வராஹபுராணம்

மந்த்ரஃ – பவோத்பவமாதிவ்யக்தரூபமாதித்யம் ஸர்வே தேவா ப்ரஹ்மருத்ரேந்த்ராஸ்த்வாம் ச

மந்திரம் – எல்லா தேவர்களும், பிரம்மா, ருத்ரன், இந்திரன், நீயும், ஆதித்தனே, தோன்றலற்ற ஆதியகூறாக இருக்கிறீர்கள்.

வயம் தேவமாதிமவ்யக்தரூபம் க்ரு'த்வா சாத்மநி தேவ ஸம்ஸ்தாஸ்ததாபி

நாங்கள் அந்த தேவனை, ஆதியகூறாக, வெளிப்படாத வடிவில், நம்முள் நிறுவி, அதுபோலவே—

அநேநைவ ஹி மந்த்ரேண ஸந்த்யாம் குர்யாத்து தீக்ஷிதஃ ।। 129.

இந்த மந்திரத்தைக் கொண்டு, தீட்சை பெற்றவன் சந்தியாவந்தனத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே சதுர்வர்ணதீக்ஷாதாம்ரவர்ணநம் நாமோநத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பராசக்தி வராக புராணத்தில், நான்கு வகை தீட்சையும் தாமிரத்தின் விவரமும் கூறும் நூற்றிருபத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத ராஜாந்நபோகே ப்ராயஶ்சித்தம் ஏவம் தீக்ஷாம் ததஃ ஶ்ருத்வா நாராயணமுகாந்மஹீ

இப்போது, அரசனின் உணவு உண்டதற்கான பிராயச்சித்தம். நாராயணனின் வாயிலாக இந்த தீட்சையை கேட்டபின், பூமி—

தரண்யுவாச ஶ்ருத்வாஹம் து மஹாபாக ஜாதாஸ்மி விமலா விபோ

பூமி கூறினாள்: கேட்டு, மகா பாக்யவானே, நான் தூய்மையானவளாகி விட்டேன், பிரபுவே.

அஹோ தேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் லோகநாதஸ்ய தத்த்வதஃ

அஹா, உலகங்களின் ஆண்டவனின் மகிமை உண்மையிலேயே பெரியது!

ஏகம் மே பரமம் குஹ்யம் யதீஶ ஹ்ரு'தி வர்த்ததே

ஓ இறைவா, என் இதயத்தில் ஒன்று மிக ரகசியமாக இருக்கிறது.

தேவ பூர்வாபராதாஸ்தே த்வாத்ரிம்ஶதபி கீர்திதாஃ

தேவா, உமக்கு முன்னும் பின்னும் நடந்த குற்றங்கள், முப்பத்திரண்டு கூட, கூறப்பட்டுள்ளன.

கர்மணா கேந ஶுத்த்யந்தி அபராதஸ்ய காரிணஃ

எந்த செயலால் குற்றம் செய்தவர்கள் தூய்மையடைவார்கள்?

தத்வை பூம்யா வசஃ ஶ்ருத்வா ஹ்ரு'ஷீகேஶோ மஹாமநாஃ

பூமியின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஹ்ருஷீகேசன், பெரிய மனதுடன்—

ஶ்ரீவராஹ உவாச யே து புஞ்ஜந்தி ராஜாந்நம் லோபேந ச பயேந வா

ஸ்ரீ வராகன் கூறினான்: பேராசையாலோ பயத்தாலோ அரசனின் உணவை உண்ணும்வர்கள்—

ஆபத்கதா ஹி புஞ்ஜந்தி ராஜாந்நம் து வஸுந்தரே

உண்மையில், துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் அரசனின் உணவை உண்ணுகிறார்கள், ஓ வசுந்தரா.

பகவத்வசநம் ஶ்ருத்வா கம்பிதா ச வஸுந்தரா 130.

பகவானின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், வசுந்தரா நடுங்கினாள்.

ததோ தீநமநா பூத்வா ஸா மஹீ ஸம்ஶிதவ்ரதா

பின்னர், மனம் தளர்ந்து, அந்த பூமி, உறுதியான விரதத்துடன்—

தரண்யுவாச கோ நு தோஷோऽஸ்தி ராஜ்ஞாம் ஹி தந்மே த்வம் வக்துமர்ஹஸி

பூமி கூறினாள்: அரசர்களுக்கு என்ன தவறு உள்ளது? அதை நீயே எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.

ததோ பூம்யா வசஃ ஶ்ருத்வா ஸர்வதர்மவிதாம் வரஃ

பின்னர், பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன்—

ஶ்ரீவராஹ உவாச ராஜாந்நம் து ந போக்தவ்யம் ஶுபைபார்கவதைஃ ஸதா

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: அரசனுடைய உணவை நல்லொழுக்கம் கொண்ட பார்கவர்கள் ஒருபோதும் உண்ணக் கூடாது.

யத்யப்யேஷ ஸமத்வேந ராஜா லோகே ப்ரவர்த்ததே

அரசன் உலகில் எல்லோரிடமும் சமமாக நடக்கிறான் என்றாலும்,

அபி வா கர்ஹிதம் தேந ராஜாந்நம் து வஸுந்தரே

அப்படியிருந்தாலும், பூமியே, அரசனுடைய உணவு குறை சொல்லப்படுவதுதான்.

ததோ யத்யத்ப்ரவக்ஷ்யாமி தச்ச்ரு'ணுஷ்வ வஸுந்தரே

அதனால், நான் இப்போது என்ன சொல்வதோ அதை கவனமாகக் கேள், பூமி தேவியே.

ஸ்தாபயித்வா து மாம் தேவி விதித்ரு'ஷ்டேந கர்மணா

நீ விதிப்படி என்னை நிறுவி வழிபட்ட பிறகு,

ஸித்தம் பாகவதைஶ்சாந்நம் மம ப்ராபணஶேஷகம்

பக்தியுள்ள பகவதர்களால் எனக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட உணவின் மீதமுள்ள பகுதி தூயதாகும்.

ஏவம் விஷ்ணுவசஃ ஶ்ருத்வா தரணீ ஸம்ஶிதவ்ரதா 130.

இவ்வாறு விஷ்ணுவின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், பூமி தன் விரதத்தில் உறுதியுடன் இருந்தாள்.

தரண்யுவாச கர்மணா கேந ஶுத்த்யேத தந்மே ப்ரூஹி ஜநார்தந

பூமி கேட்டாள்: எந்தச் செயலால் அது தூய்மையடையும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், ஜனார்த்தனா.

ஶ்ரீவராஹ உவாச தரந்தி புருஷா யேந ராஜாந்நஸ்யோபபுஞ்ஜகாஃ

ஸ்ரீவராகன் கூறினான்: அரசனுடைய உணவை உண்ணும் அவர்கள் எவ்வாறு தூய்மையடைவார்கள்?

ஏகம் சாந்த்ராயணம் க்ரு'த்வா தப்தக்ரு'ச்ச்ரம் ச புஷ்கலம்

ஒரு சந்திராயண விரதமும், முழுமையான தப்தகிருச்சிர தவமும் செய்தால்,

ந தஸ்ய சாபராதோऽஸ்தி வஸுதே வை வசோ மம மமாத்ர பூஜாகாமேந யதீச்சேத்பரமாம் கதிம்

அவருக்கு எந்தத் தவறும் இல்லை, பூமியே, இது என் வார்த்தை; இங்கு எனது பூஜைக்காக உயர்ந்த நிலையை விரும்பினால்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே பகவச்சாஸ்த்ரே ராஜாந்நப்ராயஶ்சித்தம் நாம த்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு ஸ்ரீவராக புராணத்தில், பரமபதத்தை நாடி அரசனுடைய உணவை உண்டதற்கான பிராயச்சித்தம் என்ற நூற்ற முப்பதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.