வராஹபுராணம்

ததோ யத்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

அதனால், நான் இப்போது என்ன சொல்வதோ அதை கவனமாகக் கேள், பூமி தேவியே.

ஸ்தாபயித்வா து மாம் தேவி விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா

நீ விதிப்படி என்னை நிறுவி வழிபட்ட பிறகு,

ஸித்தம் பாகவதைஶ்சாந்நம் மம ப்ராபணஶேஷகம்

பக்தியுள்ள பகவதர்களால் எனக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவின் மீதமுள்ள பகுதி தூயதாகும்.

ஏவம் விஷ்ணுவசஃ ஶ்ருத்வா தரணீ ஸம்ஶிதவ்ரதா 130.

இவ்வாறு விஷ்ணுவின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், பூமி தன் விரதத்தில் உறுதியுடன் இருந்தாள்.

தரண்யுவாச கர்மணா கேந ஶுத்த்யேத தந்மே ப்ரூஹி ஜநார்தந

பூமி கேட்டாள்: எந்தச் செயலால் அது தூய்மையடையும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், ஜனார்த்தனா.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தரந்தி புருஷா யேந ராஜாந்நஸ்யோபபுஞ்ஜகாஃ

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: அரசனுடைய உணவை உண்ணும் அவர்கள் எவ்வாறு தூய்மையடைவார்கள்?

ஏகம் சாந்த்ராயணம் க்ரு'த்வா தப்தக்ரு'ச்ச்ரம் ச புஷ்கலம்

ஒரு சந்திராயண விரதமும், முழுமையான தப்தகிருச்சிர தவமும் செய்தால்,

ந தஸ்ய சாபராதோऽஸ்தி வஸுதே வை வசோ மம மமாத்ர பூஜாகாமேந யதீச்சேத்பரமாம் கதிம்

அவருக்கு எந்தத் தவறும் இல்லை, பூமியே, இது என் வார்த்தை; இங்கு எனது பூஜைக்காக உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ராஜாந்நப்ராயஶ்சித்தம் நாம த்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பரமபதத்தை நாடி அரசனுடைய உணவை உண்டதற்கான பிராயச்சித்தம் என்ற நூற்ற முப்பதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத தந்தகாஷ்டாசர்வணப்ராயஶ்சித்தம் தந்தகாஷ்டமசர்வித்வா யோ ஹி மாமுபஸர்பதி

இப்போது பல் தூள்கொண்டு பற்களைத் துலக்காததற்கான பிராயச்சித்தம்: யார் பல் தூள் பயன்படுத்தாமல் என்னை அணுகுகிறார்களோ—

நாராயணவசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரு'திவீ தர்மஸம்ஶ்ரிதஃ

நாராயணனின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், பூமி தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தாள்.

தரண்யுவாச கதமேகாபராதேந ஸர்வமேவ ப்ரணஶ்யதி

பூமி கேட்டாள்: ஒரே ஒரு தவறால் எல்லாம் எப்படி அழிந்துவிடும்?

ஶ்ரீவராஹ உவாச யேந சைகாபராதேந பூர்வகர்ம ப்ரணஶ்யதி

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: ஒரே ஒரு தவறால் முன்னதாகச் செய்த நல்ல செயல்கள் அழிகின்றன.

மநுஷ்யஃ கில்பிஷீ பத்ரே கபபித்தஸமந்விதஃ

மனிதன், பாவத்தால் பாதிக்கப்பட்டவன், கபம் பித்தம் உடையவன், பாக்கியவளே,

தத்ஸர்வபீஜம் நஶ்யேத தந்தகாஷ்டஸ்ய பக்ஷணாத்

அவன் பல் தூள் பயன்படுத்தாமல் உணவு உண்டால், அந்தப் பாவத்தின் விதைகள் அனைத்தும் அழிகின்றன.

தரண்யுவாச ப்ராயஶ்சித்தம் ச மே ப்ரூஹி யேந தர்மோ ந நஶ்யதி

பூமி கேட்டாள்: என் தருமம் அழியாமல் இருக்க, நான் செய்ய வேண்டிய பரிகாரம் என்ன என்பதைத் தயவுசெய்து சொல்லுங்கள்.

ஶ்ரீவராஹ உவாச கதயிஷ்யாமி ஹீதம் தே யதா ஶுத்த்யந்தி மாநவாஃ

ஸ்ரீவராகன் சொன்னார்: மனிதர்கள் எவ்வாறு தூய்மையடைவார்கள் என்பதை இப்போது நான் உனக்கு விளக்குகிறேன்.

ஆகாஶஶயநம் க்ரு'த்வா திநாநி த்வே ச பம்ச ச

இரண்டு நாளும் ஐந்து நாளும் தரையில் படுத்து உறங்கினால்—

ஏவம் தே கதிதம் பத்ரே தந்தகாஷ்டஸ்ய பக்ஷணம் 131.

இவ்வாறு, நல்லவளே, பல்லுக்குச்சி கடிப்பது பற்றிய பரிகாரம் உனக்கு கூறப்பட்டது.

குதஸ்தஸ்யாபராதோऽஸ்தி ஏவமேவ ந ஸம்ஶயஃ

இதில் எந்தத் தவறும் இல்லை; இதில் சந்தேகம் எதுவும் இல்லை.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே தந்தகாஷ்டாசர்வணப்ராயஶ்சித்தம் நாமைகத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, ஸ்ரீவராக புராணத்தில் 'பல்லுக்குச்சி கடிப்பதற்கான பரிகாரம்' என்ற நூற்றி முப்பத்தி ஒன்று ஆம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ம்ரு'தகஸ்பர்ஶப்ராயஶ்சித்தம் கத்வா து மைதுநம் பத்ரே அஸ்நாதோ யஃ ஶவம் ஸ்ப்ரு'ஶேத்

இப்போது சாவடைந்தவரைத் தொட்டதற்கான பரிகாரம்: நல்லவளே, யாராவது கலவி செய்தபின் குளிக்காமல் சவத்தைத் தொட்டால்—

வர்ஷம் நாராயணாச்ச்ருத்வா ஸா மஹீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

ஒரு வருடம், நாராயணனிடமிருந்து கேட்டபின், பூமி கடுமையான விரதம் மேற்கொண்டாள்.

தரண்யுவாச கதமேவம் புமாந்வை ஸ ரேதஃபாநபரோ பவேத்

பூமி கேட்டாள்: மனிதன் எப்படி இப்படிப் பெரும் தவறான எண்ணத்தில் ஈடுபடுகிறான்?

ஏதந்மே பரமம் துஃகம் தத்பவாந்வக்துமர்ஹதி ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே தேவி இதம் குஹ்யமநுத்தமம்

இது எனக்கு மிகுந்த துயரம்; அதை நீ சொல்ல வேண்டும். தேவியே, இச்சிறந்த ரகசியத்தை உண்மையாகக் கேள்.

சிஹ்நமைதத்வராரோஹே ஆதிசாரவிநிஶ்சயஃ

அழகியவளே, இது அந்த அதிசய குற்றத்தின் அறிகுறி.

த்ரு'ஷ்டம் தஸ்யாபராதஸ்ய பலம் ப்ராப்நோதி மாநவஃ

அதை பார்த்தவுடன், மனிதன் அந்தக் குற்றத்தின் பலனை அடைகிறான்.

அபராதஸ்ய தோஷேண விஶுத்திஶ்ச ந ஜாயதே

அந்தக் குற்றத்தின் காரணமாக, தூய்மை ஏற்படாது.

க்ரு'ஹஸ்தாஃ புருஷா பத்ரே மம கர்மபராயணாஃ

நல்லவளே, என் செயல்களில் ஈடுபடும் இல்லறிகள்—