம் வியோகம் ச த்வம் யோநிஸ்த்வம் பராயணம்

வைசாக மாதம் பிரிவும், ஆதியும், கடைசி அடைவுமாக நீயே இருக்கிறாய்.

கிம் ந புத்யதி சாத்மாநம் கணைஃ பரிவ்ரு'தோ பவாந்

உன் சுற்றத்தாரால் சூழப்பட்டிருந்தும், நீ உன்னை ஏன் அறியவில்லை?

தந்மமாசக்ஷ்வ தத்த்வேந யத்ப்ரு'ஷ்டோஸி மயா பவாந்

நான் கேட்டதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

தவ சைவ ப்ரியார்தாய யேநாஹமிஹ சாகதஃ

உன் பிரியமானவளுக்காகத்தான் இங்கு வந்துள்ளேன்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் பாபஸந்தப்தலோசநஃ

பாவத்தால் கண்கள் வாடியவனாக, இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

தேவம் நாராயணம் சைகம் ஸர்வலோகமஹேஶ்வரம் 136.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவனாக ஒரே நாராயணன் இருக்கிறார்.

லப்தோ யோகஶ்ச ஸாங்க்யம் ச ஜாதோऽஸ்மி விகதஜ்வரஃ

நான் யோகம் மற்றும் ஞானம் பெற்றேன்; இப்போது எனக்கு வேதனை இல்லை.

அஹம் த்வாம் து விஜாநாமி மாம் த்வம் ஜாநாஸி மாதவ

நான் உன்னை அறிவேன், நீயும் என்னை அறிவாய், மாதவா.

ப்ரஹ்மாணம் து விஜாநாதி நாவயோரந்தரேண ஹி

நம் இருவருக்குள் மட்டுமே பிரம்மா அறிகிறான்; அதற்கு அப்பால் இல்லை.

ஏவம் மஹ்யம் ஹரோ வாக்யமுக்த்வா பூதமஹேஶ்வரஃ

இவ்வாறு எனக்கு வார்த்தைகள் கூறி, உயிர்களின் பெரிய ஆண்டவன் ஹரன்—

தவ விஷ்ணோ ப்ரஸாதேந மயா தத்த்ரிபுரம் ஹதம்

உன் அருளால், விஷ்ணுவே, அந்த திரிபுரத்தை நான் அழித்தேன்.

பாலவ்ரு'த்தா ஹதாஸ்தத்ர விஸ்புரந்தோ திஶோ தஶ

அங்கு குழந்தைகளும் முதியவர்களும் பத்து திசைகளிலும் சிதறி, அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ப்ரணஷ்டயோகமாயஶ்ச நஷ்டைஶ்வர்யஶ்ச மாதவ

மாதவா, அவர்களது யோகம், மாயை, ஆட்சி எல்லாம் அழிந்துவிட்டது.

விஷ்ணோ தத்த்வேந மே ப்ரூஹி ஶோதநம் பாப நாஶநம்

விஷ்ணுவே, பாவங்களை நீக்கும் தூய்மை வழியை உண்மையாக எனக்குச் சொல்.

ஏவம் சிந்தாத்மநஸ்தஸ்ய மயா ருத்ரஸ்ய பாஷிதம்

இவ்வாறு அவர் மனதில் யோசித்தபோது, நான் ருத்ரனிடம் பேசினேன்.

மமைவம் வசநம் ஶ்ருத்வா பகவாந்பரமேஶ்வரஃ 136.

என் வார்த்தைகளை கேட்டபின், பரம ஈஸ்வரன் அந்த மகான்—

கீத்ரு'ஶஃ ஸமலோ விஷ்ணோ யத்ர கச்சாமஹே வயம்

விஷ்ணுவே, நாம் செல்லப்போகும் சமமான அந்த இடம் எப்படிப்பட்டது?

தத்பாபஶோதநார்தாய மயா வாக்யம் ப்ரபாஷிதம்

அந்தப் பாவத்தைத் தூய்மைப்படுத்த நான் இவை எல்லாம் கூறினேன்.

ஸ்வயம் திஷ்டந்தி வை தத்ர மநுஜா விகதஸ்ப்ரு'ஹஃ

அங்கு மனிதர்கள் தாமாகவே ஆசை இல்லாமல் தங்கி இருக்கிறார்கள்.

தத்ர வர்ஷஸஹஸ்ராணி திவ்யாந்யேவ த்ரு'டவ்ரதஃ

அங்கு உறுதியான விருப்பத்துடன் அவர்கள் ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் வாழ்கிறார்கள்.

ஹதாநாம் சைவ மாம்ஸாநி யே ச போஜ்யாஸ்தவ ப்ரியாஃ

கொல்லப்பட்டவர்களின் இறைச்சியும், உனக்கு பிடித்த உணவுகளும்—

பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே து ஸ்தித்வா த்வம் ஸமலே புநஃ

ஆயிரம் வருடங்கள் முடிந்ததும், நீ தூய்மையுடன் மீண்டும் நிற்பாய்.

தத்ர ஜ்ஞாஸ்யஸி சாத்மாநம் கௌதமாஶ்ரமஸம்ஸ்திதஃ

கௌதம முனிவரின் ஆசிரமத்தில் தங்கி, அங்கு நீ உன் உண்மையான தன்மையை அறிந்து கொள்வாய்.

ஸததம் பாபஸம்பந்நம் கபாலம் ஶிரஸி ஸ்திதம்

எப்போதும் பாவம் நிறைந்த ஒரு மண்டை உன் தலையில் நிலைத்திருக்கும்.

ஏவம் ருத்ரம் வரம் தத்த்வா தத்ரைவாந்தர்ஹிதோऽபவம்

இவ்வாறு ருத்ரனுக்கு வரம் அளித்து, அங்கேயே நான் மறைந்தேன்.

அதோ ந ரோசதே பூமே ஶ்மஶாநம் மே கதாசந 136.

அதனால், பூமியே, எனக்கு எப்போதும் சுடுகாடு பிடிக்கவில்லை.

ஏதத்தே கதிதம் பத்ரே ஶ்மஶாநம் மே ஜுகுப்ஸிதம்

அன்புள்ளவளே, சுடுகாடு எனக்கு ஏன் வெறுப்பாக இருக்கிறது என்பதை உனக்கு சொன்னேன்.