வராஹபுராணம்

பரம் கௌதூஹலம் தேவ நிகிலம் வக்துமர்ஹஸி

ஓ தேவா, எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது; எல்லாவற்றையும் நீ சொல்ல வேண்டும்.

கிந்த்வத்ர த்ரிகுணம் தேவ பவித்ரே ஶிவபாஷிதே

ஆனால், இங்கு தூய்மையான, மங்களமான சொற்களில் உள்ள மூன்று வகை என்ன, தேவா?

கபாலம் க்ரு'ஹ்ய தேவோऽத்ர தீப்திமந்தம் மஹௌஜஸம்

இங்கு, தேவன் ஒளிவீசும், பெரும் சக்தியுள்ள ஒரு மண்டையைக் கைப்பற்றினார்.

ஶ்மஶாநம் பத்மபத்ராக்ஷ ருத்ரஸ்ய ச நிஶி ப்ரியம் ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே தேவி இதமாக்யாநமுத்தமம்

தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடையவளே, ருத்ரனுக்குப் பிரியமான சுடுகாட்டில் இரவில், என் இந்த சிறந்த கதையை உண்மையாகக் கேள்.

அத்யாபி தே ந ஜாநந்தி ஹ்யநகே ஸம்ஶிதவ்ரதாஃ

பாவமில்லாதவளே, உறுதி கொண்ட விரதிகள் இன்றும் இதை அறியவில்லை.

ஹத்வா ச பாலாந்வ்ரு'த்தாம்ஶ்ச த்ரிபுரே ரூபிணீஃ ஸ்த்ரியஃ

மக்கள், முதியோர், மற்றும் மூன்று நகரங்களாக வந்த பெண்களை கொன்ற பிறகு,

ப்ரணஷ்டமாநஸைஶ்வர்யோ நஷ்டா மாயா ச யோகிநஃ

யோகியின் மனதின் ஆட்சி போனது, அவனது மாயை சக்தியும் அழிந்தது.

தத்ர ஸ்தாநே ஶிவோ பூமே கணைஃ ஸர்வைஃ ஸமாவ்ரு'தஃ 136.

அந்த இடத்தில், சிவன் எல்லா கூட்டங்களாலும் சூழப்பட்டு நின்றார்.

ததோ த்யாதோ மயா தேவி ஶங்கரஃ புநரேஷ்யதி

பின்னர், நான் தியானித்தபோது, தேவி, சங்கரன் மீண்டும் வருவார்.

நஷ்டம் மாயாபலம் ருத்ரம் ஸர்வபூதமஹேஶ்வரம்

மாயை சக்தி இல்லாத ருத்ரன், எல்லா உயிர்களுக்கு பெரிய ஆண்டவன்,

நஷ்டஸம்ஜ்ஞோ ஹதஜ்ஞாநோ நஷ்டயோகபலோऽபலஃ

அவன் அறிவும் ஞானமும் போனது, யோக சக்தியும் இல்லாமல் பலவீனமானவனாக இருக்கிறான்.

கிமிதம் திஷ்டஸே ருத்ர கஶ்மலேந ஸமாவ்ரு'தஃ

ஓ ருத்ரா, ஏன் இங்கு நிற்கிறாய்? மனம் குழப்பத்தில் மூடப்பட்டிருக்கிறதே!

த்வம் வைஶாக்யம் வியோகம் ச த்வம் யோநிஸ்த்வம் பராயணம்

வைசாக மாதம் பிரிவும், ஆதியும், கடைசி அடைவுமாக நீயே இருக்கிறாய்.

கிம் ந புத்யதி சாத்மாநம் கணைஃ பரிவ்ரு'தோ பவாந்

உன் சுற்றத்தாரால் சூழப்பட்டிருந்தும், நீ உன்னை ஏன் அறியவில்லை?

தந்மமாசக்ஷ்வ தத்த்வேந யத்ப்ரு'ஷ்டோஸி மயா பவாந்

நான் கேட்டதை உண்மையாக எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

தவ சைவ ப்ரியார்தாய யேநாஹமிஹ சாகதஃ

உன் பிரியமானவளுக்காகத்தான் இங்கு வந்துள்ளேன்.

உவாச மதுரம் வாக்யம் பாபஸந்தப்தலோசநஃ

பாவத்தால் கண்கள் வாடியவனாக, இனிமையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

தேவம் நாராயணம் சைகம் ஸர்வலோகமஹேஶ்வரம் 136.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் பெரிய ஆண்டவனாக ஒரே நாராயணன் இருக்கிறார்.

லப்தோ யோகஶ்ச ஸாங்க்யம் ச ஜாதோऽஸ்மி விகதஜ்வரஃ

நான் யோகம் மற்றும் ஞானம் பெற்றேன்; இப்போது எனக்கு வேதனை இல்லை.

அஹம் த்வாம் து விஜாநாமி மாம் த்வம் ஜாநாஸி மாதவ

நான் உன்னை அறிவேன், நீயும் என்னை அறிவாய், மாதவா.

ப்ரஹ்மாணம் து விஜாநாதி நாவயோரந்தரேண ஹி

நம் இருவருக்குள் மட்டுமே பிரம்மா அறிகிறான்; அதற்கு அப்பால் இல்லை.

ஏவம் மஹ்யம் ஹரோ வாக்யமுக்த்வா பூதமஹேஶ்வரஃ

இவ்வாறு எனக்கு வார்த்தைகள் கூறி, உயிர்களின் பெரிய ஆண்டவன் ஹரன்—

தவ விஷ்ணோ ப்ரஸாதேந மயா தத்த்ரிபுரம் ஹதம்

உன் அருளால், விஷ்ணுவே, அந்த திரிபுரத்தை நான் அழித்தேன்.

பாலவ்ரு'த்தா ஹதாஸ்தத்ர விஸ்புரந்தோ திஶோ தஶ

அங்கு குழந்தைகளும் முதியவர்களும் பத்து திசைகளிலும் சிதறி, அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ப்ரணஷ்டயோகமாயஶ்ச நஷ்டைஶ்வர்யஶ்ச மாதவ

மாதவா, அவர்களது யோகம், மாயை, ஆட்சி எல்லாம் அழிந்துவிட்டது.

விஷ்ணோ தத்த்வேந மே ப்ரூஹி ஶோதநம் பாப நாஶநம்

விஷ்ணுவே, பாவங்களை நீக்கும் தூய்மை வழியை உண்மையாக எனக்குச் சொல்.

ஏவம் சிந்தாத்மநஸ்தஸ்ய மயா ருத்ரஸ்ய பாஷிதம்

இவ்வாறு அவர் மனதில் யோசித்தபோது, நான் ருத்ரனிடம் பேசினேன்.

மமைவம் வசநம் ஶ்ருத்வா பகவாந்பரமேஶ்வரஃ 136.

என் வார்த்தைகளை கேட்டபின், பரம ஈஸ்வரன் அந்த மகான்—

கீத்ரு'ஶஃ ஸமலோ விஷ்ணோ யத்ர கச்சாமஹே வயம்

விஷ்ணுவே, நாம் செல்லப்போகும் சமமான அந்த இடம் எப்படிப்பட்டது?