வராஹபுராணம்

ஶ்ருதா மயா பாகவதாஸ்தவ கர்மபராயணாஃ

உன் பக்தர்கள் உன் வழிபாட்டு முறைகளுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள் என்று நான் கேட்டுள்ளேன்.

தவ ப்ராபணகம் க்ரு'த்யம் கேஷு பாத்ரேஷு காரயேத்

உன் கட்டளையிட்ட செயலை எந்த பாத்திரங்களில் செய்ய வேண்டும்?

ததோ பூமேர்வசஃ ஶ்ருத்வா லோகநாதோऽப்ரவீதிதம்

பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, உலக நாதன் இப்படிச் சொன்னார்.

தாநி தே கதயிஷ்யாமி த்வயா மே பூர்வப்ரு'ச்சிதம் 129.

நீ முன்பே என்னிடம் கேட்டதை நான் இப்போது சொல்கிறேன்.

ஸர்வாணி தாநி த்யக்த்வேஹ தாம்ரம் ச மம ரோசதே

இவை அனைத்தையும் இங்கே விட்டுவிட்டு, வெண்கலமே எனக்கு இன்பம் தருகிறது.

உவாச மதுரம் வாக்யம் லோகநாதம் ஜநார்த்தநம்

அவன் உலகங்களின் ஆண்டான ஜனார்த்தனரிடம் இனிமையான சொற்களைப் பேசினான்.

ததோ பூமேர்வசஃ ஶ்ருத்வா அநாதிரபராஜிதஃ

பின்னர், பூமியின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த ஆதியற்ற, வெல்ல முடியாதவன்—

ஶ்ரு'ணு தத்த்வேந மே பூமே கத்யமாநம் மயாऽநகே

பாவமில்லாதவளே பூமி, நான் உண்மையாக விளக்குகிறதை நீ கவனமாக கேள்.

ஸப்தயுகஸஹஸ்ராணி ஆதிகாலேऽத மாதவி

ஆரம்பத்தில், மாதவி, ஏழாயிரம் யுகங்கள் இருந்தன.

பூர்வம் கமலபத்ராக்ஷி குடாகேஶோ மஹாஸுரஃ

முன்பு, தாமரைக்கண் கொண்டவளே, குண்டாகேசன் என்ற பெரிய அசுரன் இருந்தான்.

தத ஆராதிதஸ்தேந வர்ஷாணாம் து சதுர்தஶ

பின்னர், அவன் பதினான்கு ஆண்டுகள் என்னை ஆராதனை செய்தான்.

அஹம் து தபஸா துஷ்டஸ்தீவ்ரேண க்ரு'தநிஶ்சயாத்

அவன் கடுமையான தவத்தாலும் உறுதியான மனதாலும் நான் மகிழ்ந்தேன்.

த்ரு'ஷ்ட்வாஶ்ரமம் மஹாதேவி கிஞ்சிதேவ ஸுபாஷிதம்

பெரிய தேவியே, அவன் தவமிருப்பிடத்தையும், சில நல்ல சொற்களையும் கேட்டபோது—

சதுர்பாஹும் ச மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா மம கர்மபராயணஃ தம் ச த்ரு'ஷ்ட்வா மயா ப்ரோக்தம் ப்ரஸந்நேநாந்தராத்மநா ।। 129.

நானும் நான்கு கரங்களுடன், என் கடமைகளில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, அவனைப் பார்த்து, மனம் மகிழ்ந்து அவனிடம் பேசினேன்.

குடாகேஶ மஹாபாக ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே

குண்டாகேசா, மிகுந்த பாக்கியசாலியே, நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லு.

யத்த்வயா சிந்திதம் ஸௌம்ய கர்மணா மநஸா கிரா

நீ எண்ணியதை, செயலில், மனதில், வார்த்தையிலும் யாதாகிலும்—

ஏவம் மம வசஃ ஶ்ருத்வா குடகேஶோऽப்ரவீதிதம்

இவ்வாறு என் வார்த்தைகளை கேட்ட குண்டாகேசன் இவ்வாறு பேசினான்:

யதி துஷ்டோऽஸி மே தேவ ஸமஸ்தேநாந்தராத்மநா

என் மீது நீ முழு மனதுடன் மகிழ்ந்திருந்தால், தேவனே—

சக்ரேண வதமிச்சாமி த்வயா முக்தேந கேஶவ

கேசவா, உன் சக்கரத்தால் நீ எனக்கு மரணமளிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்.

சகேண பாதிதஸ்யைதத்வஸாமாம்ஸாநி கிம் சந

சக்கரத்தால் வீழ்ந்த பிறகு, என் எலும்பும் இறைச்சியும் என்ன ஆகும்?

தேந பாத்ரம் ததஃ க்ரு'த்வா ஶுபதர்மவிநிஶ்சிதஃ

அதிலிருந்து ஒரு பாத்திரம் செய்து, நல்ல தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தவன்—

நிவேதிதே பரா ப்ரீதிர்பவத்வேதந்மநோகதம்

அர்ப்பணம் செய்யப்பட்ட பின்பு என் மனதில் மிகுந்த திருப்தி தோன்றட்டும்.

யச்சிந்திதோऽஸி தேவேஶ உக்ரே தபதி திஷ்டதா

தேவர்களின் தலைவனே, நீ கடுமையான தவத்தில் நிலைத்து, என்னை எண்ணியதை எல்லாம்—

தாவத்தாம்ரஸ்திதோ பூத்வா மம ஸம்ஸ்தோ பவிஷ்யஸி 129.

அந்த வெண்கலத்தின் மீது நீயே இருந்து, என் அருகில் நிலைத்திருப்பாய்.

தத்தாம்ரபாஜநே மஹ்யம் தீயதே யத்ஸுபுஷ்கலம்

எனக்கு வெண்கல பாத்திரத்தில் நிரம்ப அளிக்கப்படுவது—

மங்கல்யம் ச பவித்ரம் ச தாம்ரம் தேந ப்ரியம் மம

அந்த வெண்கலம் மங்களகரமானதும் தூயதுமானதும்; அதனால் அது எனக்கு பிரியமானது.

வைஶாகஸ்ய து மாஸஸ்ய ஶுக்லபக்ஷே து த்வாதஶீ

வைசாக மாதத்தின் சுக்லபக்ஷத்தில் பன்னிரண்டாம் நாளில்—

ஏஷ்யஸே மம லோகாய ஏவமேதந்ந ஸம்ஶயஃ

அன்று நீ என் உலகிற்கு வருவாய்; இது உறுதி—இதில் சந்தேகம் இல்லை.

சக்ராத்வதமபீப்ஸந்வை ஸோऽபி மத்கர்மணி ஸ்திதஃ

சக்கரத்தால் அழிக்கப்பட விரும்பி, அவனும் என் சேவையில் நிலைத்திருந்தான்.