வராஹபுராணம்

தேந பாத்ரம் ததஃ க்ரு'த்வா ஶுபதர்மவிநிஶ்சிதஃ

அதிலிருந்து ஒரு பாத்திரம் செய்து, நல்ல தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தவன்—

நிவேதிதே பரா ப்ரீதிர்பவத்வேதந்மநோகதம்

அர்ப்பணம் செய்யப்பட்ட பின்பு என் மனதில் மிகுந்த திருப்தி தோன்றட்டும்.

யச்சிந்திதோऽஸி தேவேஶ உக்ரே தபதி திஷ்டதா

தேவர்களின் தலைவனே, நீ கடுமையான தவத்தில் நிலைத்து, என்னை எண்ணியதை எல்லாம்—

தாவத்தாம்ரஸ்திதோ பூத்வா மம ஸம்ஸ்தோ பவிஷ்யஸி 129.

அந்த வெண்கலத்தின் மீது நீயே இருந்து, என் அருகில் நிலைத்திருப்பாய்.

தத்தாம்ரபாஜநே மஹ்யம் தீயதே யத்ஸுபுஷ்கலம்

எனக்கு வெண்கல பாத்திரத்தில் நிரம்ப அளிக்கப்படுவது—

மங்கல்யம் ச பவித்ரம் ச தாம்ரம் தேந ப்ரியம் மம

அந்த வெண்கலம் மங்களகரமானதும் தூயதுமானதும்; அதனால் அது எனக்கு பிரியமானது.

வைஶாகஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ

வைசாக மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தில் பன்னிரண்டாம் நாளில்—

ஏஷ்யஸே மம லோகாய ஏவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

அன்று நீ என் உலகிற்கு வருவாய்; இது உறுதி—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

சக்ராத்வதமபீப்ஸந்வை ஸோऽபி மத்கர்மணி ஸ்திதஃ

சக்கரத்தால் அழிக்கப்பட விரும்பி, அவனும் என் சேவையில் நிலைத்திருந்தான்.

ஶுக்லபக்ஷஸ்ய ஸம்ப்ராப்தா தஸ்யாம் தர்மவிநிஶ்சிதஃ

அந்த சுக்லபக்ஷம் வந்தபோது, அவன் தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தான்.

முஞ்ச முஞ்ச ப்ரபோ சக்ரமபி வஹ்நிஸமப்ரபம்

ஓ பிரபு, தீபோல பிரகாசிக்கும் சக்கரத்தையும் விடு, விடு.

ததைவ சக்ரேண விபாடிதோऽஸௌ ப்ராப்தோऽபி மாம் பாகவதப்ரதாநஃ ரங்கம் ச ஸீஸம் த்ரபுதாதுஸம்ஸ்தம் காம்ஸ்யம் ச ரீதிஶ்ச மலஸ்து தேஷாம்

அப்போது சக்கரத்தால் குத்தப்பட்டு, பக்தர்களில் முதன்மையானவன் எனை அடைந்தான். தகரம், ஈயம், தூசு, வெண்கலம், இரும்பு—இவை அனைத்தும் தூய்மையற்றவை.

தாம்ரபாத்ரேண வை பூமே ப்ராபணம் யத்ப்ரதீயதே 129.

பூமியில் வெண்கல பாத்திரத்தில் அளிக்கப்படுவது எதுவாக இருந்தாலும்—

ஏதத்பாகவதைஃ கார்யம் மம ப்ரியகரைஃ ஸதா

இதை என் பிரியமான பக்தர்கள் எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.

தீக்ஷிதைர்வை பாகவதைஃ பாத்யார்க்யாதௌ ச தீயதே

தீட்சை பெற்ற பக்தர்கள் பாதம் கழுவும் நீர், அர்க்யம் முதலியன அளிக்க வேண்டும்.

தேவி தத்த்வேந கதிதஃ கிமந்யத் பரிப்ரு'ச்சஸி தேவதேவ கதம் ஸந்த்யாம் தீக்ஷிதஃ குருதே வத

தேவி, இதை உண்மையாகவே விளக்கியேன்; இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்? தேவதேவா, தீட்சை பெற்றவர் சந்த்யாவந்தனத்தை எப்படி செய்கிறார் என்று கூறு.

கேந மந்த்ரேண வா பக்தஸ்தவ கர்மபராயணஃ ஶ்ரு'ணு மாதவி தத்த்வேந ஸந்த்யாமந்த்ரமநுத்தமம்

உன் பக்தர் எந்த மந்திரத்தால் இதை செய்கிறார்? மாதவி, சந்த்யாவந்தனத்திற்கான சிறந்த மந்திரத்தை உண்மையாகக் கேள்.

யதா வதந்தி வை ஸூர்யம் ஸந்த்யாம் பூர்வாம் பராம் ததா

அவர்கள் சூரியனை வழிபடுவது போலவே, காலை, மாலை சந்த்யாவையும் வழிபடுகிறார்கள்.

முஹூர்த்தம் த்யாநமாஸ்தாய இமம் மந்த்ரமுதீரயேத்

ஒரு கணம் தியானத்தில் அமர்ந்து, இந்த மந்திரத்தை உச்சரிக்க வேண்டும்.

தாவத்வர்ஷஸஹஸ்ராணி மம லோகே ஸ மோததே

என் உலகத்தில் அவன் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்.

மந்த்ரஃ – பவோத்பவமாதிவ்யக்தரூபமாதித்யம் ஸர்வே தேவா ப்ரஹ்மருத்ரேந்த்ராஸ்த்வாம் ச

மந்திரம் – எல்லா தேவர்களும், பிரம்மா, ருத்ரன், இந்திரன், நீயும், ஆதித்தனே, தோன்றலற்ற ஆதியகூறாக இருக்கிறீர்கள்.

வயம் தேவமாதிமவ்யக்தரூபம் க்ரு'த்வா சாத்மநி தேவ ஸம்ஸ்தாஸ்ததாபி

நாங்கள் அந்த தேவனை, ஆதியகூறாக, வெளிப்படாத வடிவில், நம்முள் நிறுவி, அதுபோலவே—

அநேநைவ ஹி மந்த்ரேண ஸந்த்யாம் குர்யாத்து தீக்ஷிதஃ ।। 129.

இந்த மந்திரத்தைக் கொண்டு, தீட்சை பெற்றவன் சந்தியாவந்தனத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

இதி ஶ்ரீவராஹபுராணே சதுர்வர்ணதீக்ஷாதாம்ரவர்ணநம் நாமோநத்ரிம்ஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு, பராசக்தி வராக புராணத்தில், நான்கு வகை தீட்சையும் தாமிரத்தின் விவரமும் கூறும் நூற்றிருபத்தொன்பதாவது அதிகாரம் முடிந்தது.

அத ராஜாந்நபோகே ப்ராயஶ்சித்தம் ஏவம் தீக்ஷாம் ததஃ ஶ்ருத்வா நாராயணமுகாந்மஹீ

இப்போது, அரசனின் உணவு உண்டதற்கான பிராயச்சித்தம். நாராயணனின் வாயிலாக இந்த தீட்சையை கேட்டபின், பூமி—

தரண்யுவாச ஶ்ருத்வாஹம் து மஹாபாக ஜாதாஸ்மி விமலா விபோ

பூமி கூறினாள்: கேட்டு, மகா பாக்யவானே, நான் தூய்மையானவளாகி விட்டேன், பிரபுவே.

அஹோ தேவஸ்ய மாஹாத்ம்யம் லோகநாதஸ்ய தத்த்வதஃ

அஹா, உலகங்களின் ஆண்டவனின் மகிமை உண்மையிலேயே பெரியது!

ஏகம் மே பரமம் குஹ்யம் யதீஶ ஹ்ரு'தி வர்த்ததே

ஓ இறைவா, என் இதயத்தில் ஒன்று மிக ரகசியமாக இருக்கிறது.

தேவ பூர்வாபராதாஸ்தே த்வாத்ரிம்ஶதபி கீர்திதாஃ

தேவா, உமக்கு முன்னும் பின்னும் நடந்த குற்றங்கள், முப்பத்திரண்டு கூட, கூறப்பட்டுள்ளன.